II SA/Gl 849/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski, Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.),, Sędzia WSA Artur Żurawik, Protokolant specjalista Ewa Jędrasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi W. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną oddala skargę. Decyzją z dnia [...] r. Wojewoda [...], działając na podstawie art. 73 ust. 1 i ust. 3 w związku z art. 103 ust. 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz.U. Nr 133, poz. 872 ze zm.) i art. 2a ust. 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t.jedn.Dz.U. z 2015 r., poz. 460 ze zm.) stwierdził nabycie z mocy prawa z dniem [...] r. przez Gminę R. własności nieruchomości przejętej pod drogę publiczną - ulica [...], położonej w jednostce ewidencyjnej R., obręb [...] B., oznaczonej jako działka nr [...] o powierzchni [...] ha objętej księgą wieczystą Nr [...], prowadzoną przez Sąd Rejonowy w W , stanowiącej w dniu [...] r. współwłasność H. B. w ¼ części, W. K. w ¼ części, C. N. w ¼ części oraz R. B. w ¼ części. Wnioskiem z dnia [...] r. W. K. zwróciła się do Burmistrza Miasta R. o wypłatę odszkodowania za działkę zajętą pod drogę. Decyzją z dnia [...] r. Starosta [...] , działając na podstawie art. 129 ust. 5 pkt 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.jedn. Dz.U z 2016 r., poz. 2147 ze zm.) w związku z art. 73 ust. 1, ust. 4 i ust. 5 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz.U. Nr 133, poz. 872 ze zm.) i art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego, orzekł o ustaleniu na rzecz W. K. odszkodowania w wysokości [...] zł za przejętą przez Gminę R. nieruchomość gruntową przejętej z dniem [...] r. pod pas drogowy drogi publicznej gminnej - ulica W., położnej jednostce ewidencyjnej R., oznaczonej jako działka nr [...] o powierzchni [...] objętej księgą wieczystą Nr [...], prowadzoną przez Sąd Rejonowy w W. . W uzasadnieniu organ wskazał, że decyzją z dnia [...] r. Wojewoda [...] stwierdził nabycie z mocy prawa z dniem [...] r. przez Gminę R. własności wymienionej powyżej nieruchomości zajętej pod drogę publiczną. W dniu [...] r. r. przedmiotowa nieruchomość - działka nr [...] stanowiła współwłasność H. B., W. K., C. N. i R. B. - każdy po w ¼ części. Na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w W. z dnia [...] r. o dział spadku po B. B. prawo własności działki nr [...] przeszło w całości na rzecz W. K.. Zgodnie z art. 129 ust. 5 pkt 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami starosta wydaje odrębną decyzję o odszkodowaniu, gdy nastąpiło pozbawienie prawa do nieruchomości bez ustalenia odszkodowania, a obowiązujące przepisy przewidują jego ustalenie. Z kolei z treści art. 73 przywołanej w podstawie prawnej decyzji ustawy wynika, że za nieruchomości pozostające w dniu [...] r. we władaniu Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego nie stanowiące ich własności, a zajęte pod drogi publiczne, które z dniem [...] r. z mocy prawa stały się własnością Skarbu Państwa lub właściwych jednostek samorządowych, przysługuje odszkodowanie, pod warunkiem, że dotychczasowy właściciel złożył wniosek o wypłatę odszkodowania w ustawowym terminie tj. od [...] r. W niniejszym przypadku W. K. złożyła stosowny wniosek z zachowaniem ustawowego terminu –tj. w dnu [...] r. . Organ przeprowadził wymagane postępowanie, w sprawie przygotowany został operat szacunkowy, organ powiadomił strony o możliwości zapoznania się z tym operatem oraz przeprowadził rozprawę administracyjną, podczas której nie zgłoszono uwag co do rzetelności i staranności przygotowanego w sprawie operatu. Po przeanalizowaniu całego zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego organ uznał, że wymagana wycena nieruchomości przygotowana została zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Analizując treść sporządzonego operatu szacunkowego organ stwierdził, iż sporządzony on został z należytą starannością