II SA/Gl 87/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski, Sędziowie Sędzia WSA Włodzimierz Kubik,, Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski (spr.), Protokolant sekr. sąd. Beata Malcharek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 lutego 2006 r. sprawy ze skargi "A" S.A. na uchwałę Rady Miejskiej w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy K. oddala skargę IISA/GL 87 /05 U Z A S A D N I E N I E Pismem z dnia [...] 2004 r., L.dz. [...], "A" S.A. wezwało Radę Gminy w K. do usunięcia naruszenia prawa poprzez uchylenie uchwały z dnia [...] r., Nr [...], dotyczącej uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy K., w części odnośnie terenu oznaczonego na rysunku planu symbolem [...]- ul. A, przeznaczonego w planie na cele zabudowy mieszkaniowo – usługowej (§ 8 ust. 6 uchwały), zlokalizowanego po stronie przeciwnej w stosunku do zakładu oraz do wstrzymania wykonalności uchwały w zaskarżonej części. W uzasadnieniu wezwania "A" S.A. podniosło, iż dokonana zmiana przeznaczenia przedmiotowego terenu z funkcji przemysłowo – składowej na funkcję mieszkaniowo – usługową, jest wielce niekorzystna z punktu widzenia interesów spółki i ewentualnych przyszłych nabywców przedmiotowego terenu. Po dokonanej zmianie przeznaczenia spornych gruntów zamknie się możliwość dalszego rozwoju oraz inwestowania w przemysł w tej części miasta. Z uwagi na intensywny ruch pojazdów i związane z tym hałas, spaliny, możliwe jest powstanie konfliktu pomiędzy spółką a przyszłymi mieszkańcami. Ponadto niefortunne usytuowanie skrzyżowania ze środkową z wytyczonych dróg , prawie na wprost wjazdu do przedsiębiorstwa, stwarza realne i bezpośrednie zagrożenie dla użytkowników tych dróg i mieszkańców przyległych do nich terenów. Tym bardziej, że odcinek drogi do którego przylega sporna działka wykorzystywany jest jako miejsce parkingowe dla samochodów ciężarowych oczekujących na wjazd do zakładu. Przeznaczenie spornego gruntu pod zabudowę mieszkalną oraz wytyczenie na tej działce trzech dróg jest podstawowym krokiem do powstania w przyszłości osiedla domków jednorodzinnych. Dlatego też, "A" S.A. wskazuje na konieczność stworzenia kilkudziesięciometrowej strefy oddzielającej część przemysłową od mieszkalnej, a to umożliwiłoby uchylenie uchwały w opisanej powyżej części. Uchwałą z dnia [...] r. , Nr [...] Rada Miejska w K. uznała wezwanie złożone pismem z dnia [...] 2004 r. za bezzasadne i odmówiła uchylenia § 8 ust. 6 uchwały z dnia [...] r. Ponadto odmówiła wstrzymania wykonania powołanego § 8 ust. 6 uchwały. W uzasadnieniu Rada Gminy podała, iż przedmiotem ustaleń planu miejscowego zagospodarowania przestrzennego było – miedzy innymi – przeznaczenie do zabudowy mieszkaniowej, nieruchomości położonej w K. przy ul. A , oznaczonej na planie geodezyjnym Nr A. Wniosek w tym przedmiocie złożyli właściciele przedmiotowego gruntu. W obowiązującym do dnia 31 grudnia 2003 r. miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego przedmiotowa działka przeznaczona była pod uprawy polowe i ogrodnicze oraz w części pod ogrody przydomowe. Funkcja terenu, na którym zlokalizowany jest zakład "A" S.A. oznaczona była jako "przemysł nieuciążliwy". Plan nie przewidywał utworzenia wokół zakładu strefy ochrony sanitarnej. Wobec utraty mocy obowiązującej powyższego planu podjęte zostały czynności proceduralne zmierzające do sporządzenia projektu planu określone w art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 1999r., Nr 15, poz. 139). Do sporządzenia projektu planu przystąpiono w dniu [...] 2003 r. W dniach od [...] 2003 r. do [...] 2003 r. projekt planu wyłożony został do publicznego wglądu, o czym poinformowano w "[...]" w dniu [...] 