II SA/Gl 87/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Włodzimierz Kubik, Sędzia WSA Rafał Wolnik, Protokolant St. sekr. Małgorzata Orman, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 czerwca 2009 r. sprawy ze skargi G. M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie odmowy uchylenia decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego oddala skargę. Ostateczną decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. (dalej PINB w K.) nakazał F. R. dokonać rozbiórki dobudowanego do budynku mieszkalnego dwurodzinnego przy ul. [...] w K., pomieszczenia mieszczącego łazienkę i WC. W toku postępowania egzekucyjnego wynikającego z tej decyzji obowiązku pełnomocnik F. R. wnioskiem z dnia [...] r. wniósł o wznowienie postępowania zakończonego tą decyzją i jej uchylenie. Uzasadniając wniosek powołał się na podstawę wznowienia z art. 145 § 1 pkt 5 w zw. z art. 147 kpa i na postanowienie Sądu Rejonowego w K. z dnia [...] r. sygn. akt [...] którym uregulowano sposób korzystania z nieruchomości położonej w K. przy ul. [...] w ten sposób, że przyznano do wyłącznego korzystania F. R. cześć nieruchomości gruntowej o łącznej powierzchni [...] m2, na której posadowiona jest m.in. dobudówka w postaci łazienki o powierzchni [...] m2. Po rozpatrzeniu tego wniosku PINB w K. postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] wydanym na podstawie art. 149 § 1 kpa wznowił postępowanie w przedmiotowej sprawie. Następnie orzekając decyzjami z dnia [...] r., z [...] r. i z [...] r. odpowiednio odmówił uchylenia decyzji objętej postępowaniem wznowieniowym, uchylił tę decyzję oraz odmówił jej uchylenia. W następstwie wniesionych odwołań decyzje te zostały uchylone a sprawa przekazana organowi pierwszej instancji decyzjami [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. ( dalej [...]WINB w K. ) z dnia [...],[...] i [...] r. Orzekając po raz czwarty PINB w K. decyzją z dnia [...] r. Nr [...] odmówił uchylenia decyzji objętej postępowaniem wznowieniowym. Jako podstawę tego rozstrzygnięcia podał art. 151 § 1 kpa. W uzasadnieniu decyzji podał, że powołane we wniosku o wznowienie postanowienie Sądu Rejonowego w K. z dnia [...] r. sygn. akt [...] pełnomocnik F. R. odebrał w dniu [...] r., zaś wniosek o wznowienie postępowania został przez niego złożony dnia [...] r., a więc po upływie terminu określonego w art. 148 § 1 kpa. W odwołaniu od tej decyzji pełnomocnik F. R. precyzując zarzuty pod adresem decyzji objętej postępowaniem wznowieniowym, które jego zdaniem nie zostały w tym postępowaniu uwzględnione a których uwzględnienie powinno doprowadzić do legalizacji objętego nakazem rozbiórki pomieszczenia łazienki i WC. Odnosząc się zaś do uzasadnienia decyzji objętej odwołaniem stwierdził, że dnia [...] r. odebrał nieprawomocne postanowienie Sądu Rejonowego w K., stanowiące podstawę wznowienia. O prawomocności tego postanowienia strona dowiedziała się po [...] r. i tym samym termin do złożenia wniosku o wznowienie został zachowany. Po rozpatrzeniu tego odwołania [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. Nr [...], wydaną z powołaniem się na treść art. 138 § 1 pkt 2 i 105 § 1 Kpa, uchylił decyzję PINB w K. i umorzył postępowanie pierwszej instancji. Uzasadniając to rozstrzygnięcie stwierdził, że skoro wniosek o wznowienie postępowania został złożony po terminie to organ powinien odmówić z tego powodu wznowienia postępowania na wniosek strony i rozważyć zasadność wznowienia postępowania z urzędu. Naruszenie prawa polegające na wznowieniu postępowania pomimo uchybienia terminowi do złożenia wniosku o wznowienie nie może być sanowane przez wydanie decyzji o odmowie uchylenia decyzji dotychczasowej – na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 kpa. W skardze do sądu administracyjnego na powyższą decyzję odwoławczą z dnia 17 grudnia 2008 r. uczestnik postępowania G. M. zarzucił, że postanowienie Sądu Rejonowego w K. na które powołuje się strona przeciwna nie daje jej prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz nie zastępuje jego zgody jako współwłaściciela działki na prowadzenie robót budowlanych. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Stwierdził też, iż w decyzji tej nie rozstrzygano podnoszonego w skardze prawa dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem brak jest zdaniem Sądu podstaw do przyjęcia że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem obowiązującego prawa, a tylko w tym zakresie podlega ona kontroli sądowej zgodnie z treścią art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.). Gdy chodzi o treść skargi to trudno stwierdzić, że zakwestionowano w niej czy to ustalenia organów orzekających, czy też ich ocenę prawną. W zaskarżonej decyzji nie rozważano bowiem kwestii, czy powoływane w skardze postanowienie Sądu Rejonowego w K. o uregulowaniu sposobu korzystania z nieruchomości wspólnej rozstrzygało o prawie F. R. do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W ogóle kwestia ta nie stanowiła przesłanki wydania zaskarżonej decyzji. W tym względzie stanowisko skarżącego wynika z niezrozumienia uzasadnienia decyzji organów obu instancji, które w tym przedmiocie w ogóle nie orzekały. Całkowicie błędne jest też twierdzenie skarżącego wyartykułowane na rozprawie sądowej, że w następstwie wydania zaskarżonej decyzji doszło do uchylenia nakazu rozbiórki orzeczonego decyzją PINB w K. z dnia [...] r. Takiego orzeczenia zaskarżona decyzja bowiem nie zawiera. Również ocena dokonana przez Sąd z urzędu ( w związku z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ustawą p.p.s.a.) nie daje podstaw do wzruszenia zaskarżonej decyzji. W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego zasadnie ustaliły bowiem organy orzekające, że o wymienionej we wniosku o wznowienie podstawie wznowienia F. R. dowiedziała się najpóźniej w dniu [...] r., kiedy to jej pełnomocnik odebrał odpis prawomocnego postanowienia SR w K. z dnia [...] r. sygn. akt [...] ( vide karta 28 i 59 akt adm.). Wniosek o wznowienie złożony w dniu [...] r. został zatem wniesiony z uchybieniem terminu określonego w art. 148 § 1 kpa. Z tego powodu należało odmówić wznowienia postępowania, zaś wznowione podlegało z tych przyczyn umorzeniu na podstawie art. 105 § 1 kpa jako bezprzedmiotowe. Należy bowiem zważyć, że postanowienie o wznowieniu wydane na podstawie art. 149 § 1 kpa nie podlega zaskarżeniu w odrębnym trybie. Zasadnie przyjął też organ odwoławczy, że stwierdzenie po wznowieniu postępowania, że wniosek o wznowienie został złożony po terminie, nie stanowi samodzielnej podstawy do wydania orzeczenia opartego na treści art. 151 § 1 pkt 1 kpa. Wobec powyższego należało uznać, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Skarga jako nieuzasadniona podlegała zatem oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a. su.