II SA/Gl 846/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Maria Taniewska- Banacka po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z.o.o w W. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie pozwolenia na budowę postanawia: odrzucić skargę. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 października 2009 r. skarżąca A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. wezwana została do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania przez B.L. w imieniu skarżącej Spółki przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (aktualny odpis KRS-u). Dla usunięcia braków wskazany został (w pouczeniu zamieszczonym w wezwaniu) 7-dniowy termin od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to jak wynika z akt sprawy doręczono skarżącej do rąk ww. pełnomocnika w dniu [...]. W terminie wyznaczonym, który upływał bezskutecznie w dniu [...] (tj. w [...]) pełnomocnik nie uzupełnił wskazanych braków skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Pod pojęciem przesłanek dopuszczalności zaskarżenia należy rozumieć wszystkie warunki wymagane przez przepisy prawne do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego jako pisma procesowego. Zatem skarga, jako pierwsze pismo strony (skarżącego) w postępowaniu sądowym, powinna czynić zadość wymaganiom formalnym określonym w art. 46 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Z kolei w myśl art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a., mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. W rozpoznawanej sprawie podpisana przez B.L. skarga będącej osobą prawną A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, takiego dokumentu nie zawierała. Wskazać należy, iż zasady czynnej reprezentacji w spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością określa przepis art. 205 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 roku Kodeks spółek handlowych (Dz. U. 2000, nr 94, poz.1037 z późn. zm.), zgodnie z którym jeżeli zarząd jest wieloosobowy, sposób reprezentowania określa umowa spółki. Jeżeli umowa spółki nie zawiera żadnych postanowień w tym przedmiocie, do składania oświadczeń w imieniu spółki wymagane jest współdziałanie dwóch członków zarządu albo jednego członka zarządu łącznie z prokurentem. Wybór należy do konkretnego podmiotu, a okoliczność ta podlega obowiązkowi wpisu w dziale 2 rejestru przedsiębiorców – zgodnie z art. 39 ustawy z 20 sierpnia 1997 roku o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2007 r., nr 168, poz. 1186) i tym samym wykazanie umocowania do działania w imieniu spółki, o którym mowa w art. 29 cytowanej wyżej ustawy p.p.s.a. powinno nastąpić przez dołączenie aktualnego wyciągu z rejestru sądowego-por. wyrok NSA z dnia 9 lutego 2005 r., sygn. akt GSK 1337/04, ONSA/WSA 2005/5/91. Z kolei w myśl art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Niedołączenie pełnomocnictwa procesowego stanowi niedochowanie wymogów formalnych pisma procesowego w rozumieniu art. 49 § 1 p.p.s.a. Brak taki podlega usunięciu w sposób przewidziany w tym przepisie, zaś jego nieusunięcie w terminie siedmiodniowym, w przypadku gdy wniesione pismo procesowe jest skargą, skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze w rozpatrywanej sprawie mimo prawidłowego wezwania skarżącej Spółki o usunięcie braków formalnych skargi, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższego, stwierdzone braki nie zostały usunięte w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania tj. od dnia [...]. W konsekwencji powyższych ustaleń Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 29 i art. 37 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.