II SA/Gl 878/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. F. – M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy terenu na skutek wniosku pełnomocnika procesowego skarżącego – adwokat M. K. o przyznanie jej kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu postanawia: przyznać pełnomocnikowi skarżącej – adwokat M. K. wynagrodzenie za świadczenie pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 295,2 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych, dwadzieścia groszy), w tym podatek od towarów i usług w wysokości 55,2 zł. Postanowieniem Sądu z dnia 26 sierpnia 2013 r. ustanowiono dla skarżącej adwokata z urzędu. Na rozprawie, która miała miejsce w dniu 20 listopada 2013 r. pełnomocnik skarżącej zwróciła się o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego świadczonego z urzędu oświadczając zarazem, że koszty te nie zostały zapłacone w całości ani w części opłaty z tytułu udzielonej pomocy prawnej. Rozpoznając wniosek zważono co następuje: Przepis art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. 270 – zwanej dalej P.p.s.a. ) stanowi, że wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wskazać trzeba, że przepis § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 poz. 461) stanowi, że stawka minimalna za udział adwokata w postępowaniu przed sądem I instancji wynosi 240 zł. W trakcie postępowania sądowego pełnomocnik skarżącej nie przedstawiła żadnych dowodów, że poniósł jakiekolwiek koszty związane ze swoim udziałem w sprawie. Stąd uzasadnionym było przyznanie jej wynagrodzenia w wysokości minimalnej, przewidzianej w przywołanym wyżej przepisie. Wobec tego wynagrodzenie dla pełnomocnika procesowego skarżącego winno wynosić 240 zł powiększone o kwotę należnego podatku VAT, tj. 55,2 zł (240 x 23% = 55,2 zł. Wziąwszy pod uwagę wskazane wyżej okoliczności pełnomocnikowi skarżących należało przyznać wynagrodzenie we wskazanej wyżej kwocie, w oparciu o przepis art. 250 P.p.s.a., w związku z art. 258 § 2 pkt. 8 tej ustawy.