II SA/Gl 843/16

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 28 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. B. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia wykonania rozbiórki obiektu budowlanego w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych postanawia: zwolnić skarżącą od kosztów sądowych; W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi, w kwocie 320 zł, R. B. złożyła do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym określiła, iż domaga się zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżąca powołała się na trudną sytuację materialną oświadczając, że ma na utrzymaniu dwoje dzieci w wieku szkolnym (w tym jedno pełnoletnie) i posiada dom o powierzchni 108 m2 oraz samochód osobowy marki [...], rok prod. 2004. Nie posiada przy tym żadnych zasobów pieniężnych ani innego majątku, zaś dochodem jej gospodarstwa domowego jest pobierane przez nią wynagrodzenie za pracę, w kwocie 1.460 zł. Na obciążające ją miesięczne koszty utrzymania składają się natomiast opłaty za energię elektryczną (350 zł), gaz (50 zł) oraz za telefon (100 zł), z kolei reszta dochodu jest przeznaczana na wyżywienie i opłacenie kosztów związanych z edukacją dzieci. Odpowiadając na wezwanie do uzupełnienia danych ujętych we wniosku (zarządzenie z dnia 7 października 2016 r.) skarżąca nadesłała pismo procesowe datowane na 24 października 2016 r., w którym wyjaśniła, iż jest wdową, jednak jej dzieci nie otrzymują renty rodzinnej albowiem mąż w chwili śmierci nie był zatrudniony ani nie posiadał statusu bezrobotnego. Równocześnie sprecyzowała, że poza pobieranym wynagrodzeniem otrzymuje świadczenia wychowawcze na dwoje małoletnich dzieci, w kwocie ogółem 1.000 zł. Do pisma strona dołączyła wyciągi bankowe i dowody wpłaty potwierdzające wysokość uzyskiwanych dochodów oraz rozmiar ponoszonych kosztów utrzymania, a także orzeczenie, mocą którego jej syn został uznany za osobę niepełnosprawną. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje. Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Odnosząc się do wniosku R. B. należy podnieść, iż w myśl zasady wynikającej z art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 tej ustawy, mogącym obejmować między innymi zwolnienie od kosztów sądowych, na które składają się opłaty i wydatki) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Dokonana w tym kontekście analiza stanu majątkowego i sytuacji życiowej strony doprowadziła do konkluzji, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń wyżej wymienionej wynika, że nie posiada ona żadnych zasobów finansowych ani majątku, który mógłby zostać łatwo i szybko spieniężony. Jest przy tym matką samotnie wychowującą troje dzieci, zaś dochód przypadający na jej rodzinę, wynosi 2.463,70 zł (na co składa się wynagrodzenie za pracę oraz świadczenia wychowawcze - vide: nadesłane wyciągi bankowe). Zważywszy rozmiar kosztów utrzymania obciążających tę rodzinę, które należy przecież jeszcze powiększyć o niezbędne wydatki na wyżywienie i zakup środków czystości oraz odzieży dla czterech osób, uznano, że dochód ten nie umożliwia dokonania oszczędności wystarczających na opłacenie pełnych kosztów niniejszego postępowania. Mając na względzie powyższe postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a. oraz w oparciu o art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.