II SA/Gl 862/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski, Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski, Sędzia WSA Andrzej Matan (spr.), Protokolant specjalista Anna Trzuskowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 marca 2019 r. sprawy ze skargi D.R. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę. Starosta C. decyzją Nr [...] z dnia [...]. zatwierdził projekt budowlany i udzielił K. W. i M. W. pozwolenia na budowę budynku gospodarczego na działce o nr ewid. 1 w K., ul. [...]. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał na zgodność zamierzenia inwestycyjnego z ustawą Prawo budowlane oraz ustaleniami wynikającymi z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy K. , zatwierdzonego uchwałą Nr [...] Rady Gminy K. z dnia [...]r., opublikowaną w Dz. Urz. Woj. [...] z [...] r. poz. [..] z dnia [...]r. Od tej decyzji odwołała się D. R., właścicielka nieruchomości sąsiedniej, kwestionując budowę w granicy jej działki. Wojewoda [...] decyzją z [...] r. nr [....] utrzymał rozstrzygniecie organu I instancji w mocy, uznając, iż zostały spełnione wymagane prawem przesłanki konieczne do uzyskania pozwolenia budowlanego przez inwestorów. Jak wyjaśniono w uzasadnieniu decyzji, organ I instancji dokonał sprawdzenia wniosku inwestora o pozwolenie na budowę pod względem formalnoprawnym, a następnie merytorycznym, pod kątem wymogów określonych w art. 35 ust. 1 ustawy - Prawo budowlane, /tj. zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (pkt 1); zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi (pkt 2); kompletności projektu budowlanego i posiadania wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 (pkt 3) oraz wykonania - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7 (pkt 4). Jak wynika z poczynionych ustaleń, projektowana budowa budynku gospodarczego o wymiarach 20,65 m x 5,15 m, zlokalizowana przy tylnej ścianie istniejącego budynku gospodarczego oraz w granicy z działką o nr ewid. 2, jest w całości zgodna z powołanymi wyżej ustaleniami planu miejscowego. Powierzchnia biologicznie czynna stanowi 61% /min. 50%/; powierzchnia zabudowy działki wynosi 15,1% /max. 30%/; wskaźnik intensywności zabudowy wynosi 0,2 /max. 0,7/; wysokość budynku wynosi 3,94 m /max. 10 m/; dach jednospadowy o kącie nachylenia połaci 15° /wymóg spełniony/. Inwestycja jest także zgodna z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, (Dz. U. z 2015r. poz. 1422 z późn. zm.), w szczególności dotyczącymi usytuowania obiektu przy granicy działki. Stosownie do § 12 ust. 1 powołanego wyżej rozporządzenia, jeżeli z przepisów § 13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271-273 lub przepisów odrębnych określających dopuszczalne odległości niektórych budowli od budynków nie wynikają inne wymagania, budynek na działce budowlanej należy sytuować od granicy tej działki w odległości nie mniejszej niż 4 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z oknami lub drzwiami w stronę tej granicy /pkt 1/, bądź nie mniejszej niż 3 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą bez okien i drzwi w stronę tej granicy /pkt 2/. Natomiast w myśl § 12 ust. 4 ww. rozporządzenia w zabudowie jednorodzinnej i zagrodowej, uwzględniając przepisy odrębne oraz przepisy § 13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271- 273, dopuszcza się: 1) budowę budynku ścianą bez okien i drzwi bezpośrednio przy granicy działki budowlanej lub w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 pkt 2, lecz nie mniejszej niż 1,5 m, na działce budowlanej o szerokości 16 m lub mniejszej; 2) nadbudowę budynku istniejącego, usytuowanego w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 od granicy tej działki budowlanej, o nie więcej niż jedną kondygnację, przy czym w nadbudowanej ścianie, zlokalizowanej w odległości mniejszej niż 4 m od granicy, nie może być okien i drzwi; 3) budowę budynku gospodarczego lub garażu o długości nie większej niż 6,5 m i wysokości nie większej niż 3 m bezpośrednio przy granicy działki budowlanej lub w odległości nie mniejszej niż 1,5 m ścianą bez okien i drzwi. Przedmiotowa działka inwestycyjna, która zlokalizowana jest na terenie zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, ma szerokość 15 m, a zatem zastosowanie w niniejszej sprawie znajduje przepis § 12 ust. 4 pkt 1 ww. rozporządzenia. Projektowana inwestycja nie narusza także regulacji zawartych w § 13 i § 60 ww. rozporządzenia w zakresie wymaganego nasłonecznienia i naturalnego oświetlenia budynków na działkach sąsiednich (najbliższy budynek mieszkalny w odległości 17,5 m), jak i regulacji zawartych w § 271-273 ww. rozporządzenia w zakresie bezpieczeństwa pożarowego (klasa odporności ogniowej ścian zewnętrznych - EI60). Zdaniem Wojewody, nie zasługuje na uwzględnienie stanowisko właścicielki sąsiedniej nieruchomości, zgodnie z którym budynek będzie negatywnie oddziaływał na jej nieruchomość, ponieważ nie dojdzie do naruszenia jej interesu prawnego. Właścicielka sąsiedniej nieruchomości, wbrew jej subiektywnemu przekonaniu, nie wykazała żadnych negatywnych okoliczności, jakim w świetle przepisów prawa ulegnie jej nieruchomość w związku z budową projektowanego obiektu. Interes faktyczny nie podlega ochronie, a ochrona interesów właściciela działki sąsiedniej nie może prowadzić do sytuacji, w której to osoba trzecia a nie inwestor będzie decydowała o dopuszczalności projektowanych obiektów i miejscu ich posadowienia oraz ich rodzaju, jeżeli propozycje projektowe przedstawione przez inwestora są zgodne z przepisami prawa. Projekt budowlany sporządzony został zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej, co potwierdza oświadczenie (wymagane na podstawie art. 20 ust. 4 Prawa budowlanego) złożone przez projektantów, posiadających wymagane prawem uprawnienia we właściwej specjalności oraz legitymujących się aktualnym na dzień sporządzenia projektu zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust 1 ustawy Prawo budowlane. Projekt budowlany spełnia również wymogi, o których mowa w art. 34 ust. 1, 2 i 3, art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego oraz przepisów określonych w rozporządzeniu Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2012 r. poz. 462 z późn. zm.).  Decyzja odpowiada prawu, wobec tego, zdaniem Wojewody, organ I instancji stosownie do art. 35 ust. 4 ustawy Prawo budowlane nie mógł odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę we wnioskowanym przez inwestora zakresie. W skardze z 24 września 2018 r. D. R. (skarżąca) podnosi, że kwestionowana decyzja jest dla niej krzywdząca. Jak stwierdza, stawia interes inwestorów ponad jej racje. Inwestycja nazywana budynkiem gospodarczym, jest faktycznie budynkiem gospodarczo-garażowym. Była już raz wykonana i użytkowana do garażowania samochodów. Przez liczne szpary w płocie wydobywały się opary smrodliwych spalin, co było uciążliwe i niebezpieczne. Stanowi ona dobudowę do piętrowego budynku inwentarskiego, obecnie wykorzystywanego jako gospodarczy, inwentarski i garażowy. W południowej granicy działki powstanie betonowy monolit o długości 34 m., co znacznie ograniczy możliwość zagospodarowania terenu. Ponadto, poprzez głębokie zacienienie dochodzi do znacznej zmiany na terenie biologicznie czynnym. Rosną tam tylko rośliny dobrze znoszące cień: mchy, paprocie i pokrzywy. Usychają drzewa i krzewy owocowe. W wyniku realizacji inwestycji zostanie znacznie obniżona wartość nieruchomości, którą zamierza sprzedać. Potencjalni nabywcy bardzo zwracają uwagę na nasłonecznienie od południa. Skarżąca zwraca uwagę na to, że inwestorzy dokonali wcześniej podziału swojej działki, zaś na działce położonej od jej strony (o szerokości mniejszej niż 16 m) zostały usytuowane trzy budynki, użytkowane jako garaże. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja zatwierdzająca projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. Materialnoprawną podstawę kontrolowanego aktu stanowią przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.- Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1202, dalej: pr. bud.), a wśród nich przepis art. 32 ust. 4 pkt 1 i 2 tej ustawy. Zgodnie z jego treścią, w brzmieniu z dnia wydawania przez organ II instancji decyzji, pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Z kolei w przepisie art. 33 ust. 2 pr. bud. ustawodawca sprecyzował, iż do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć m.in.: cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7, aktualnym na dzień opracowania projektu; nie dotyczy to uzgodnienia i opiniowania przeprowadzanego w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000; oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane; decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Ponadto podkreślić należy, iż zgodnie z art. 35 ust. 4 pr. bud. w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 pr. bud., właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Zwrot "organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę" oznacza, że organ administracji architektoniczno - budowlanej, w razie spełnienia tych przesłanek, jest związany powyższymi przepisami i ma obowiązek podjąć rozstrzygnięcie zgodne z żądaniem wnioskodawcy. Dopiero brak którejkolwiek z przesłanek wymienionych w art. 32 pr. bud. uniemożliwia podjęcie decyzji o pozwoleniu na budowę. W ocenie składu orzekającego w niniejszej sprawie analiza akt sprawy pod kątem przywołanych uregulowań nie pozostawia wątpliwości, iż wymagania formalne, określone w cytowanych przepisach - niezbędne do wydania pozwolenia na budowę - zostały przez inwestora spełnione. Projektowane przedsięwzięcie pozostaje zgodne z planem miejscowym, jak również z innymi przepisami, w tym techniczno- budowlanymi. W szczególności, co kwestionowała skarżąca, usytuowanie obiektu przy granicy jej działki pozostaje zgodne z § 12 ust. 1 pkt. 1 przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, (Dz. U. z 2015r. poz. 1422 z późn. zm.), zgodnie z którym dopuszcza się budowę budynku ścianą bez okien i drzwi bezpośrednio przy granicy działki budowlanej lub w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 pkt 2, lecz nie mniejszej niż 1,5 m, na działce budowlanej o szerokości 16 m lub mniejszej. Działka inwestorów, znajdująca się na terenie zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, ma szerokość 15 m (po dokonanym wcześniej podziale). Nie doszło także do naruszenia przepisów rozporządzenia dotyczących nasłonecznienia i naturalnego oświetlenia budynków na działkach sąsiednich (§ 13 i § 60 rozporządzenia), skoro najbliższy budynek mieszkalny znajduje się w odległości 17,5 m, jak i regulacji zawartych w § 271-273 ww. rozporządzenia w zakresie bezpieczeństwa pożarowego (klasa odporności ogniowej ścian zewnętrznych - EI60). W tej sytuacji, skoro decyzja o pozwoleniu na budowę ma charakter aktu związanego, a więc takiego, który po spełnieniu wymogów przewidzianych prawem powinien przybrać określoną treść, nie mogą znaleźć aprobaty zarzuty podnoszone przez skarżącą. Nie ma zatem znaczenia dla rozpatrywanej sprawy to, że w granicy jej działki powstanie "betonowy monolit" o długości 34 m, a także kwestie zacieniania oraz emisji spalin z działki sąsiada, jak i problem ewentualnego obniżenia wartości nieruchomości należącej do skarżącej. Sąd podkreśla, że okoliczności te nie mają znaczenia dla sprawy udzielenia pozwolenia budowlanego, natomiast mogą oczywiście mieć znaczenie dla innych postępowań administracyjnych bądź cywilnych, ale pozostaje to poza zakresem sprawy stanowiącej przedmiot niniejszego postępowania. Mając powyższe okoliczności na uwadze Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.