II SA/Gl 850/16

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie legalności budowy obiektu budowlanego w kwestii wniosku o przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu postanawia: 1) ustanowić dla skarżącego adwokata z urzędu 2) umorzyć postępowanie z wniosku skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych. Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący wystąpił o zwolnienie o d kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata z urzędu. W uzasadnieniu wnioskodawca wskazał, że obecnie utrzymuje się ze świadczenia przedemerytalnego i nie posiada innych dochodów. We wspólnym gospodarstwie domowym skarżący pozostaje ze swoim małoletnim synem, zamieszkując w mieszkaniu o pow. 52,20 m2 i wartości około 100.000 zł. Oprócz tego wnioskodawca posiada również nieruchomość rolną o pow. 0,621 ha i wartości około 135.000,00 zł oraz lokal użytkowy o pow. 12,5 m2 i wartości około 25.000,00 zł. Mając powyższe na uwadze, zważono, co następuje: Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zmianami) – zwanej dalej P.p.s.a. – stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Z kolei zgodnie z art. 245 § 1 P.p.s.a., prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika procesowego z urzędu w osobie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 P.p.s.a.). Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie, postanowieniem referendarza sądowego z dnia 3 listopada 2016 r. wnioskodawca zwolniony został od kosztów sądowych w całości. Wobec tego faktu jego ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy w tym samym zakresie jest bezprzedmiotowy, a w konsekwencji podlega on umorzeniu na mocy art. 249a P.p.s.a. Rozpoznając wniosek w zakresie ustanowienia dla skarżącego pełnomocnika z urzędu, mając na względzie powołane przezeń okoliczności oraz zgromadzony materiał dowodowy uznano, że wniosek ów zasługiwał na uwzględnienie. W oparciu o uzyskane dane ustalono, że wnioskodawca nie prowadzi już działalności gospodarczej, jest ona zawieszona od dnia [...] r. (vide zaświadczenie o zwieszeniu z dniem [...] r. działalności gospodarczej). Jego jedyny dochód stanowi świadczenie emerytalne, zamykające się w kwocie 1.676,48 zł (przekaz pocztowy obrazujący wysokość świadczenia netto). Jego miesięczne udokumentowane wydatki zamykają się w kwocie około 1.120 zł. W efekcie pozostaje wnioskodawcy kwota około 560 zł na zakup żywności, odzieży i środków czystości. Uwzględnić należy fakt, że na jego utrzymaniu pozostaje małoletnie dziecko. W piśmie z dnia 24 października 2016 r. skarżący oświadczył, że jego lokal użytkowy, w związku z zakończeniem prowadzenia działalności gospodarczej, wykorzystywany jest jako magazyn dla towarów handlowych, które obecnie nie mogą być sprzedawane. Rozpoznając wniosek w przedmiotowej sprawie uwzględniono materiał źródłowy dostarczony przez wnioskodawcę do sprawy o sygn. akt II SA/Gl 810/16. Z powyższego wynika, że bieżące koszty utrzymania pochłaniają większość dochodów strony, a kwota, która pozostaje po ich odliczeniu nie pozwala na samodzielne skorzystanie z usług fachowego pełnomocnika. Okoliczności dotyczące statusu materialnego strony nie budzą zaś zastrzeżeń, podobnie jak wysokość jego dochodów oraz poziom i struktura stałych wydatków. Mając powyższe na uwadze, postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.