II SA/Gl 87/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Bogucka (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Łucja Franiczek, Sędzia NSA Ewa Krawczyk, Protokolant Bartosz Otorowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lipca 2010 r. sprawy ze skargi "A" w U. na uchwałę Rady Powiatu C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie bezprzetargowej sprzedaży nieruchomości oddala skargę. Pismem z [...] r. "A" w U. zwróciła się do Starosty Powiatu C. z prośbą o umożliwienie zakupu w trybie bezprzetargowym nieruchomości stanowiącej własność Powiatu, zabudowanej budynkiem Szkolnego Schroniska Młodzieżowego w U.. Podano, że Parafia nie posiada budynku, w którym wierni mogliby gromadzić się na nabożeństwach i spotkaniach parafialnych, do tej pory nabożeństwa są odprawiane w kaplicy zorganizowanej w prywatnym domu jednego z parafian. Wskazano na gotowość prowadzenia w budynku także domu gościnnego. Ofertę nabycia tej samej nieruchomości złożyła w dniu [...] r. także Parafia "B" w U. podając, że deklaruje przeznaczenie budynku schroniska na cele szeroko pojętej działalności charytatywnej. W tym samym dniu ofertę nabycia nieruchomości zgłosiła również "C" w U. Podała, ze jej celem jest niesienie pomocy osobom znajdującym się w trudnych warunkach życiowych i jest zainteresowana możliwością nabycia nieruchomości lub przystąpieniem do przetargu. Uchwałą z dnia [...] r. nr [...] Rada Powiatu C. postanowiła dokonać trybie bezprzetargowym sprzedaży na rzecz "A" w U. nieruchomości gruntowej zabudowanej, położonej w U. , oznaczonej jako pgr [...] o pow. 3258 m2, z przeznaczeniem na cele działalności sakralnej. W § 2 uchwały wyrażono zgodę na udzielenie przez Zarząd Powiatu bonifikaty do 40 % od ustalonej ceny. W podstawie prawnej uchwały powołano przepis art. 12 pkt 8 lit. a) ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2001 r., nr 142, poz. 1592 ze zm.) oraz art. 37 ust. 2 pkt 10 oraz art. 68 ust/ 1 pkt 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r., nr 261, poz. 2603 ze zm.). W uzasadnieniu uchwały podano, że z wnioskiem o sprzedaż nieruchomości wystąpił Proboszcz Parafii. Działka jest zabudowana budynkiem Szkolnego Schroniska Młodzieżowego. Burmistrz Miasta wydał zaświadczenie, że projektowana zmiana sposobu użytkowania obiektu na funkcje usługowe (sakralne) – kaplica-jest zgodna z z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Teren leży w jednostce [...] – tereny zabudowy usługowej z zakazem funkcji zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej i obiektów produkcyjnych oraz składowych. Pismem z dnia [...] r. "C" w U. zwróciła się do Rady Powiatu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa i zmiany podjętej uchwały. Zarzucono, że uchwała narusza interes prawny wspólnoty mieszkańców powiatu poprzez nierówne traktowanie wspólnot wyznaniowych i podmiotów prawnych. Nie podano do publicznej wiadomości zamiaru zbycia działki a następnie rozpoznano tylko jedną ofertę. Zwrócono uwagę, że wniosek złożyły także inne podmioty zainteresowane nabyciem. Zarzucono bezzasadne zastosowanie art. 37 ust. 2 pkt 10 ustawy o gospodarce nieruchomościami, albowiem w uzasadnieniu złożonego wniosku "A" w U. podała, że budynek będzie też wykorzystywać na inne cele, niż sakralne (dom gościnny). Ponieważ Fundacja prowadzi działalność we współpracy z "B" w U., to także zakłada możliwość urządzenia kaplicy w budynku schroniska. Stąd nie jest zasadne odrzucenie oferty Fundacji bez jej szczegółowego rozpoznania i porównania z innymi. Zgłoszono żądanie zmiany uchwały i ogłoszenie o zbyciu w drodze otwartego konkursu. W odpowiedzi na wezwanie, Rada Powiatu poinformowała, że sprawa była przedmiotem debaty na sesji w dniu [...], jednak nie podjęto w sprawie żadnych działań. Odpowiedź doręczono Fundacji [...] r. Pismem złożonym w organie w dniu [...] r. Fundacja zaskarżyła do sądu administracyjnego uchwałę Rady Powiatu C. z dnia [...] r., nr [...]