oraz zgodnie z zasadami obowiązującymi rzeczoznawców majątkowych. Rzeczoznawca majątkowy dokonała wyboru właściwego podejścia oraz metody i techniki szacowania nieruchomości, uwzględniając w szczególności cel wyceny, rodzaj i położenie nieruchomości, przeznaczenie w planie miejscowym, stan nieruchomości oraz dostępne dane o cenach, dochodach i cechach nieruchomości podobnych. Następnie organ przywołał przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami - art. 134 , art. 135 a także art. 154 oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego, a w szczególności § 36 ust. 1. Wskazał, że wartość przedmiotowej nieruchomości określona została przez biegłą przy zastosowaniu metody porównawczej metodą korygowania ceny średniej (spełniono zatem wymogi określone w § 36 rozporządzenia oraz art. 153 ustawy). Przeznaczenie nieruchomości nie jest tożsame z celem wywłaszczenia, zatem zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 134 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami rzeczoznawca zbadała, czy cel wywłaszczenia spowodował wzrost wartości nieruchomości i stwierdziła, że uwzględniając lokalizację szczegółową - obrzeża miasta R., wartości nieruchomości gruntowych przeznaczonych na cele zabudowy mieszkaniowej osiągają wyższy poziom niż nieruchomości przeznaczone pod drogi w podobnej lokalizacji. Ponieważ cel wywłaszczenia nie powoduje wzrostu wartości nieruchomości rzeczoznawca dokonaao oszacowania wartości przedmiotowej według aktualnego sposobu jej użytkowania. Wartość rynkową prawa własności nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] o powierzchni 16m² rzeczoznawca ustalił na kwotę [...] zł. Wysokość odszkodowania ustalona została na podstawie przygotowanego operatu szacunkowego, zgodnie z przysługującym prawem własności na dzień [...] r. oraz prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w W. z dnia [...] r. sygn. akt [...] Na rzecz W. K. przyznano odszkodowanie w kwocie [...] zł, co stanowi 2/4 części wartości całej nieruchomości wartości [...] zł. Organ nie uwzględnił przy ustalaniu odszkodowania postanowienia Sądu z dnia [...] r. sygn. akt [...] o dziale spadku po B. B. z uwagi na to, że odnosi się ono w swej treści do kwestii roszczenia o odszkodowanie za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną. Nadto W. K. nie mogła stać się na jego podstawie właścicielem nieruchomości oznaczonej jako działka [...] o powierzchni [...], bowiem z dniem [...] r. działka ta stała się własnością Gminy R., co potwierdza wymieniona na wstępie decyzja Wojewody [...] . Niezadowolona z powyższego rozstrzygnięcia W. K. złożyła do Wojewody [...] ego odwołanie, domagając się odszkodowania w pełnej wysokości - tj. w kwocie [...] zł, za całą zajętą pod drogę działkę [...] Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. Wojewoda [...] utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu podał, że procedura wypłaty odszkodowania za nieruchomości przejęte z dniem 1 stycznia 1999 r. pod drogi publiczne unormowana została w art. 73 ust. 4 ustawy Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną. Obligatoryjnym warunkiem ustalenia takiego odszkodowania jest złożenie wniosku o jego wypłatę w okresie od [...] r. a następnie w toku postępowania przygotowanie w sprawie operatu szacunkowego przez biegłego rzeczoznawcę. W niniejszej sprawie prawo własności działki nr [...] przysługiwało spadkobiercom zmarłej B.B., tj. H. B.,W.K., C. N. i R. B.- wszyscy po ¼ części. Osobom tym przysługiwało również prawo złożenia wniosku o wypłatę odszkodowania, jednak wniosek złożyła tylko W. K.. Sąd Rejonowy w W. postanowieniem z dnia [...] r dokonał całkowitego działu spadku po B. B. poprzez przyznanie W.K. w całości prawa własności działki nr [...]