II SA/Gl 856/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. G. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie kary z tytułu nieprawidłowości w realizacji inwestycji w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: 1) zwolnić skarżącą z wpisu od skargi w kwocie przekraczającej 100 (sto) zł, 2) oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy w pozostałym zakresie W skardze z dnia 21 marca 2013 r. W. G. zawarła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Następnie, na wezwanie Sądu swój wniosek złożyła na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wskazała w nim, że ma 82 lata, jej źródłem utrzymania się jest świadczenie emerytalne które w całości przeznaczane jest na wykup lekarstw oraz zaspokojenie potrzeb bytowych. Skarżąca zadeklarowała, że nie posiada żadnego majątku, w tym nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów, których wartość przekraczałaby 3.000 euro. Pismem z dnia 27 maja 2013 r. referendarz sądowy wezwał skarżącą do uprawdopodobnienia okoliczności podniesionych we wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez: - udokumentowanie wydatków związanych z utrzymaniem się, tj., opłat za energię elektryczną, dostawy gazu, wody, usługi telekomunikacyjne, lekarstwa itp., - podanie do kogo należy lokal lub budynek, w którym obecnie skarżąca zamieszkuje a także wyjaśnienie, czy partycypuje w kosztach utrzymania tego lokalu, - udokumentowanie wysokości otrzymywanego świadczenia emerytalnego, np. poprzez nadesłanie wyciągu z rachunku bankowego lub kopii odcinka emerytury. W odpowiedzi wnioskodawczyni nadesłała rachunki za energię elektryczną, dostawy gazu, wody oraz odbiór ścieków, a także wyjaśniła, że na lekarstwa przeznacza miesięcznie około 400 zł, a na wizyty lekarskie około 300 zł. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz.270 – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Analiza okoliczności dotyczących stanu majątkowego W. G. pozwoliła stwierdzić, że jej wniosek zasługiwał na uwzględnienie w części. Skarżąca dysponuje stałym źródłem dochodu (świadczeniem emerytalnym) uzyskiwanym w kwocie 1872 zł netto miesięcznie. Nadesłane rachunki za dostawy wody i odbiór ścieków a także dostawy prądu wynoszą 280 zł miesięcznie (rachunek za wodę opiewa na kwotę 107 zł w rozliczeniu dwumiesięcznym). Z kolei rachunek za gaz jest rachunkiem rocznym, stąd też nie był brany pod uwagę przy ustalaniu bieżących wydatków. Zauważyć wszakże trzeba, że żaden z nadesłanych przez skarżącą rachunków nie został wystawiony na jej osobę. Wobec tego, twierdzenia skarżącej o pokrywaniu należności z tego tytułu właściwie nie zostały w żaden sposób uprawdopodobnione. Stwierdzenie, że budynek, w którym mieszka W. G. należy do E. K., lecz skarżąca za pomieszczenia, w których mieszka ponosi wszelkie opłaty nie zostało poparte jakimikolwiek dowodami. Nie wiadomo przy tym w oparciu o jaki tytuł prawny (współwłasność, najem, umowa dożywocia) strona zajmuje część budynku należącą do kogoś innego. Również twierdzenia wnioskodawczyni na temat kosztów leczenia nie zostały poparte w żaden sposób. W związku z powyższym nie znaleziono podstaw do uwzględnienia złożonego wniosku w całości. Zwalniając stronę z części wpisu od skargi pod uwagę wzięto treść § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.). Wpis od skargi, zgodnie z przywołanym wyżej przepisem wynosi 1125 zł, a więc jest to kwota leżąca poza zasięgiem możliwości finansowych strony, która musiałaby przeznaczyć ponad 60 % swoich dochodów na pokrycie tej opłaty. Z drugiej strony, biorąc pod uwagę wysokość dochodów W. G. uznano, że będzie ona w stanie uiścić część wpisu od skargi, tj. kwotę 100 bez uszczerbku w swoim utrzymaniu. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.