. W podstawie prawnej podano art. 87 ustawy o samorządzie powiatowym. Wniesiono o uchylenie uchwały, zarzucając że została wydana z naruszeniem art. 37 ust. 2 pkt 10 ustawy o gospodarce nieruchomościami i narusza interes prawny wspólnoty mieszkańców Powiatu poprzez nierówne traktowanie podmiotów prawnych i wspólnot wyznaniowych. W uzasadnieniu powtórzono argumenty i zarzuty wcześniej zawarte w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa. Stanowisko swoje skarżąca podtrzymała w piśmie procesowym z dnia [...] r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Podniesiono, że nie został naruszony przepis art. 37 ust 2 pkt 10 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Z jego treści wynika, że ma on zastosowanie do wszystkich kościołów i związków wyznaniowych mających uregulowany strunek do Państwa w sytuacjach zbywania nieruchomości na cele sakralne. Na takie cele nieruchomość wskazana w zaskarżonej uchwale ma być wykorzystana. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozważył, co następuje: Wnoszenie skarg do sądu administracyjnego regulują przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Art. 50 tej ustawy dotyczy kręgu podmiotów legitymowanych do wniesienia skargi. Uprawnionym do wniesienia skargi jest w szczególności każdy, kto ma w tym interes prawny, uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (art. 50 § 2 ustawy). Do ustaw, o których mowa w art. 50 § 2 należą m. in, ustawy samorządowe w tym ustawa o samorządzie powiatowym. W niniejszej sprawie skarga została wniesiona właśnie z powołaniem się na przepis art. 87 ustawy o samorządzie powiatowym. Przepis ten stanowi w ust. 1, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ powiatu w sprawie z zakresu administracji publicznej, może, po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia, zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 87 ust. 3 ustawy, skargę na uchwałę można wnieść w imieniu własnym, lub reprezentując grupę mieszkańców powiatu, którzy na to wyrażą pisemną zgodę. Ten ostatni przypadek, jakkolwiek Skarżącą powoływała się na naruszenie interesu wspólnoty mieszkańców, nie ma w sprawie zastosowania, nie dołączono pisemnej zgody konkretnych mieszkańców powiatu a skarga, co wynika z uzasadnienia, została wniesiona w imieniu własnym Fundacji. Przepis art. 87 ustawy o samorządzie powiatowym daje uprawnienie do zaskarżenia uchwały rady powiatu temu podmiotowi, którego interes prawny taką uchwałą został naruszony. Przesłanką umożliwiająca wniesienie skargi jest zatem wykazanie własnego interesu prawnego, naruszonego uchwałą. Przepis art. 87 ustawy nie zawiera zatem regulacji dającej podstawę do poddawania kontroli uchwał, rady w interesie publicznym. Obowiązkiem sądu rozpoznającego skargę jest zbadania, czy została ona wniesiona przez podmiot legitymowany, brak legitymacji skargowej stanowi podstawę do oddalenia skargi. W niniejszym przypadku należy stwierdzić, że skarżąca Fundacja nie legitymuje się interesem prawnym, który zaskarżona uchwała narusza. Sytuacja naruszenia interesu prawnego polega na tym, że uchwała ingeruje w sferę uprawnień i obowiązków danego podmiotu, musi istnieć związek pomiędzy sferą indywidualnych uprawnień a zaskarżonym aktem. W związku z powyższym należy zauważyć, że żaden przepis prawa nie kreuje uprawnień związanych z możliwością domagania się przez skarżącą sprzedania jej przez powiat określonej nieruchomości, skarżąca nie legitymuje się też żadnym prawem do przedmiotowej nieruchomości. W tej sytuacji decyzja podjęta przez właściciela działki nie narusza w żaden sposób sfery uprawnień Fundacji. Art. 87 ustawy o samorządzie powiatowym nie reguluje instytucji skargi powszechnej w tym sensie, że możliwej do wniesienia przez każdą osobę, która uchwały nie akceptuje. Dopuszczalność skargi zależy od wykazania, że uchwała rady ingeruje w prawa i obowiązki skarżącego, przy czym muszą to być prawa i obowiązki faktycznie istniejące i związane z przedmiotem uchwały. Okoliczność, że Fundacja dostrzega przydatność nieruchomości dla prowadzenia swej działalności jest wyrazem interesu faktycznego w pozyskaniu obiektu, nie interesu prawnego. Stwierdzenie przez Sąd, że skarżąca Fundacja nie wykazała, aby uchwała ingerowała w sferę przysługujących jej realnie praw, uzasadnia oddalenie skargi, bez merytorycznej kontroli zaskarżonej uchwały. Mając na uwadze podane argumenty, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji. Wniosek organu o zwrot kosztów postępowania nie mógł być uwzględniony, albowiem przepis art. 200 powołanej ustawy w postępowaniu przed sądem I instancji przewiduje jedynie możliwość zasądzenia kosztów w razie uwzględnienia skargi na rzecz skarżącego od organu, nie jest możliwe zasądzenie kosztów od strony w sytuacji oddalenia skargi.