II SA/Gl 838/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: przyznać radcy prawnemu E. S.-W. ze środków Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wynagrodzenie za zastępstwo prawne wykonane w ramach prawa pomocy w kwocie 147,60 zł (słownie: sto czterdzieści siedem złotych i sześćdziesiąt groszy), w tym podatek VAT w kwocie 27,60 zł (słownie: dwadzieścia siedem złotych i sześćdziesiąt groszy). Postanowieniem z dnia 5 grudnia 2011 r. referendarz sądowy ustanowił dla C. G. radcę prawnego z urzędu. W dalszej kolejności Okręgowa Izba Radców Prawnych w K. wyznaczyła pełnomocnika w osobie radcy prawnego E. S.- W. Postanowieniem z dnia 5 stycznia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę C. G. wniesioną na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania. Pismem z dnia [...] r. w/w pełnomocnik zwrócił się o przyznanie nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego postanowienia wraz z oświadczeniem, że koszty w tym zakresie nie zostały przez skarżącego pokryte. Przedmiotowa opina została złożona do akt sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady przyznania tego wynagrodzenia w niniejszej sprawie reguluje zatem rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1349 ze zm.), zwane dalej w skrócie rozporządzeniem. Zgodnie z § 2 ust. 2 i 3 rozporządzenia podstawę zasądzenia opłaty za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego stanowią stawki minimalne, określone w tym rozporządzeniu. Przedmiotowa opłata zostaje przez sąd podwyższona o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. W postępowaniu przed sądami administracyjnymi stawka minimalna za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, nie mniej niż 120 zł. W niniejszej sprawie stawka minimalna, zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c to kwota 240 zł. Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł o przyznaniu wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane w ramach prawa pomocy polegające na sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w kwocie 120 zł, podwyższonej, w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia, o 23 % stawkę podatku od towarów i usług.