II SA/Gl 858/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik ( spr.) Sędziowie Sędzia WSA Iwona Bogucka Sędzia NSA Ewa Krawczyk Protokolant sekr. sąd. Elwira Massel po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2007 r. sprawy ze skargi W. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy terenu oddala skargę Wnioskiem z dnia [...] roku uczestnicy postępowania M. i R. B. zwrócili się do Prezydenta Miasta Z. o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji określonej jako "rozbudowa i przebudowa budynku mieszkalnego z dobudową garażu samochodowego" zlokalizowanego w Z. przy ulicy [...], na działce oznaczonej numerem geodezyjnym A. W toku postępowania obecnie skarżący W. S. –właściciel sąsiedniej nieruchomości, pismem z dnia [...]roku wniósł swoje zastrzeżenia i uwagi do planowanej inwestycji. Wskazał m.in. na uciążliwości związane z już istniejącą zabudową na działce nr A. Nie wyraził zgody na proponowaną przez inwestorów przebudowę budynku mieszkalnego i budowę garażu. Stwierdził, że lokalizacja garażu uniemożliwi mu "uruchomienie" wyłączonego z eksploatacji mieszkania na parterze swojego budynku. Z kolei rozbudowa budynku winna być dokonana "nie wzdłuż, a wszerz" działki nr A, co poprawi funkcjonalność i estetykę tej działki. Rozpoznając wniosek organ pierwszej instancji decyzją z dnia [...] roku, nr [...] ustalił warunki zabudowy dla wnioskowanej inwestycji. Wydanie tej decyzji poprzedzone zostało sporządzeniem analizy dotyczącej warunków i zasad zagospodarowania przez osobę wpisaną na listę członków [...] Okręgowej Izby Architektów. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ pierwszej instancji wskazał przepisy art. 4 ust. 2 pkt. 2, art. 59 ust. 1, art. 60 ust. 1, art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz. U. Nr 80, poz. 717 z późn. zm) oraz art. 104 kpa. W uzasadnieniu wskazano, że spełnione zostały przesłanki z art. 61 ust. 1 powołanej ustawy a przeprowadzona analiza decyzji odpowiada wymogom określonym w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz.1588) oraz w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75 z 2002r., poz.690). W/w analiza wraz z załącznikiem graficznym stanowiły załącznik do decyzji. Odnosząc się do zarzutów skarżącego organ wskazał, że warunki techniczne muszą zostać uwzględnione przez autora projektu budowlanego. Na etapie ustalania warunków zabudowy organ nie może zakładać, że obiekt będzie zaprojektowany wbrew przepisom. Odwołanie od tej decyzji wniósł skarżący podnosząc, iż analiza warunków i zasad zagospodarowania dokonana przez organ pierwszej instancji na bazie fragmentu mapy zasadniczej jest jego zdaniem tendencyjna. Dodał, iż w wyniku zrealizowania inwestycji nastąpi zacienianie i pozbawianie dopływu światła do sąsiednich pomieszczeń mieszkalnych. Rozpoznając to odwołanie, zaskarżoną w niniejszym postępowaniu decyzją, wydaną na podstawie art. 138 kpa oraz 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu stwierdzono, iż spełnione zostały wszystkie warunki określone w art. 61 ust. 1 ustawy. Zdaniem organu odwoławczego zarzut dotyczący tendencyjnie wybranego fragmentu mapy zasadniczej przez osobę sporządzającą analizę uznać należy za nietrafny. Obszar analizowany wyznaczony został bowiem w niniejszej sprawie w oparciu o § 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Dodał, iż odnosząc się do zarzutów odwołującego się dotyczących zacieniania i pozbawiania dopływu światła do pomieszczeń mieszkalnych jakie nastąpi w wyniku zrealizowania inwestycji, w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy brak jest podstaw prawnych do badania kwestii zgodności projektowanej inwestycji z warunkami techniczno-budowlanymi. Ocena bowiem spełnienia wymogów prawa budowlanego należy do organu administracji architektoniczno-budowlanej, a zatem na obecnym etapie kwestie te nie mogą być rozstrzygane. W skardze do Sądu Administracyjnego skarżący wniósł o uchylenie decyzji organu pierwszej instancji. Powtórzył przy tym swoje zarzuty kierowane w odwołaniu od tej decyzji. Dodał, iż przebudowa przedmiotowej inwestycji oraz dobudowa na niej garażu spowoduje, jego zdaniem, całkowitą degradację jego działki i mieszkania. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoją argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2007 roku skarżący zwrócił uwagę, że decyzja o warunkach zabudowy przesądziła o warunkach technicznych inwestycji (geometria dachu i wysokość budynku). Oświadczył, że nie ma nic przeciwko planowanej inwestycji, jednakże nie może się zgodzić, aby była ona dokonana jego kosztem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Kontrolowana w niniejszej sprawie decyzja jest w ocenie składu orzekającego zgodna z prawem. Zgodnie z art. 59 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych wymaga ustalenia w drodze decyzji, warunków zabudowy. W stosunku do terenu, na którym ma być realizowana zamierzona inwestycja nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Z kolei art. 61 ust. 1 ustawy stanowi, że wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia określonych w tym przepisie warunków. Wynika z tego, że niespełnienie chociażby jednego z tych warunków stanowi podstawę do odmowy ustalenia warunków zabudowy. Dla ustalenia wymagań dla nowej zabudowy i zagospodarowania terenu niezbędne jest przeprowadzenie analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków, o których mowa w art. 61 ust. 1 – 5 ustawy. Ustalenie takie następuje w trybie określonym w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 roku w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.U. Nr 164, poz. 1588). W ocenie Sądu zarówno ustalenie tych wymagań, jak i analiza funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu zostały dostatecznie dokonane przez organ pierwszej instancji. Skoro tak, to brak było podstaw do wydania decyzji odmawiającej ustalenia warunków zabudowy dla planowanej inwestycji. Odnosząc się natomiast do zarzutów skargi, to w ocenie Sądu nie znajdują one uzasadnienia. Na tym bowiem etapie postępowania (ustalenie warunków zabudowy) trudno przesądzić, jakoby planowanie inwestycji miało negatywnie wpłynąć na interes prawny i faktyczny skarżącego, w szczególności wobec faktu, że decyzja o warunkach zabudowy ze swej istoty nie narusza uprawnień osób trzecich (art. 63 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym). Zarzuty dotyczące spodziewanego naruszenia przez inwestorów warunków technicznych pozostają bez znaczenia dla wyniku tego postępowania. Należy bowiem wskazać, że kwestie związane z usytuowaniem planowanej inwestycji, geometrią dachu, jej gabarytami, odległością od granicy działki i budynku skarżącego, to kwestie właśnie warunków technicznych, które będą przedmiotem oceny w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę, w szczególności w aspekcie zgodności z przepisami prawa budowlanego. Co prawda zgodnie z art. 55 w związku z art. 64 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym decyzja o warunkach zabudowy wiąże organ wydający decyzję o pozwoleniu na budowę, to jednak wbrew twierdzeniom skarżącego decyzja organu pierwszej instancji nie przesądziła o naruszeniu warunków technicznych w przyszłości. Odnośnie bowiem wysokości planowanej inwestycji określono wartość maksymalną, zaś odnośnie geometrii dachu przewidziano tzw. widełki co do kąta nachylenia połaci. W tak zakreślonych granicach organ wydający pozwolenie na budowę będzie miał obowiązek zbadania zgodności projektu z przepisami prawa. O ile projekt taki nie będzie zgodny z tymi przepisami, w tym warunkami technicznymi, o tyle nie będzie możliwe wydanie pozwolenia na budowę. Reasumując stwierdzić przyjdzie, że zarzuty skarżącego na obecnym etapie postępowania należy uznać za przedwczesne, a wobec faktu, że w ocenie Sądu nie doszło do naruszenia przepisów prawa przy wydawaniu zaskarżonej decyzji pozostają one bez wpływu na wynik postępowania administracyjnego. Mając powyższe na uwadze skarga podlegała oddaleniu na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.).