. Jednak postanowienie to nie zostało uwzględnione przez Starostę [...] , który prawidłowo ustalił odszkodowanie w wysokości odpowiadającej wartości przysługującego jej na dzień [...] r. ułamkowego udziału w prawie własności przedmiotowej nieruchomości (¼), powiększonego o nabyty przez nią w drodze spadku, udział należny w wymienionej dacie H. B.. Nie można uznać, że na podstawie działu spadku dokonanego postanowieniem z dnia [...] r. W. K. stała się właścicielką całej działki, gdyż działka ta z mocy prawa z dniem [...] r. stała się już własnością Gminy R.. Wojewoda dodał, że ostatnie postanowienie nie zostało ujawnione w księdze wieczystej, gdzie nadal widnieją jako współwłaściciele W. K., R. B. i A.P. Dalej organ stwierdził, że przygotowany w niniejszej sprawie operat szacunkowy, pomimo braku w stosunku do niego zastrzeżeń ze strony W. K., został poddany analizie, w wyniku której stwierdzono, że spełnia on ustawowe wymagania i sporządzony został zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Obligatoryjnym warunkiem ustalenia przez starostę odszkodowania jest uzyskanie opinii rzeczoznawcy majątkowego (w postaci operatu szacunkowego) określającej wartość nieruchomości. W badanej sprawie biegła zastosowała podejście porównawcze- metodę porównywania parami, przyjmując do porównań trzy transakcje z terenu miasta R., dotyczące nieruchomości przeznczonych na cele zabudowy mieszkaniowej z dużym udziałem zieleni, wobec faktu, iż zgodnie z zapisami obowiązującego wówczas planu nieruchomość położona była w strefie zabudowy mieszkaniowej z dużym udziałem zieleni. Wartość 1m² nieruchomości biegła określił na kwotę [...] zł., a wartość rynkową całej nieruchomości o powierzchni [...] na kwotę [...] zł. Po analizie rynku lokalnego nieruchomościami przeznaczonymi na cele drogowe, gdyż wyceniania nieruchomość użytkowana była jako droga, ustalono, że w podobnej lokalizacji wartość nieruchomości przeznczonych na cele zabudowy, jest wyższa niż nieruchomości przeznaczonych pod drogi. Stosownie do art. 130 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami jeżeli przeznaczenie nieruchomości zgodne z celem wywłaszczenia spowoduje zwiększenie jej wartości, wartość nieruchomości dla celów odszkodowania określa się według alternatywnego sposobu użytkowania wynikającego z tego przeznaczenia. Zawarta w tym przepisie zasada korzyści wychodzi z założenia, że odszkodowanie nie może pomijać zwiększenia wartości spowodowanego przeznaczeniem nieruchomości na cel publiczny. Zasada ta polega na przyjęciu takich parametrów nieruchomości, które będą najkorzystniejsze dla wywłaszczanego. W toku postępowania przed organem pierwszej instancji strona miała możliwość zapoznania się z operatem szacunkowym, odbyła się także rozprawa administracyjne, o której została prawidłowo powiadomiona i w której uczestniczyła nie zgłaszając zastrzeżeń do operatu. Kontrolowane postępowanie zostało więc przeprowadzone zgodnie z wymogami ustawy o gospodarce nieruchomościami, a ustalone odszkodowanie odpowiada wartości przedmiotowej nieruchomości. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach W. K. zarzuciła bezzasadne pominięcie przy ustalaniu i wypłacie odszkodowania swojej osoby, podkreślając, iż jest jedyną spadkobierczynią majątku objętego niniejszym postępowaniem. Wniosła o zmianę zaskarżonej decyzji i przyznanie jej odszkodowania w kwocie [...] zł, a po uwzględnieniu kwoty [...] zł, o przyznanie kwoty [...] zł. Uzasadniając skargę przyznała, że Starosta [...] przyznał jej odszkodowanie w kwocie [...] zł, przyjmując cenę jednego m² w kwocie [...] zł. oraz wielkość jej udziału jako ½ całości, co zostało utrzymane w mocy przez Wojewodę [...] . Jednak w jej ocenie przyjęte wartości gruntu zajętego pod drogę są nierealne i zaniżone. W rzeczywistości ceny jednego m² na tym terenie znacznie przekraczają przyjęte 40zł/m² i wynoszą minimum 80 zł/m², którą to cenę jest w stanie zaakceptować. Dodatkowo podniosła, że jest uprawniona do żądania wypłaty odszkodowania za całą nieruchomość, i to niezależnie od daty zakończenia postępowania spadkowego. Wszyscy uwidocznieni w księdze wieczystej współwłaściciel byli uprawnieni do odszkodowania, w tym A.P., który przekazał jej swój udział. Stąd skoro zatem nabyła udział w całości spadku, to Starosta winien zdecydować o wypłacie całego odszkodowania do jej rąk. