II SA/Gl 87/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.K.(K.) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego z urzędu postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy Skarżący Z. K. został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł. Skarżący uiścił wymagany wpis a następnie, na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika - radcy prawnego z urzędu. Uzasadniając swój wniosek skarżący wskazał, że prowadzi gospodarstwo domowe wraz z żoną oraz córką. W skład majątku rodziny skarżącego wchodzi budynek mieszkalny o pow. 120 m2. Wnioskodawca zadeklarował, że nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Źródłem utrzymania się rodziny skarżącego jest jego emerytura – w wysokości 2620 zł miesięcznie oraz wynagrodzenia za pracę jego córki, którego wysokości wszakże nie podał. Pismem z dnia 12 lutego 2013 r. referendarz sądowy wezwał wnioskodawcę do uprawdopodobnienia okoliczności podniesionych we wniosku poprzez: - udokumentowanie wydatków związanych z utrzymaniem się, tj. opłat za energię elektryczną, dostawy gazu, wody, usługi telekomunikacyjne, zakupu lekarstw itp., - nadesłanie dokumentu potwierdzającego podaną w druku formularza wysokość świadczenia emerytalnego, - nadesłanie zaświadczenia potwierdzającego, że zarówno M.K. jak i B.K. są osobami bezrobotnymi i nie uzyskują z tego tytułu żadnych świadczeń. W odpowiedzi Z. K. nadesłał szereg dokumentów, w tym wyciąg z rachunku bankowego, kopie faktur za media oraz kopię zeznania podatkowego swojej córki. W piśmie procesowym z dnia 27 lutego 2013 r. zaznaczył, że córka B. K. mieszka co prawda w tym samym budynku jednakże prowadzi odrębne od skarżącego gospodarstwo domowe. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz.270 – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Analiza wniosku o przyznanie prawa pomocy ma na celu ocenę wszystkich okoliczności związanych z sytuacją materialną wnioskodawcy. Należy również podkreślić, że przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, o co ubiega się wnioskodawca, opiera się na surowych kryteriach, które sprowadzają się do odpowiedzi na pytanie, czy strona nawet przy najdalej idących staraniach jest w stanie zdobyć środki na pokrycie kosztów związanych z postępowaniem sądowym. Mając na uwadze powyższe uznano, że sytuacja materialna skarżącego nie jest na tyle ciężka aby koniecznym było uwzględnienie złożonego przezeń wniosku. Z. K. dysponuje bowiem stałym źródłem dochodu, którego wysokość pozwala na zaspokojenie potrzeb jego rodziny. Zauważyć przy tym trzeba, iż jego córka, jak wynika to z nadesłanego zezna podatkowego za 2012 r. osiąga dochód około 1746 zł miesięcznie. Skarżący co prawda zaznaczył, że osoba ta prowadzi odrębne gospodarstwo domowe, jednakże w żaden sposób nie uprawdopodobnił tego faktu. W konsekwencji przyjęto, że łączny dochód trzyosobowej rodziny wnioskodawcy kształtuje się na poziomie około 4300 zł netto, co przeczy tezie o trudnym położeniu materialnym. Analiza nadesłanych rachunków pozwoliła stwierdzić, że przeciętne, miesięczne wydatki z tego tytułu to kwota 850 zł bez kosztów zakupu węgla na opał. W chwili obecnej, ze względu na porę roku wydatki na ten cel będą ulegały zmniejszeniu, co pozwoli skarżącemu wygospodarować środki na pokrycie kosztów postępowania sądowego i ewentualne opłacenie, we własnym zakresie usług fachowego pełnomocnika. Nie można bowiem stwierdzić, ze w realiach niniejszej sprawy uprawdopodobniono w sposób dostateczny istnienie okoliczności odpowiadających hipotezie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Wobec tego, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.