II SA/Gl 863/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Bonifacy Bronkowski po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N. G.(G.) na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego w kwestii zażalenia skarżącej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 2 marca 2017 r. o odrzuceniu sprzeciwu p o s t a n a w i a odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 8 grudnia 2016 r. starszy referendarz sądowy zwolnił skarżącą z wpisu od skargi i oddalił wniosek o przyznanie prawa pomocy w pozostałym zakresie. Skarżąca wniosła w ustawowym terminie sprzeciw od powyższego postanowienia. Postanowieniem z dnia 2 marca 2017 r. Sąd odrzucił przedmiotowy sprzeciw z uwagi na uzupełnienie braku formalnego sprzeciwu po terminie. Skarżąca w piśmie procesowym z dnia 30 marca 2017 r., uzupełnionym następnie pismem z dnia 1 maja 2017 r., wystąpiła z zażaleniem na to postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, że w dniu 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658), modyfikująca m.in. zasady rozpoznawania w postępowaniu sądowoadministracyjnym wniosków o przyznanie prawa pomocy. Na podstawie art. 2, w sprawach wszczętych po tej dacie, a taką bez wątpienia jest rozpoznawana sprawa, sąd rozpoznając sprzeciw od zarządzeń lub postanowień referendarza, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej "P.p.s.a."), orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu, a więc wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza zmienia albo utrzymuje w mocy - art. 260 § 1 i 2 P.p.s.a., w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą. Zgodnie z art. 194 § 1 P.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie oraz na postanowienia, których przedmiotem są kwestie określone w jego pkt 1-10. Postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydane na skutek rozpoznania sprzeciwu nie zostały ujęte w ww. katalogu. Wobec powyższego nie ulega wątpliwości, że ustawodawca nie przewidział możliwości wniesienia zażalenia (ani jakiegokolwiek innego środka zaskarżenia) na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie prawa pomocy - wydane zarówno na podstawie art. 260 § 1 P.p.s.a. o utrzymaniu w mocy postanowienia lub zarządzenia referendarza sądowego, jak i art. 259 § 2 P.p.s.a. Zarówno art. 194 § 1 P.p.s.a., ani żaden inny przepis P.p.s.a. nie przyznaje stronie możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie sądu w opisanym przedmiocie, gdyż w tym zakresie jest to sąd orzekający w drugiej instancji. Wobec powyższego, skoro od postanowienia Sądu z dnia 2 marca 2017 r. nie przysługuje środek odwoławczy, zażalenie skarżącej jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.