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Podniósł, iż dotychczas skarżąca nie wniosła żadnych uwag do wyceny przedmiotowej nieruchomości dokonanej przez biegłą rzeczoznawcę. Wojewoda mimo braku zastrzeżeń poddał ocenie przygotowany w sprawie operat szacunkowy uznając, iż jest on spójny i logiczny oraz został sporządzony zgodnie z obowiązującymi przepisami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpatrując niniejszą sprawę, zważył, co następuje: Wniesiona skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w treści ustawy. Kryterium kontroli wykonywanej przez te sądy określa art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 1066), stanowiący, że jest ona sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zatem kontrola sądów polega na zbadaniu, czy kwestionowana decyzja nie uchybia przepisom prawa materialnego lub procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy albo dającym podstawę do wznowienia postępowania bądź mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądy badają również, czy organ administracji publicznej nie dopuścił się uchybień skutkujących nieważnością decyzji (art. 145 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Jednakowoż sądy administracyjne – w myśl art. 134 § 1 tej ustawy rozstrzygają w granicach danej sprawy, nie będąc związanymi zarzutami i wnioskami skargi, a zatem oceniają legalność decyzji również z urzędu. Mając zatem na uwadze powyższą regulację należy podkreślić, że sąd administracyjny nie ocenia kontrolowanego rozstrzygnięcia pod kątem jego słuszności czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego, ale w zakresie dokonywanej kontroli zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. "Sprawowanie kontroli" w rozumieniu art. 1 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych oznacza pewnego rodzaju wtórność działań wobec organów administracji. Rola sądu administracyjnego sprowadza się bowiem do badania (korygowania) działania lub zaniechania działania organu administracji publicznej, a nie zastępowania go w załatwianiu sprawy przez wydanie końcowego rozstrzygnięcia. W tym aspekcie żądanie skargi o zmianę decyzji i przyznanie odszkodowania w podanej wysokości nie mogło być uwzględnione. Uwzględniając powyżej przedstawiony zakres kontroli należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja i poprzedzająca decyzją Starosty [...] nie naruszają prawa materialnego, ani też w toku postępowania organy administracyjne nie naruszyły reguł procedury administracyjnej w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bądź skutkującym wznowieniem postępowania. Podstawą orzekania w niniejszej sprawie jest przepis art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (DzU. nr 133, poz. 872 ze zm.) regulujący tryb i zasady postępowania w przedmiocie odszkodowania za grunty zajęte pod drogi. W ust. 4 cytowanego artykułu jednoznacznie wskazano, że wniosek o odszkodowanie za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną, której własność przeszła z mocy prawa z dniem [...] r. na własność Skarbu Państwa lub właściwych jednostek samorządu terytorialnego (ust. 1 cyt. artykułu tej ustawy), można było złożyć w dokładnie wyznaczonym, okresie – tj. od [...] r. W niniejszej sprawie skarżąca W. K. złożyła stosowny wniosek z zachowaniem ustawowego terminu, tj. [...] r. - data wpływu do urzędu. Z wniosku tego wynika, że wystąpiła o wypłatę odszkodowania w swoim imieniu za grunt zajęty pod drogę publiczną - ulicę W.. Wniosku takiego nie złożyli pozostali współwłaściciele tej nieruchomości. Po przeprowadzeniu wymaganego postępowania, Starosta [...] w dniu [...] r. wydał decyzję, w której ustalił na rzecz W. K. odszkodowanie za przejętą przez Gminę