2003 r. Komunikat o udostępnieniu projektu planu umieszczony został również na tablicy ogłoszeń w siedzibie urzędu, gdzie można z nim było się zapoznać do dnia [...] 2003 r. W ustawowym terminie, to jest do dnia [...] 2003 r. nie wpłynął żaden protest ani zarzut do wyłożonego projektu planu. W dniu [...] 2004 r. przedstawiciele "A" S.A. zakwestionowali zasadność dopuszczenia do zabudowy spornego terenu. Zdaniem organu, przeznaczenie przedmiotowego terenu pod zabudowę mieszkaniową nie wyklucza możliwości rozwoju zakładu. Obecnie w jego bezpośrednim sąsiedztwie zlokalizowane są budynki mieszkalne, wielorodzinne, co nie koliduje z działalnością zakładu. Kwestie dotyczące wytyczonych ulic uzgodnione zostały z Komendą Wojewódzką Policji w K. oraz z zarządcą drogi. Natomiast obowiązek zapewnienia miejsc postojowych spoczywa na właścicielu użytkowanego terenu w granicach jego własności. Ponadto, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2001 Nr 62, poz. 627) uciążliwości zakładu winny zamykać się w granicach trenu, do którego zakład posiada tytuł prawny, gdyż nie został ustanowiony obszar ograniczonego użytkowania terenu wokół zakładu. Nie jest też prawdziwe twierdzenie, iż przedmiotowy teren w poprzednio obowiązującym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego oznaczony był jako teren przeznaczony na cele przemysłowo – składowe. Funkcja tego terenu oznaczona była jak teren przeznaczony pod uprawy rolnicze i ogrodnicze oraz częściowo pod ogrody przydomowe. Teren ten był rezerwowany dla potrzeb zagospodarowania przemysłowo – składowego w okresie perspektywicznym. Zatem przeznaczenie terenu pod przemysł wymagałoby również w poprzednim stanie prawnym zmiany planu zagospodarowania przestrzennego. Obecne przeznaczenie terenu na cele mieszkaniowo – usługowe zgodne jest, zarówno z wolą właścicieli przedmiotowej nieruchomości jak i z wolą właścicieli kolejnych nieruchomości położonych w sąsiedztwie działki Nr A. Również zebranie mieszkańców Osiedla Nr [...] w K. podjęło uchwałę Nr [...] z dnia [...] r. w sprawie przeznaczenia pod zabudowę mieszkaniową terenu między ulicami B, A, C, D i E. Nie można też mówić o ograniczeniu praw zakładu, gdyż nie sąsiaduje on bezpośrednio z terenem przeznaczonym pod zabudowę mieszkaniową, a wysuwane zarzuty stanowią wysuwanie roszczeń ponad jego umocowanie prawne. "A" S.A. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na uchwałę z dnia [...] r., Nr [...], dotyczącą uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy K.. Skarżąca spółka wniosła o uchylenie § 8 ust. 6 zaskarżonej uchwały; wstrzymanie jej wykonalności w powyższym zakresie oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi "A" S.A. podniósła, iż § 8 ust. 6 uchwały jest sprzeczny z interesem spółki. Nie powiadomienie w formie pisemnej o wyłożeniu projektu planu do publicznego wglądu, zdaniem spółki skarżącej, stanowiło naruszenie dobrego obyczaju. W tym czasie w "A" S.A. dokonywały się poważne zmiany osobowe i gospodarcze co spowodowało, iż zarząd spółki zaabsorbowany innymi sprawami, nie zajął się kwestia projektu planu. Strona skarżąca, jako największy w skali [...] producent [...], jest zainteresowany poszerzeniem zakresu produkowanych przez siebie wyrobów i świadczeniem usług. Niechciane sąsiedztwo zabudowy mieszkaniowej wykluczy rozbudowę i rozwój zakładu. Na terenie zakładu zlokalizowana jest niemiecka firma produkująca[...], która planuje w przyszłości zatrudnienie około [...] osób. Lokalizacja zabudowy mieszkalnej w sposób zdecydowany wykluczy możliwość poszerzenia atrakcyjnego terenu przemysłowego, a co za tym idzie znalezienie inwestorów. Aktualna szerokość jezdni nie pozwala na swobodne poruszanie się wielkogabarytowego taboru samochodowego. Fragment drogi do którego przylega sporna działka