II SA/Gl 878/11

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podziału nieruchomości w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu postanawia: 1) zwolnić skarżącą od kosztów sądowych 2) ustanowić dla skarżącej adwokata z urzędu Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy M. S. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata z urzędu, wniosek swój motywując niskim stanem uzyskiwanych dochodów oraz brakiem możliwości zdobycia dodatkowych źródeł dochodu. Skarżąca podkreśliła, że w związku z utratą pracy korzysta z zasiłku dla bezrobotnych, a mając na utrzymaniu niepełnoletniego syna otrzymuje również zasiłek rodzinny oraz świadczenie alimentacyjne. Łącznie jej dochód kształtuje się na poziomie około 1261 zł miesięcznie. W skład majątku skarżącej wchodzi budynek mieszkalny o pow. 103 m2 oraz nieruchomość rolna o pow. 2 ha 3532 m2 - stanowiąca nieużytki. Wedle złożonej deklaracji strona nie posiada żądnego majątku, w tym oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów, których wartość przekraczałaby 3.000 euro. W obszernym uzasadnieniu, złożonym w piśmie procesowym z dnia 6 grudnia 2011 r. wyjaśniła złożoność swojego położenia finansowego oraz rodzinnego, w szczególności zaś podała szereg okoliczności odnoszących się do kłopotów zdrowotnych syna. Do wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz na wezwanie referendarza sądowego skarżąca nadesłała szereg dokumentów uprawdopadabniających jej sytuację materialną. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Podane przez stronę informacje, dotyczące jej sytuacji materialnej oraz życiowej pozwoliły stwierdzić, że uzasadnione jest uwzględnienie złożonego wniosku i przyznanie skarżącej prawa pomocy w całym, wnioskowanym zakresie. W pierwszej kolejności zauważyć trzeba, że w przepisie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. ustawodawca nieprzypadkowo posłużył się zwrotem "gdy wykaże". Użycie takiej formuły wskazuje na to, że to na stronie ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy spoczywa obowiązek takiego przedstawienia okoliczności dotyczących jej stanu majątkowego, aby możliwa była wszechstronna ocena zarówno źródeł dochodu jak i rozmiaru oraz struktury wydatków, a także okoliczności wpływających na ich wysokości. Podkreślenia wymaga, że w niniejszej sprawie skarżąca przedłożyła niezwykle obfity materiał dowody, który nie pozostawia wątpliwości co do zasadności jej wniosku. Źródłem dochodu skarżącej jest zasiłek dla bezrobotnych, zasiłek rodzinny oraz świadczenie alimentacyjne wypłacane z Funduszy Świadczeń Alimentacyjnych. Strona przedstawiła dokumenty wskazujące na istnienie, po stronie ojca jej dziecka, wysokich zaległości z tytułu należnych świadczeń. Zasiłek dla bezrobotnych przysługuje stronie jedynie do dnia 13 grudnia br., co oznacza, że w nieodległej perspektywie jej sytuacja materialna może ulec znaczącemu pogorszeniu. Wśród nadesłanych dokumentów znalazły się kserokopie dokumentacji medycznej potwierdzające oświadczenia strony o kłopotach zdrowotnych jej dziecka i związanych z tym konsekwencjami - m.in. koniecznością zmiany szkoły oraz zapewnieniem środków na dojazdy. Również analiza składników majątkowych wnioskodawczyni prowadzi do wniosku, że nie ma ona aktualnie możliwości ich zbycia lub obciążenia, co przyniosłoby dodatkowy dochód. Skarżąca przedstawiła bowiem dokumenty świadczące o tym, że już od pewnego czasu stara się sprzedać nieruchomość rolną, o której wspomniała we wniosku, nie mniej jednak dotychczas nie udało się jej osiągnąć w tym zakresie zadowalającego rezultatu. Zarazem, jej twierdzenia odnośnie braku zainteresowania wydzierżawieniem wspomnianej nieruchomości są przekonujące i nie budzą zastrzeżeń. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.