R. nieruchomość gruntową zajętą z dniem [...] r. pod pas drogowy drogi publicznej, obejmującą działkę nr [...] o powierzchni [...] a Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] r. utrzymał w mocy wymienioną powyżej decyzję. W skardze wniesionej na to rozstrzygnięcie Wojewody W. K. zakwestionowała przyznanie jej odszkodowania tylko w wielkości ½ udziału w prawie własności przedmiotowej działki, domagając się przyznania odszkodowania w pełnej wysokości wobec faktu przejścia na nią własności całej tej działki w wyniku działu spadku po matce B. B. (postanowienie Sądu Rejonowego w W/ [...] r. sygn. akt [...]). Zarzuciła także organom ustalenie tego odszkodowania w zniżonej wysokości, poprzez przyjęcie zbyt niskiej wartości m² gruntu w tym terenie. Sąd w składzie orzekającym nie podzielił zarzutów skarżącej. Zgodnie z aktualnie obowiązującym brzmieniem § 36 ust. 4 cytowanego rozporządzenia Rady Ministrów "w przypadku gdy na realizację inwestycji drogowej została wywłaszczona lub przejęta z mocy prawa nieruchomość, która na dzień wydania decyzji była przeznaczona pod inwestycję drogową, wartość rynkową określa się przyjmując przeznaczenie nieruchomości przeważające wśród gruntów przyległych, chyba że określenie wartości jest możliwe przy uwzględnieniu cen transakcyjnych nieruchomości drogowych. Trzeba nadmienić, że brzmienie zacytowanego ust. 4 tego przepisu wprost nawiązuje do ust. 1 tego przepisu, który odnosi się do wartości nieruchomości wywłaszczonej lub przejętej na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych. Jednak na mocy ust. 6 cytowanego § 36 rozporządzenia stosuje się go także odpowiednio przy określaniu wartości nieruchomości przeznaczonych, wydzielonych, nabywanych zajętych lub przejętych pod drogi, w szczególności – przy określaniu wartości nieruchomości lub ich części dla ustalenia odszkodowania, o którym mowa w art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną, przy czym stan tych nieruchomości przyjmuje się na dzień [...] r.( czyli na datę wejścia w życie wymienionej ustawy). Stanowi o tym także art. 73 ust 5 wymienionej ustawy. W przedmiotowej sprawie wartość rynkową nieruchomości przejętej z mocy prawa pod drogę – ulica [...]. (decyzja Wojewody [...] z dnia [...] r.) określona została w przygotowanym dla potrzeb sprawy operacie szacunkowym. Biegła rzeczoznawca dla oszacowania wartości prawa własności nieruchomości gruntowej zastosowała podejście porównawcze - metoda porównywania parami, uwzględniając cel i charakter wyceny, co spełnia wymogi określone w przywołanym powyżej § 36 rozporządzenia, a także w art. 153 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Podzielić trzeba stanowisko organów, iż przygotowany w sprawie operat szacunkowy sporządzony został z należytą starannością i zgodnie z zasadami obowiązującymi rzeczoznawców majątkowych. Biegła dokonała analizy rynku lokalnego i wybrała do porównań transakcje nieruchomościami, zawarte w okresie nie przekraczającym 2 lat. Ustaliła trend czasowy, określiła rodzaj i liczbę cech rynkowych wpływających na poziom cen na rynku lokalnym, dokonała ich opisu, określiła wagę cech rynkowych wpływających na wartość nieruchomości i na podstawie dokonanych ustaleń skorygowała ceny transakcyjne nieruchomości wybranych do porównań w oparciu o przyjęte cechy rynkowe nieruchomości wycenianej. Powyższe przesądza, że zastosowana przez biegłą i przyjęta przez organy obu instancji podstawa prawna operatu szacunkowego odpowiada prawu. Podzielić zatem należy stanowisko orzekających organów, że tak dokonana przez biegłą wycena nieruchomości jest prawidłowa, a orzeczona wysokość należnego odszkodowania jest prawidłowa i odpowiada przeprowadzonej analizie rynku. Podkreślenia przy tym wymaga fakt, że w toku postępowania administracyjnego skarżąca nie zgłaszała żadnych zastrzeżeń i uwag do przygotowanego w sprawie operatu szacunkowego, nie kwestionowała też ustalonej przez biegłą ceny 