wykorzystywany jest obecnie do parkowania samochodów przed wjazdem na teren przedsiębiorstwa. W chwili obecnej strona skarżąca zezwala na parkowanie ciężarówek na terenie przedsiębiorstwa, co nie będzie możliwe w przyszłości. Strona skarżąca zdając sobie sprawę, iż kwestie związane z lokalizacją i budową dróg, parkingów, pasów postojowych określają właściwe przepisy, jednakże należy również brać pod uwagę faktyczne możliwości, uwarunkowania oraz zasady zdrowego rozsądku. Mając na uwadze konieczność respektowania prawa własności, dlatego też strona skarżąca ogranicza swoją skargę jedynie do spornej działki. Uwzględnienie skargi pozwoliłoby na stworzenie kilkudziesięciometrowej strefy ochronnej. Strona skarżąca wyjaśniła, że próba nabycia spornej działki od właścicieli nie powiodła się. Racje strony skarżącej znalazły natomiast zrozumienie w Starostwie Powiatowym w K.. Wniosek o wyłączenie spornego terenu z tematu uchwały zgłosił na sesji rady także radny gminy. Wniosek ten nie został poddany pod głosowanie co jest zdaniem skarżącego uchybieniem formalnym mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy K. wniosła o oddalenie skargi. W uzasadnieniu podtrzymała stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały. Odnosząc się do zarzutów skargi Rada Gminy podkreśliła, że pozbawiony przymiotu konkretności zapis o zarezerwowaniu spornego terenu na potrzeby przemysłowo – składowe powodowałby konieczność zmiany planu w świetle rzeczywistego przeznaczenia terenu. Podniosła także, że strona skarżąca nie jest właścicielem spornych terenów. Rada Gminy wskazała również, że skarżąca nie wykorzystuje możliwości rozwoju zakładu w kierunku północnym – to jest na gruntach przeznaczonych do sprzedaży, sąsiadujących z zakładem. Wyjaśniając sprawę niepodania pod głosowanie wniosku radnego R. M., Rada Gminy podnosi, iż wniosek ten zamierzał do przyjęcia uchwały częściowo, to znaczy z pominięciem spornego terenu. Z treści pisma [...] Urzędu Wojewódzkiego, jak i z opinii prawnej przedstawionej na sesji Rady Gminy wynikało, że takie działanie Rady bez jednoczesnej zmiany zakresu opracowania planu określonego uchwałą o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, stanowiłoby istotne naruszenie prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Stosownie do treści art.1 § 1 i 2 ustawy o p.p.s.a. , sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, iż Sąd rozpoznający sprawę bada czy zaskarżony akt administracyjny nie został wydany ( podjęty ) z naruszeniem przepisów prawa materialnego lub przepisów regulujących postępowanie przed odpowiednimi organami administracyjnymi. Sąd nie przejmuje sprawy administracyjnej do końcowego załatwienia, lecz ma jedynie ocenić działalność organu orzekającego. Rozpatrując skargę w tak zakreślonej kognicji oraz analizując dokumenty zawarte w aktach administracyjnych, Sąd nie dopatrzył się uchybień Rady Gminy w K., które skutkować musiałyby uchyleniem zaskarżonej uchwały. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi jest uchwała Rady Gminy w K. z dnia [...] r., Nr [...], dotycząca uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy K., w części odnośnie terenu oznaczonego na rysunku planu symbolem [...]- ul. A, przeznaczonego w planie na cele zabudowy mieszkaniowo – usługowej (§ 8 ust. 6 uchwały), zlokalizowanego po stronie przeciwnej w stosunku do zakładu "A" S A. Uchwałą z dnia [...] r. , Nr [...] Rada Miejska w K. uznała wezwanie "A" S.A. złożone pismem z dnia [...] 