II SA/Gl 843/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 28 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie na skutek wniosku pełnomocnika procesowego skarżącego o zasądzenie na jego rzecz kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu postanawia: przyznać pełnomocnikowi skarżącego – radcy prawnemu L. O. wynagrodzenie za świadczenie pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym kwocie 146,4 zł (tj. 120 zł wynagrodzenia oraz 26,4 zł z tytułu podatku VAT) Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 26 sierpnia 2009 r. ustanowionemu z urzędu pełnomocnikowi M. K. przyznane zostało wynagrodzenie ze świadczenie pomocy prawnej z urzędu, powiększone o przewidzianą przepisami stawkę podatku VAT. Pełnomocnik skarżącego wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 15 lipca 2009 r. sygn. akt II SA/Gl 843/09, wnosząc o jego uchylenie oraz zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej wg. norm przepisanych. Wyrokiem z dnia 3 września 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, w uzasadnieniu wskazując, że orzeczenie w sprawie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej przez pełnomocnika z urzędu wydawane jest przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny. Rozpoznając wniosek pełnomocnika strony, zawarty w skardze kasacyjnej, zważono co następuje: Przepis art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a. ) stanowi, że wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Przepis § 14 ust.2 pkt 2 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1349 ze zm.) stanowi, że stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 (tj. kwoty 240 zł), a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny - 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Natomiast, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wysokość stawki wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł (§ 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia). Ponieważ pełnomocnik strony otrzymał wynagrodzenie za postępowanie przed Sądem I instancji, a następnie wniósł skargę kasacyjną inicjując postępowanie odwoławcze, wynagrodzenie dla pełnomocnika procesowego M. K. ustalono na kwotę 120 zł powiększone o kwotę należnego podatku VAT, tj. 26,4 zł (120 x 22% = 26,4 zł) w oparciu o przepis § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b przywołanego rozporządzenia. Wziąwszy pod uwagę wskazane wyżej okoliczności pełnomocnikowi skarżących należało przyznać wynagrodzenie we wskazanej wyżej kwocie, w oparciu o przepis art. 250 P.p.s.a. w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a.