II SA/Gl 879/17

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.T. na postanowienie Wojewody Śląskiego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji orzekającej o wymeldowaniu w kwestii wniosku skarżącego o zmianę postanowienia referendarza sądowego z dnia 23 stycznia 2018 r. w przedmiocie prawa pomocy postanawia: oddalić wniosek o zmianę postanowienia referendarza sądowego z dnia 23 stycznia 2018 r. oddalającego wniosek o przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie fachowego pełnomocnika z urzędu. Wniosek ów potraktowany został jako żądanie zmiany uprzednio wydanego postanowienia w przedmiocie prawa pomocy, mocą którego odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Następnie, w dniu 28 marca 2018 r. skarżący złożył, na urzędowym formularzu wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Wniosek ów potraktowano jako żądanie zmiany uprzednio wydanego postanowienia. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje: Przepis art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) stanowi, że postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Przesłanką zastosowania przywołanego przepisu jest zmiana okoliczności sprawy, przez co należy rozumieć zmianę okoliczności faktycznych, które legły u podstaw poprzednio wydanego rozstrzygnięcia. W istocie chodzi więc o czynniki, które odnoszą się do zasadności utrzymania w obrocie prawnym wydanego postanowienia (por. R. Sawuła, glosa do postanowienia NSA z dnia 7 czerwca 1995 r., SA/Rz 461/95, Sam. Teryt. 1996, nr 3, poz. 71). W przypadku postanowienia rozstrzygającego o odmowie przyznania prawa pomocy należy założyć, że będą to nowe okoliczności świadczące o tym, iż sytuacja materialna wnioskodawcy uległa pogorszeniu w stosunku do stanu istniejące w dacie wydania tegoż postanowienia, w takim zakresie, że ponownie rozpatrując uprzednio złożony wniosek, finalne rozstrzygnięcie było by inne od wydanego. W okolicznościach niniejszej sprawy do tego rodzaju zmiany nie doszło. Z porównania złożonych formularzy (tego, w oparciu o który wydane zostało postanowienie z dnia 23 stycznia 2018 r. oraz złożonego obecnie) wynika, że jedyną rzeczą, która uległa zmianie jest wysokość dochodu strony, który uległ zwiększeniu o około 700 zł. Tak, jak w poprzednio złożonym wniosku, tak i obecnie wnioskodawca uchylił się od podania konkretnych informacji na temat kosztów utrzymania oraz uprawdopodobnienia realnych dochodów. Są to zaś informacje o kluczowym znaczeniu do oceny możliwości finansowych strony. Dalej wskazać trzeba, że biorąc pod uwagę obecną koniunkturę na rynku pracy zdziwienie może budzić fakt, iż skarżący utrzymuje się z prac dorywczych a nie poszukuje aktywnie stałego zatrudnienia. Nie przedłożył bowiem żadnej dokumentacji wskazującej na to, iż został zarejestrowany w urzędzie pracy i oczekuje propozycji zatrudnienia. Ponieważ więc nadal brak jest dostatecznych podstaw do uwzględnienia złożonego wniosku chociażby w części nie znaleziono przesłanego do zmiany uprzednio wydanego postanowienia. Z powyższych względów, w oparciu o art. 165 w związku art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 i § 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.