2004 r. za bezzasadne i odmówiła uchylenia § 8 ust. 6 uchwały z dnia [...] r. Ponadto odmówiła wstrzymania wykonania powołanego § 8 ust. 6 uchwały. W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, iż rozpatrując sprawę niniejszą, do uchwalonego miejscowego plany zagospodarowania przestrzennego zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz.U. Nr 15 z 1999 r., poz. 139 ze zm.). Wprawdzie ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym utraciła moc obowiązującą z dniem 11 lipca 2003 r., w związku z wejściem w życie ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), jednakże na podstawie art. 85 ust. 2 tej ustawy, do miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, w stosunku do których podjęto uchwałę o przystąpieniu do sporządzenia lub zmiany planu oraz zawiadomiono o terminie wyłożenia tych planów do publicznego wglądu, ale postępowanie nie zostało zakończone przed dniem wejścia w życie ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe. Podniesione w skardze zarzuty na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym ( Dz. U. z 2001 r. Nr 142 poz. 1591 z późn. z.m.) sprowadzają się do twierdzeń, iż uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Gminy K. narusza interes prawny i uprawnienia skarżącego, co dopiero w przyszłości może mieć poważne konsekwencje. Naruszenia tego skarżący dopatruje się głównie w tym, iż § 8 ust. 6 uchwały jest sprzeczny z interesem ekonomicznym spółki, gdyż uniemożliwia to jej dalszy rozwój i rozrastanie się przedsiębiorstwa w przyszłości. Nie powiadomienie natomiast w formie pisemnej o wyłożeniu projektu planu do publicznego wglądu, zdaniem spółki skarżącej, stanowiło naruszenie dobrego obyczaju. W tym czasie, gdy plan był uchwalany w "A" S.A. dokonywały się poważne zmiany osobowe i gospodarcze co spowodowało, iż zarząd spółki zaabsorbowany innymi sprawami, nie zajął się kwestia projektu planu. Należy zauważyć, że prawo własności mimo, iż jest prawem chronionym Konstytucją (art. 64 Konstytucji R.P.) jak i przepisami kodeksu cywilnego (art. 140 i następne k.c.) nie jest prawem absolutnym i może podlegać różnym ograniczeniom. W sytuacjach przewidzianych prawem może również nastąpić pozbawienie prawa własności. Zgodnie z art. 33 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego kształtują, wraz z innymi przepisami prawa sposób wykonywania prawa własności. Jednocześnie z mocy art. 4 ust. 1 powołanej ustawy, gminie przysługuje tzw. władztwo planistyczne, co oznacza, iż wyłącznie gmina jest uprawniona do ustalania przeznaczenia i zasad zagospodarowania terenu. Z przytoczonych przepisów wynika, iż na etapie tworzenia projektów lub zmian planu zagospodarowania przestrzennego musi dochodzić do kolizji pomiędzy interesem publicznym (społeczności lokalnej) a interesem indywidualnym (poszczególnych członków tej społeczności). Rozpatrując zgłoszone w skardze zarzuty do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego,, będące powtórzeniem wezwania zawartego w piśmie "A" S.A. z dnia [...] 2004 roku należy stwierdzić, że nie doszło w wyniku uchwalenia planu do naruszenia interesu i uprawnień skarżącego. W wyniku uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie doszło do zmiany przeznaczenia gruntów skarżącego – "A" S.A. Wniosek w przedmiocie zmiany przeznaczenia gruntów złożyli właściciele nieruchomości położonej po przeciwnej stronie drogi w stosunku do usytuowania przedsiębiorstwa skarżącego. Nie można zatem mówić też o ograniczeniu praw zakładu, gdyż nie sąsiaduje on bezpośrednio z terenem przeznaczonym pod zabudowę mieszkaniową. W obowiązującym do dnia 31 grudnia 2003 r. miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego przedmiotowa działka przeznaczona była pod uprawy polowe i ogrodnicze oraz w części pod ogrody przydomowe. Funkcja terenu, na którym zlokalizowany jest zakład "A" S.A. oznaczona była, w starym planie jako "przemysł nieuciążliwy". Plan nie przewidywał utworzenia wokół zakładu strefy ochrony sanitarnej. Wobec utraty mocy obowiązującej powyższego planu podjęte zostały czynności proceduralne zmierzające do sporządzenia projektu planu określone w art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 1999r., Nr 15, poz. 139). Do sporządzenia projektu planu przystąpiono w dniu [...] 