1m² nieruchomości przeznaczonych na cele mieszkaniowe z dużym udziałem zieleni. Dodatkowo trzeba podnieść, że w podczas rozprawy administracyjnej przeprowadzonej w dniu [...] r. obecna na niej W. K. także nie wniosła żadnych zastrzeżeń co do rzetelności i staranności wykonania operatu szacunkowego z dnia [...] r. oraz co do określonej w nim wartości prawa własności nieruchomości tj. kwoty [...] zł, czyli [...] ł/m². Sąd nie podziela zatem podnoszonego dopiero w skardze zarzutu o zaniżonej cenie 1m² nieruchomości i w związku z tym zaniżonej wartości odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną. Odnosząc się z kolei do przyznanego odszkodowania stosunkowo do wielkości posiadanego udziału w prawie własności nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] o powierzchni [...], także w tym zakresie Sąd w składzie orzekającym nie podzielił zarzutów skarżącej. Zgodnie z art. 73 nieruchomości pozostające w dniu [...] r. we władaniu Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego, nie stanowiące ich własności, a zajęte pod drogi publiczne, z dniem [...] r . stają się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa lub właściwych jednostek samorządu terytorialnego za odszkodowaniem. Zgodnie z ust. 5 tego przepisu podstawą do ustalenia wysokości odszkodowania stanowi wartość nieruchomości według stanu z wejścia w życie ustawy, czyli z dnia 28 października 1998 r.. W tym czasie - na dzień [...] r. nieruchomość stanowiła współwłasność czterech osób, tj. H. B., W. K., C. N. oraz R. B. - każdy po ¼ części nieruchomości. Jak wynika z treści ust. 4 cytowanego przepisu odszkodowanie będzie ustalane według zasad i trybu określnych w przepisach za wywłaszczone nieruchomości, na wniosek właściciela nieruchomości złożony w ustawowym terminie - tj. od [...] r. . Po upływie tego okresu roszczenie wygasa. Zatem od strony materialnoprawnej uprawnienie każdego z współwłaścicieli nieruchomości do odszkodowania za przejęty przez jednostkę samorządu terytorialnego grunt jest samodzielne i niezależne. Oznacza to, że każdemu współwłaścicielowi przysługuje odszkodowanie odpowiadające równowartości ułamkowego udziału w prawie własności nieruchomości. W niniejszej sprawie Wojewoda [...] potwierdził nabycie z mocy prawa z dniem [...] r. przez Gminę R. własności nieruchomości zajętej pod drogę publiczną - ulicę [...], położną w jednostce ewidencyjnej R., obręb [...] B. - działki nr [...] o powierzchni [...]. Wniosek o wypłatę odszkodowania w ustawowym terminie - tj. w dniu [...] r. złożyła tylko jedna ze współwłaścicieli przedmiotowej nieruchomości W. K.. Z wniosku tego nie wynika by został on złożony także w imieniu innych współwłaścicieli, a zatem wniosek ten prawidłowo odczytany należy potraktować jako wniosek o wypłatę należnego odszkodowania za wymienioną nieruchomość w przysługującej stronie wnioskującej w dniu [...] r. części - czyli ¼ części działki. Starosta [...] orzekając w sprawie ostatecznie przyjął wysokość odszkodowania należną wnioskującej równą kwocie [...] zł, co stanowi 2/4 części całej nieruchomości, wobec powiększenia tego udziału o nabyty w drodze spadku, udział przynależny w dniu [...] r. H. B.(postanowienie Sądu Rejonowego w W. z dnia [...] r. (sygn. akt. [...]). Zasadnie przy tym odmówił przyznania skarżącej odszkodowania za całą działkę nr [...], pomimo powoływania się przez nią na postanowienie tegoż Sądu Rejonowego z dnia [...] r. sygn. akt [...], mocą którego w wyniku działu spadku po B. B. Wandzie K. przypadła w całości przedmiotowa działka. Prawidłowo orzekające w sprawie organy podkreśliły, że ostatnie wymienione postanowienie nie może odnosić się do kwestii roszczenia o odszkodowanie za nieruchomość przejętą pod drogę publiczną, gdyż nie można uznać, że w jego wyniku W. K. stała się właścicielką całej działki nr [...], która z dniem [...] r. stała się przecież własnością Gminy R.. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.