II SA/Gl 866/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Matan po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. P. i A. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę w kwestii wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: oddalić wniosek. Zaskarżoną decyzją Wojewoda [...], po rozpoznaniu odwołania E. P. i A. P., utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] r. nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na zmianę konstrukcji dachu na budynku mieszkalnym jednorodzinnym w miejscowości C. na rzecz inwestora, K. G. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W końcowej części uzasadnienia podniesiono, że wykonanie decyzji narazi zarówno skarżących jak i inwestora, na niepotrzebne koszty. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 i § 3 p.p.s.a wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zaistnieją szczególne ku temu okoliczności uzasadniające takie orzeczenie, tj. gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przytoczona regulacja niewątpliwie nakłada określone obowiązki zarówno na wnioskodawcę, jak i na Sąd, który winien dokonać analizy całokształtu akt sprawy. Do skarżącego należy jednak wskazanie w uzasadnieniu wniosku okoliczności przemawiających za tym, że wykonanie zaskarżonego aktu grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub wywoła skutki trudne do odwrócenia. Zdaniem Sądu wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. W rozpatrywanej sprawie skarżący nie wskazał bowiem okoliczności, których wystąpienie przemawiałoby za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Nie przybliżyli też żadnej przesłanki, o której mowa w przywołanym wyżej przepisie art. 61 § 3 P.p.s.a., tzn. nie wykazali że wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowałoby skutek w postaci groźby wyrządzenia mu znacznej szkody lub, że powstałe skutki byłyby trudne do odwrócenia. Wskazać również trzeba, że wykonanie decyzji o pozwoleniu na wykonanie robót budowlanych w zasadzie nie powoduje trudnych do odwrócenia skutków. Co więcej, zdaniem Sądu, niebezpieczeństwo wystąpienia przesłanek przewidzianych w art. 61 § 3 P.p.s.a. dotyczy przede wszystkim inwestora, a jedynie w niektórych przypadkach może odnosić się także do innych podmiotów. To bowiem inwestor, prowadząc prace budowlane zanim sąd rozpozna skargę na decyzję o pozwoleniu na budowę, poniesie koszty związane z rozbiórką wzniesionego obiektu budowlanego, w przypadku niekorzystnego dla niego rozstrzygnięcia. Mając na względzie powyższe Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.