2003 r. W dniach od [...] 2003 r. do [...] 2003 r. projekt planu wyłożony został do publicznego wglądu, o czym poinformowano w "[...]" w dniu [...] 2003 r. Komunikat o udostępnieniu projektu planu umieszczony został również na tablicy ogłoszeń w siedzibie urzędu, gdzie można z nim było się zapoznać do dnia [...] 2003 r. W ustawowym terminie, to jest do dnia [...] 2003 r. nie wpłynął żaden protest ani zarzut do wyłożonego projektu planu. Tak więc wszystkie rygory procedury, wymagane przy uchwalaniu planu zostały zachowane. Dopiero w dniu [...] 2004 r. przedstawiciele "A" S.A. zakwestionowali zasadność dopuszczenia do zabudowy spornego terenu. W ocenie Sadu, który podziela w tym względzie wywody Rady Gminy K. przeznaczenie przedmiotowego terenu pod zabudowę mieszkaniową nie wyklucza możliwości rozwoju zakładu. Obecnie w jego bezpośrednim sąsiedztwie zlokalizowane są budynki mieszkalne, wielorodzinne, co nie koliduje z działalnością zakładu. Skarżący miał nadto odpowiedni okres czasu aby czynnie współdziałać w formie prawem przewidzianej na etapie tworzenia planu. Indywidualna sytuacji personalna w zakładzie skarżącego nie może mieć wpływu na obecne rozstrzygniecie w sprawie . Kwestie dotyczące wytyczonych ulic uzgodnione zostały z Komendą Wojewódzką Policji w K. oraz z zarządcą drogi. Natomiast obowiązek zapewnienia miejsc postojowych spoczywa na właścicielu użytkowanego terenu w granicach jego własności. Ponadto, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2001 Nr 62, poz. 627) uciążliwość zakładu winna zamykać się w granicach trenu, do którego zakład posiada tytuł prawny, gdyż nie został ustanowiony obszar ograniczonego użytkowania terenu wokół zakładu. Odnośnie podnoszonego w skardze zarzutu, iż pominięto wniosek radnych o wyłączenie spod głosowania § 8 ust. 6 ( teren oznaczony [...]) uchwalonego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego podczas posiedzenia Rady Miejskiej K. w dniu [...] roku, to naruszenie to jest jedynie uchybieniem regulaminowym obrad Rady, które nie miało wpływu na wynik ostatecznego głosowania nad uchwałą Nr [...] z dnia [...] roku, a w konsekwencji i na treść uchwalonego planu. Potwierdza to wynik głosowania na tą uchwałą. Jednocześnie, podkreślenia wymaga, iż obowiązek uwzględnienia zarzutu do planu powstaje tylko wówczas, gdy naruszenie interesu prawnego jest związane z naruszeniem porządku prawnego. Nie ma obowiązku uwzględnienia zarzutu, gdy naruszenie interesu prawnego nastąpiło zgodnie z prawem w granicach przysługującego gminie władztwa planistycznego (por. wyrok NSA z 23.03.1998 r., sygn.akt IV SA 2097/97 - LEX nr 43844). Zwrócić także należy uwagę, iż rozpoznając zarzut, który jest zindywidualizowanym środkiem prawnym służącym konkretnemu podmiotowi, rada gminy nie ma obowiązku uwzględnienia okoliczności dotyczących innych podmiotów, podnoszonych przez osobę wnoszącą zarzut. Nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia w sprawie konkretnego zarzutu, że projektowane zmiany w planie zagospodarowania przestrzennego godzą także w interesy prawne innych osób. Osobom tym przysługują bowiem własne środki prawne. Reasumując powyższe stwierdzić należy, że zaskarżona uchwała jest prawidłowa i nie narusza prawa, a przedstawiona przez organ w uzasadnieniu wykładnia przepisów prawa oraz przytoczona argumentacja zasługują na uwzględnienie. Mając powyższe na uwadze i na podstawie powołanych przepisów skargę jako bezzasadną oddalono na podstawie art. 151 p.p.s.a.