II SA/Gl 872/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. L. i P. L. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie ze skargi na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w przedmiocie przywrócenia terminu do przeprowadzenia wizji w sprawie egzekucji obowiązku rozbiórki obiektu budowlanego zakończonej postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 17 grudnia 2004 r. sygn.akt II SAB/Gl 17/04 postanawia: odrzucić wniosek o wznowienie postępowania sądowego Objęte wnioskiem o wznowienie postępowania postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia [...] r. sygn. akt II SAB/Gl 17/04, którym odrzucono skargę L. L., P. L. i I.L. z uwagi na jej niedopuszczalność, skarżący otrzymali w dniu [...] r. Składając wniosek o wznowienie postępowania skarżący zarzucili, iż postanowienie to nie powinno być wydane, gdyż wcześniej bo o godz. 740 w dniu [...] r. złożyli w sądzie pismo o "wycofaniu sprawy sądowej". Wezwani przez Sąd do wskazania ustawowej podstawy wznowienia oraz do uprawdopodobnienia okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, skarżący w piśmie procesowym z dnia [...] r. braków tych nie uzupełnili. Co do sformułowanego przez Sąd wezwania pismo to, jak i wszystkie inne pisma skarżących, jest co do zawartej w nich treści merytorycznej praktycznie nieczytelne. Wszelkie próby ze strony Sądu, zmierzające do wyegzekwowania komunikatywności pism skarżących, są bezskuteczne. Kolejne pisma są bowiem tak samo niekomunikatywne. Już tylko z tego powodu nie można przyjąć, że skarżący wykonali wezwanie Sądu. Praktycznie pisma skarżących powinny być pozostawione bez rozpoznania (art. 49 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej ustawą p.p.s.a.). Jeżeli bowiem skarżący nie potrafią sami sformułować w komunikatywny sposób, swoich niezliczonych pismach procesowych, to powinni korzystać z pomocy innych osób. Wobec braku komunikatywności pism skarżących nie można przyjąć, że ich żądanie wznowienia postępowania opiera się na treści art. 273 ustawy p.p.s.a., skoro powołują się oni na treść art. 145 § 1 pkt 1 i 2 oraz § 3 kpa. Jednocześnie dla wykazania takiej podstawy twierdzą (jak się jedynie wydaje), że przed wydaniem objętego wnioskiem o wznowienie postanowienia, postępowanie sądowe powinno być zawieszone do zakończenia (wyczerpania trybu środków odwoławczych) postępowania administracyjnego. Wtedy bowiem, jak zdają się twierdzić, zostałby wyczerpany tryb odwoławczy o jakim była mowa w art. 34 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (najprawdopodobniej mówią bowiem o tej ustawie powołując "art. 34"). Za tak rozumianymi intencjami skarżących przemawia nadto zdaniem Sądu treść pisma skarżących, które wpłynęło do Sądu do sprawy II SAB/Gl 17/04 w dniu [...] r. (karta [...] akt tej sprawy). W konsekwencji brak jest zdaniem Sądu podstaw do przyjęcia, że skarżący sformułowali w komunikatywny sposób określoną w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podstawę wznowienia postępowania. Gdy zaś przyjąć, jak stwierdzono wcześniej, iż żądają oni wznowienia gdyż ich zdaniem Sąd powinien zawiesić postępowanie w sprawie w której zapadło kwestionowane przez skarżących postanowienie z dnia [...] r. sygn.akt II SAB/Gl 17/04, to podstawa taka nie jest wymieniona w art. 271-273 ustawy p.p.s.a. Nadto o takiej podstawie wznowienia skarżący dowiedzieli się niewątpliwie już w dniu doręczenia im tego postanowienia tj. [...] r. Z tych wszystkich względów należało zdaniem Sądu przyjąć, że skarga o wznowienie postępowania nie opiera się na ustawowej podstawie art. 280 § 1 ustawy p.p.s.a. Przede wszystkim należy jednak podnieść, że skarga o wznowienie była niedopuszczalna, gdyż w chwili jej wniesienia postanowienie którego dotyczyła nie było jeszcze prawomocne. Przymiot prawomocności uzyskało bowiem dopiero w dniu [...] r. Z tego też względu podlegała ona odrzuceniu również na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 267 i w zw. z art. 270 ustawy p.p.s.a. Informacyjnie jedynie należy stwierdzić, że wniosek skarżących o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem w sprawie sygn.akt II SAB 13/04 jest przedmiotem odrębnego postępowania. Sw