II SA/Gl 859/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek, Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski (spr.), Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, Protokolant specjalista Beata Bieroń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 marca 2019 r. sprawy ze skargi J.D. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę. Wnioskiem z dnia [...] r. inwestorka – J.D. wystąpiła do Starosty C. o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z rozbiórką istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego w miejscowości R., ul. [...], działka nr ewid. [...], gm. K. Organ administracji wszczął postępowanie a następnie postanowieniem z dnia [...] r. nałożył na inwestorkę obowiązek usunięcia w określonym terminie nieprawidłowości i braków poprzez: - uzupełnienie opisu technicznego o projektowaną charakterystykę energetyczną budynku sporządzoną zgodnie z § 11 ust. 2 pkt 10 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. Z 2012r. poz. 462 ze zm.), - uzupełnienie opisu technicznego o opinię geotechniczną zgodnie z § 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012r. w sprawie ustalenia geotechnicznych warunków posadowienia obiektów budowlanych (Dz. U. z 2012r. poz. 463), w terminie 30 dni od daty doręczenia Pełnomocnik inwestora w piśmie z dnia [...] r. wyjaśnił, że obowiązek nałożony w pkt 2 ww. postanowienia inwestor wykona w trakcie prowadzenia budowy. Pismem z dnia [...] r. przedłożył zaś 4 egzemplarze projektowanej charakterystyki energetycznej budynku. Starosta C., wydaną na podstawie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego oraz art. 104 k.p.a., decyzją Nr [...] z dnia [...] r. odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia inwestorowi pozwolenia na budowę i rozbiórkę. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że inwestor w wyznaczonym terminie nie wykonał w sposób prawidłowy nałożonego na niego obowiązku usunięcia wskazanych nieprawidłowości, bowiem nie uzupełnił opisu technicznego o opinię geotechniczną, zaś przedłożone opracowanie pn. "Projektowana charakterystyka energetyczna budynku" nie zawiera danych inwestora i adresu inwestycji, jak również danych oraz podpisu osoby sporządzającej charakterystykę, stąd zasadność podjętego rozstrzygnięcia. Od ww. decyzji odwołała się inwestorka, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę i rozbiórkę. W uzasadnieniu odwołania skarżąca nie podniosła żadnych zarzutów w stosunku do zaskarżonej decyzji, a jedynie przywołała wezwanie organu I instancji do uzupełnienia złożonego w dniu [...] r. wniosku o pozwolenie na budowę i rozbiórkę w tożsamym przedmiocie jak obecnie, czyli powołała się na okoliczności jakie zaistniały w odrębnym, wcześniejszym postępowaniu. Zaskarżoną decyzją Wojewoda Śląski utrzymał decyzję organu I instancji w mocy. Wskazał, iż nałożenie na inwestorkę obowiązku uzupełnienia projektu budowlanego było zasadne. W przypadku opinii geotechnicznej wynika to z projektu budowlanego, gdzie wyrażono wątpliwość co do tej kwestii ("przypuszczalnie na przedmiotowym terenie wystąpi ...[...]") konieczne było więc ustalenie do jakiej kategorii geotechnicznej zalicza się projektowany obiekt. Skargę na tę decyzję złożyła inwestorka. Nie sprecyzowała w niej zarzutów dotyczących rozstrzygnięcia. Nie zgodziła się jednak na ponoszenie kosztów sporządzenia opinii. Powołała się również na protokół oględzin nieruchomości z dnia [...] r. Odpowiadając na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie podtrzymując swe dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2107) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Z brzmienia zaś art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." wynika, że w przypadku, gdy sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Przy tym z mocy art. 134 § 1 p.p.s.a. tejże kontroli legalności sąd dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami powołaną podstawą prawną. Zgodnie z art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2018 r. poz. 1202) "w razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, organ administracji architektoniczno-budowlanej nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę". Oznacza to, iż w sytuacji, gdy w ocenie organu administracji architektoniczno-budowlanej przedłożona przez inwestora dokumentacja zawiera braki, wówczas organ wzywa o ich uzupełnienie. A jeśli w wyznaczonym terminie braki owe nie zostaną uzupełnione, odmawia wydania pozwolenia na budowę. W rozpatrywanej sprawie Starosta C. wezwał inwestorkę do dołączenia dwóch dokumentów. Były to charakterystyka energetyczna budynku oraz opinia geotechniczna. Skarżąca nie zakwestionowała merytorycznej zasadności nałożonych na nią obowiązków. Nie zgodziła się jednak na ponoszenie kosztów ich realizacji. Przedłożyła co prawda dokument "Projektowana charakterystyka techniczna budynku" jednakże stanowi on jedynie kserokopię, bez podpisu osoby, która go sporządziła. Skoro więc obowiązki nie zostały przez skarżącą we wskazanym terminie organ administracji prawidłowo zastosował rozwiązanie przewidziane w art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uznał, że skarga jest niezasadna, skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod uwagę i na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.