II SA/Gl 837/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska po rozpoznaniu w dniu 16 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.Z. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach w przedmiocie uchylenia orzeczenia o ustanowieniu opieki prawnej postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia 16 kwietnia 2024 r. P.Z. (dalej: "skarżący"), wniósł skargę na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach (dalej: "organ") w przedmiocie uchylenia orzeczenia o ustanowieniu opieki prawnej. Jednocześnie złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy. Pismem z dnia 20 maja 2024 r. organ złożył odpowiedź na skargę i wniósł o jej odrzucenie. Z kolei pismami z dnia 17 czerwca 2024 r. oraz z dnia 12 lipca 2024 r. skarżący podtrzymał skargę oraz złożony wniosek. Sąd z urzędu ustalił, że opiekunem prawnym całkowicie ubezwłasnowolnionego skarżącego jest adw. M.K. W związku z powyższym, Sąd wezwał opiekuna prawnego skarżącego, aby w terminie 14 dni zatwierdził czynność dokonaną przez skarżącego osobiście (skarga wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy), pod rygorem odrzucenia skargi. Pismem z dnia 2 września 2024 r. opiekun prawny skarżącego cofnął wszelkie środki zaskarżenia wniesione przez skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeśli jedna ze stron nie posiada zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie posiada zdolności procesowej a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie. Jednakże sąd odrzuci taką skargę dopiero wówczas, gdy brak ten nie zostanie uzupełniony (art. 58 § 2 p.p.s.a.). Jak z kolei stanowi art. 26 § 1 i § 2 p.p.s.a., zdolność do czynności w postępowaniu w sprawach sądowoadministracyjnych (zdolność procesową) mają osoby fizyczne posiadające pełną zdolność do czynności prawnych, natomiast osoba fizyczna ograniczona w zdolności do czynności prawnych ma zdolność do czynności w postępowaniu w sprawach wynikających z czynności prawnych, których może dokonywać samodzielnie. Równocześnie po myśli art. 27 p.p.s.a., osoba fizyczna niemająca zdolności do czynności w postępowaniu może podejmować czynności procesowe tylko przez swojego przedstawiciela ustawowego. W niniejszej sprawie ustalono, że skarżący jest osobą ubezwłasnowolnioną całkowicie, a zatem zgodnie z art. 12 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. jedn. Dz. U. z 2024 poz. 1061, dalej: "k.c."), nie ma on zdolności do czynności prawnych, a zatem – tak jak w niniejszej sprawie- nie może samodzielnie skutecznie zainicjować postępowania sądowoadministracyjnego. Skoro zatem opiekun prawny skarżącego nie podtrzymał skargi, to należało na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 w zw. z § 2 p.p.s.a. orzec jak w sentencji. W tym miejscu wyjaśnić przyjdzie, że sprawa z zakresu uchylenia opieki prawnej podlega sądom powszechnym, a nie administracyjnym. Wobec tego skarga, nawet gdyby została skutecznie wniesiona przez opiekuna prawnego skarżącego, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., i tak podlegałaby odrzuceniu przez sąd administracyjny, jako nie należąca do jego właściwości.