II SA/Gl 879/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Bonifacy Bronkowski po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nieważności decyzji w sprawie warunków zabudowy terenu w kwestii wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi p o s t a n a w i a oddalić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia 30 października 2006 r., sygn. akt II SA/Gl 879/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił wniosek skarżącego A. S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, a następnie postanowieniem z dnia 18 grudnia 2006 r. odrzucił jego skargę, jako wniesioną z uchybieniem terminu. Pismem z dnia [...] r. A. S. złożył za pośrednictwem organu ponowny wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi z uwagi na doręczenie mu decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...]uchylającej decyzję Burmistrza K. z dnia [...]r. nr [...] odmawiającej ustalenia warunków zabudowy terenu. W piśmie z dnia [...]r. uczestnik postępowania Z. D. wniósł o oddalenie powyższego wniosku skarżącego jako bezzasadnego. Na podstawie zarządzenia z dnia 10 czerwca 2009 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia w terminie 7 dni wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi przez wskazanie przyczyn uchybienia terminowi do wniesienia skargi, który to termin upłynął 14 sierpnia 2006 r. oraz wskazanie daty ustania przyczyn (przeszkód) uniemożliwiających zachowanie terminu pod rygorem odrzucenia wniosku jako spóźnionego i niedopuszczalnego. W piśmie z dnia [...]r. skarżący oświadczył, iż w okresie od [...]r. do [...]r. jego stan zdrowia uległ znacznemu pogorszeniu. Wskazał, iż cierpiał na zaburzenia układu krążenia i stwierdzono u niego migotanie komory serca. Stan jego zdrowia uległ poprawie dopiero z końcem [...]r. Skarżący nie korzystał jednak ze zwolnień lekarskich bowiem działalność gospodarczą prowadził sam i nie zatrudniał żadnych pracowników. Nadto wskazał, iż od [...]r. na serce choruje także jego matka, która wymaga stałej opieki ze strony skarżącego i jego ojca, tym samym skarżący nie był w stanie zająć się skutecznie sprawami związanym z prowadzoną działalnością, nie mając żadnej fachowej pomocy nie mógł zatem wnieść w wymaganym terminie skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...]r. nr [...]. Dopiero gdy stan zdrowia skarżącego i jak jego matki uległ poprawie, mógł sporządzić odwołanie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Z tej regulacji prawnej wynika, iż przywrócenie terminu procesowego jest instytucją mającą na celu ochronę zainteresowanego przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu dla podjęcia czynności przez stronę. W powołanych wyżej przepisach zostały ustanowione przesłanki przywrócenia terminu, które muszą wystąpić łącznie, by wniosek mógł zostać uwzględniony. Samo złożenie wniosku przez zainteresowanego we wskazanym terminie oraz dokonanie czynności, dla której zakreślony był termin, nie jest jednak wystarczającą przesłanką przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej. Konieczne jest bowiem uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu. Oceniając zatem terminowość wniosku skarżącego wskazać wymaga, iż z okoliczności faktycznych sprawy nie da się w sposób jednoznaczny ustalić, czy określony w art. 87 § 1 ustawy termin do wniesienia tego wniosku został zachowany. Tymczasem Sąd nie ma prawa domniemywać daty, w której ustała przyczyna uchybienia terminu i w przypadku wątpliwości w tym zakresie winien wniosek rozpoznać merytorycznie (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Zakamycze 2005, s. 222). W ocenie Sądu wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie zasługuje na uwzględnienie. Wskazać przede wszystkim należy, iż postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 30 października 2006 r. oddalono wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi z powodu nieuprawdopodobnienia przez skarżącego braku winy w jego uchybieniu. Skarżący nie przybliżył bowiem żadnej obiektywnej i niezależnej od niego przeszkody uniemożliwiającej złożenie skargi w przewidzianym terminie. Za taką zdaniem Sądu nie można było uznać prowadzonego w innej sprawie postępowania. Skarżący składając ponowny wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, jako przyczynę uchybienia terminowi wskazał pogorszenie się stanu jego zdrowia, jak i jego matki, który uległ poprawie dopiero pod koniec [...]r. Wbrew twierdzeniom skarżącego wskazane przez niego przyczyny uchybienia terminowi w ocenie Sądu nie świadczą o wystąpieniu przesłanki przywrócenia terminu, jaką jest brak winy w niedochowaniu terminu. Przede wszystkim wskazać należy, iż powołany na wstępie art. 86 p.p.s.a. istotnie uzależnia przywrócenie terminu od kryterium braku winy. Chodzi o to, że strona, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym musi wykazać, że dołożyła szczególnej staranności by podjąć czynność procesową. Sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego swoje interesy. Literatura i orzecznictwo do przeszkód uniemożliwiających terminowe dokonanie czynności z uwagi na różnorodność zjawisk życiowych zalicza przerwę w komunikacji, nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwala na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar itp. Przywrócenie nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Tymczasem powołane przez skarżącego powody nie mogą zdaniem Sądu stanowić podstawy przywrócenia terminu, skoro zawierają w sobie element winy. W kolejnym wniosku o przywrócenie terminu skarżący oświadczył, iż w okresie od [...]r. do [...]r. jego stan zdrowia uległ znacznemu pogorszeniu, nie korzystał jednak ze zwolnień lekarskich bowiem sam prowadził działalność gospodarczą i nie zatrudniał żadnych pracowników, a zatem choroba skarżącego nie była nagła. Skarżący nie wykazał ponadto, aby w okresie biegu terminu do wniesienia skargi był hospitalizowany. Tymczasem do przeszkód uniemożliwiających terminowe dokonanie czynności należy zaliczyć hospitalizację trwającą w okresie biegu terminu do złożenia skargi, bądź nagłą chorobę, a więc powody, które nie pozwalają na wyręczenie się inną osobą. Wystąpienie powyższych okoliczności nie zostało jednakże przez skarżącego uprawdopodobnione, a zatem nie mogło świadczyć o braku winy w uchybieniu terminowi do wniesienia skargi. Podkreślenia wymaga także fakt, iż skarżący w okresie tym prowadził swoją działalność gospodarczą, tym samym mógł również skutecznie wnieść skargę do Sądu, co też zresztą uczynił. Pismem z dnia [...]r. wniósł bowiem za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, jednocześnie złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wobec prawomocnego oddalenia przedmiotowego wniosku postanowieniem z dnia 30 października 2006 r., sygn. akt II SA/Gl 879/06, skarga A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...]r. nr [...] została odrzucona postanowieniem Sądu z dnia 18 grudnia 2006 r. Mając na uwadze powyższe, Sąd działając na podstawie art. 86 ( 1 w związku z art. 87 ( 1, ( 2 i ( 4 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.