II SA/Gl 842/16

PostanowienieWSA w Gliwicach2016-10-21

Skład orzekający: Andrzej Majzner

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sytuacja materialna skarżącego uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych?
Ratio decidendi
Skarżący został zwolniony od kosztów sądowych, ponieważ wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Jego dochody netto (renta i emerytura małżonki) w połączeniu z obciążeniami finansowymi nie pozwalają na zgromadzenie środków na opłacenie wpisu sądowego.
Stan faktyczny
Skarżący L. B. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, powołując się na trudną sytuację materialną. Wskazał, że jego dochód z renty wynosi 858 zł, a jego żona pobiera emeryturę w wysokości 1.130 zł. Miesięczne koszty utrzymania rodziny wynoszą około 800 zł. Skarżący przedstawił dokumenty potwierdzające wysokość świadczeń i ponoszone koszty.
Rozstrzygnięcie
Skarżący został zwolniony od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 21 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. B. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia wykonania rozbiórki obiektu budowlanego w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych postanawia: zwolnić skarżącego od kosztów sądowych; W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi, w kwocie 320 zł, L. B. złożył do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym określił, iż domaga się zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżący powołał się na trudną sytuację materialną oświadczając, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z małżonką, nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości (poza domem o powierzchni mieszkalnej 58 m2), sam uzyskuje dochód z tytułu renty, w kwocie 858 zł, jego żona pobiera emeryturę, w wysokości 1.130 zł, z kolei suma obciążających go miesięcznych kosztów utrzymania z tytułu opłat stałych wynosi około 800 zł. Odpowiadając na wezwanie do uzupełnienia danych ujętych we wniosku (zarządzenie z dnia 5 października 2016 r.) skarżący nadesłał kopie decyzji ZUS potwierdzających wysokość świadczeń pobieranych przez niego i małżonkę oraz dokumenty źródłowe obrazujące ponoszone koszty z tytułu opłat za odprowadzanie ścieków, gaz, energię elektryczną, telefon i rtv oraz w ramach podatku od nieruchomości. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje. Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Odnosząc się do wniosku skarżącego należy podnieść, iż w myśl zasady wynikającej z art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 tej ustawy, mogącym obejmować między innymi zwolnienie od kosztów sądowych, na które składają się opłaty i wydatki) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Dokonana w tym kontekście analiza stanu majątkowego i sytuacji życiowej strony doprowadziła do konkluzji, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń wyżej wymienionego wynika, że nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Pozostaje przy tym we wspólnym gospodarstwie domowym z małżonką, zaś uzyskiwany przez nich dochód netto wynosi ogółem 1.654,99 zł (vide: nadesłane kopie decyzji ZUS, potwierdzające wysokość świadczeń netto "do wypłaty" pobieranych przez skarżącego i jego małżonkę, w kwotach odpowiednio 523,97 zł oraz 1.131,02 zł), co zważywszy rozmiar kosztów utrzymania obciążających tę rodzinę, które należy przecież jeszcze powiększyć o niezbędne wydatki na wyżywienie i zakup środków czystości oraz odzieży dla dwóch osób, nie umożliwia dokonania oszczędności wystarczających na opłacenie pełnych kosztów niniejszego postępowania. Mając na względzie powyższe postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a. oraz w oparciu o art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło