II SA/Gl 863/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. B. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego w kwestii wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. uchylił postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. z dnia [...] r. nr [...] i wymierzył K. B. karę w wysokości 20.000 zł z tytułu przystąpienia do nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego. W skardze K. B. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Uzasadniając wniosek wskazała, że uiszczenie wymierzonej kary spowoduje dla skarżącej nieodwracalne i niekorzystne skutki finansowe. Wysokość nałożonej kary powoduje, że jej uiszczenie będzie się wiązać z uszczerbkiem dla skarżącej i jej rodziny. W odpowiedzi na skargę organ nie ustosunkował się do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Również uczestnik postępowania, pomimo takiej możliwości nie zajął stanowiska w tej sprawie. Zarządzeniem z dnia 9 stycznia 2012 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do uprawdopodobnienia w terminie 5 dni okoliczności uzasadniających przedmiotowy wniosek o wstrzymanie, poprzez złożenie oświadczenia o aktualnej sytuacji rodzinnej, materialnej i majątkowej skarżącej oraz do wykazania, że wykonanie zaskarżonego postanowienia spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności stanowi zatem w świetle powyższej regulacji, odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a. i dotyczy jedynie okoliczności faktycznych o charakterze wyjątkowym. Jak wynika z brzmienia przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. ustawodawca co prawda nie nałożył na stronę skarżącą obowiązku wykazania, iż zachodzą przewidziane nim przesłanki wstrzymania zaskarżonego aktu lub czynności, to jednakże uprawdopodobnienie przez stronę skarżącą podstaw złożonego wniosku powinno być rozpatrywane w kategoriach podejmowania działań we własnym procesowym interesie. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest zatem wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Samo oświadczenie skarżącej, że uiszczenie kary pieniężnej spowoduje nieodwracalne i niekorzystne skutki finansowe oraz uszczerbek dla skarżącej i jej rodziny nie jest przesłanką uzasadniającą wstrzymanie wykonania decyzji. Skarżąca ograniczyła się jedynie do ogólnikowego stwierdzenia o dużej uciążliwości nałożonej kary, nie odnosząc się natomiast do zarządzenia Sądu z dnia 9 stycznia 2012 r. Do Sądu nie dostarczono bowiem dokumentów świadczących o trudnej sytuacji osobistej, czy też majątkowej strony skarżącej, stanowiącej przesłankę do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazać należy, że wykonanie decyzji nakładającej na stronę obowiązek uiszczenia należności pieniężnej tylko w wyjątkowych przypadkach jest źródłem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. Zapłata oznaczonej w decyzji należności ma charakter odwracalny, bowiem w przypadku uchylenia takiej decyzji przez sąd administracyjny uiszczona należność podlega zwrotowi. Strona domagająca się wstrzymania wykonania decyzji nakładającej obowiązek zapłaty należności pieniężnej obowiązana jest wykazać, że występują szczególne okoliczności uzasadniające uwzględnienie jej wniosku. Zdaniem Sądu skarżąca w żaden sposób nie wykazała, iż w przypadku wykonania zaskarżonego postanowienia spełnione zostaną przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Takich okoliczności Sąd nie doszukał się również z urzędu. W związku z powyższym, w świetle art. 61 § 3 omawianej ustawy orzeczono jak w sentencji.