II SA/Gl 879/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Taniewska - Banacka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.S. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 11 czerwca 2012 r. E.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę za pośrednictwem Wojewody [...] na postanowienie tego organu z dnia [...] r., nr [...], odmawiające wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Wojewody [...] z dnia [...]r., nr [...]. Postanowienie to Wojewoda [...] wydał działając jako organ pierwszej instancji. Jak wynika z pisma organu z dnia [...] r. oraz z odpowiedzi na skargę E.S. wniósł również zażalenie na przedmiotowe postanowienie, które zostało przekazane do organu wyższego stopnia wraz z aktami sprawy w dniu [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - zwana dalej p.p.s.a.) skargę można wnieść do sądu po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Zatem wyczerpanie środków zaskarżenia przed złożeniem skargi stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi. W niniejszej sprawie skarga E.S. dotyczy postanowienia wydanego w pierwszej instancji przez Wojewodę [...], od której stronie przysługiwało zażalenie, o którym mowa w art. 141 § 1 z zw. z art. 149 § 3 i § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 z późn. zm. - zwanej dalej KPA). Przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego należało więc wystąpić z zażaleniem do organu wyższego stopnia – Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W., co skarżący zresztą uczynił. Wniesienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargi na postanowienie Wojewody [...] bez oczekiwania na rozpoznanie sprawy przez organ odwoławczy należy uznać za niewyczerpanie środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 p.p.s.a., tym bardziej, że postanowienie organu pierwszej instancji zawierało prawidłowe pouczenie o przysługującym stronie środku zaskarżenia. Sytuacja opisana wyżej stanowi jedną z przyczyn niedopuszczalności skargi, o jakiej mowa w art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., w związku z czym skarga E.S. nie mogła zostać rozpoznana pod względem merytorycznym i Sąd był zobligowany do jej odrzucenia. Na marginesie Sąd pragnie zauważyć, że E.S. wnosząc od postanowienia organu pierwszej instancji zażalenie do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. uruchomił prawidłowy tryb odwoławczy od rozstrzygnięcia Wojewody [...] i jeżeli wydane w sprawie rozstrzygniecie będzie uważał za niezgodne z prawem, będzie mógł je zaskarżyć do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego. Mając to na uwadze Sąd postanowił orzec jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.