II SA/Gl 857/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Taniewska - Banacka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu W.W. od zarządzenia Referendarza sądowego z dnia 18 stycznia 2012 r. pozostawiającego wniosek skarżącej z dnia [...] r. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie ze skargi W.W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: pozostawić wniosek skarżącej z dnia [...] r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym bez rozpoznania. W skardze z dnia 10 października 2011 r. W.W. zawarła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i przyznanie pełnomocnika z urzędu. W związku z powyższym na podstawie art. 252 § 2 oraz art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. – zwanej dalej p.p.s.a.) skarżąca została wezwana do wypełnienia i nadesłania do tutejszego Sądu wniosku o przyznanie prawa pomocy sporządzonego na urzędowym formularzu PPF w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Przesyłka zawierająca wezwanie została dwukrotnie awizowana: pierwszy raz 30 listopada 2011 r. ponownie zaś - 8 grudnia 2011 r. Jak wynika z pisma Poczty Polskiej S.A. z dnia [...] r. przesyłka ta następnie została wydana skarżącej na jej prośbę po upływie czternastodniowego terminu do odbioru przesyłki, tj. w dniu [...]r. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca nadała przesyłkę zawierającą urzędowy formularz PPF w dniu 22 grudnia 2011 r. Zarządzeniem z dnia 18 stycznia 2012 r. Referendarz pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy. W uzasadnieniu podniósł on, że przesłany przez skarżącą druk formularza PPF został złożony z jednodniowym opóźnieniem. Wskazano przy tym, że przesyłka zawierająca wezwanie do wypełnienia i nadesłania urzędowego formularza została po raz pierwszy awizowana w dniu 30 listopada 2011 r., następnie ze względu na nieobecność skarżącej pod wskazanym adresem powtórne zawiadomienie pozostawiono w dniu 8 grudnia 2011 r., natomiast przesyłka została odebrana osobiście przez W.W. 16 grudnia 2011 r. Powołując się na art. 73 § 4 p.p.s.a. Referendarz uznał, że wedle prawa doręczenie nastąpiło z upływem czternastego dnia od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej, tj. z dniem 14 grudnia 2011 r., a nie z dniem faktycznego odbioru pisma przez skarżącą. W konsekwencji wyznaczony termin do złożenia formularza upływał z dniem 21 grudnia 2011 r., został natomiast nadesłany przez W.W. dzień później. Zgodnie z treścią art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania, stąd Referendarz wydał zarządzenie z dnia 18 stycznia 2012 r. W piśmie z dnia 16 lutego 2012 r. W.W. zaskarżyła powyższe zarządzenie w całości i wniosła o jego uchylenie. W uzasadnianiu wskazała, że zaskarżone postanowienie jest niesłuszne, gdyż złożyła ona do Sądu urzędowy formularz PPF, który kazano jej wypełnić w terminie 7 dni od otrzymania przesyłki, co według niej uczyniła. Wyznaczony bowiem termin upływał zdaniem skarżącej z dniem 23 grudnia 2011 r., ona zaś nadała go w dniu 22 grudnia 2011 r. Sprzeciw jest zatem uzasadniony i zgodny z zasadami współżycia społecznego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 p.p.s.a. w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym. W dniu 17 lutego 2012 r. strona wniosła sprzeciw od zarządzenia Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 18 stycznia 2012 r. Sprzeciw ten nie został przez Sąd odrzucony, a zatem powyższe zarządzenie utraciło moc. Z akt sprawy wynika, że W.W. wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zwarła w skardze z dnia [...] r. W związku z powyższym została wezwana do wypełnienie i nadesłania do tutejszego Sądu druku formularza PPF, do dokonania tej czynności zaś wyznaczono termin siedmiodniowy pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W niniejszym postępowaniu bezspornym jest, że skarżąca nadała przesyłkę zawierającą formularz w polskiej placówce pocztowej w dniu 22 grudnia 2011 r. Doręczenie wezwania do wypełnienia i nadesłania do Sądu formularza PPF nastąpiło na zasadach określonych w art. 73 § 1 - 4 p.p.s.a., to jest w trybie tzw. doręczenia zastępczego - z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu licząc od pierwszego zawiadomienia, które, jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, pozostawiono w skrzynce do doręczenia korespondencji w dniu 30 listopada 2011 r. Z pisma Poczty Polskiej S.A. w S. z dnia [...] r. wynika, że w dniu 16 grudnia 2011 r. przesyłka adresowana do W.W. miała zostać zwrócona z powodu niepodjęcia jej w terminie przez adresata, jednak pracownik wydał ją skarżącej na jej prośbę. W ocenie Sądu fakt nieprawidłowego wydania przesyłki przez pracownika operatora publicznego nie ma znaczenia dla sprawy, bowiem zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a. doręczenie nastąpiło z dniem 14 grudnia 2011 r. Późniejsze odebranie przesyłki przez skarżącą nie powodowało przesunięcia tego terminu na dzień rzeczywistego odbioru. Biorąc pod uwagę powyższe fakty należy uznać, że nadesłanie przesyłki w dniu 22 grudnia 2011 r. nastąpiło z uchybieniem wyznaczonego terminu. Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że pozostawienie bez rozpoznania dotyczy jedynie wniosku skarżącej zawartego w skardze, do którego w wyznaczonym terminie nie został nadesłany wymagany urzędowy formularz. Jednak z uwagi na fakt, że przedmiotowy wniosek może być złożony w każdym czasie, nadesłany następnie przez W.W. wniosek o przyznanie prawa pomocy z dnia 21 grudnia 2011 r., prawidłowo wypełniony na urzędowym formularzu i podpisany przez skarżącą, będzie podlegał odrębnemu rozpoznaniu. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.