II SA/Gl 880/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kubik po rozpoznaniu w dniu 17 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] . nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia w kwestii wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Decyzją z dnia [...]r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję Dyrektora Miejskiego Zarządu Ulic i Mostów działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r., nr [...] orzekającą o nałożeniu na "A" Sp. z o.o. w K. karę pieniężną w wysokości 6552,00 zł za zajęcie pasa drogowego. Rozstrzygnięcie to zostało doręczone "A" Sp. z o.o. w K. w dniu [...] r. Tym samym termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego upływał bezskutecznie w dniu 28 marca 2014 r. W dniu 6 czerwca 2014 r. "A" Sp. z o.o. w K. wniosła za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na ww. decyzję. Jednocześnie złożono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Na podstawie zarządzenia z dnia 7 lipca 2014 r. wezwano skarżącą spółkę do usunięcia braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu, będącego jednocześnie brakiem formalnym skargi, przez nadesłanie dokumentu wykazującego sposób reprezentacji strony skarżącej (aktualny odpis KRSu). Dla dokonania tej czynności wyznaczono siedmiodniowy termin pod rygorem odpowiednio pozostawienia wniosku bez rozpoznania oraz odrzucenia skargi. Ponadto wezwano skarżącą spółkę do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi – w terminie 7 dni pod rygorem odmowy przywrócenia terminu. Powyższe wezwania zostały doręczone stronie skarżącej w dniu 12 sierpnia 2014 r. W dniu 21 sierpnia 2014 r. nadesłano jedynie do Sądu odpis Krajowego Rejestru Sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Z powołanych wyżej przepisów wynika, iż instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może być zastosowana jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie. Samo wniesienie wniosku przez zainteresowanego we wskazanym terminie oraz dokonanie czynności, dla której zakreślony był termin, nie jest wystarczającą przesłanką przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej. Konieczne jest bowiem uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. W ocenie Sądu wniosek skarżącej spółki o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżąca, mimo wezwania Sądu, nie przedstawiła żadnych okoliczności, które uprawdopodobniłyby dostatecznie, iż do uchybienia terminu do wniesienia skargi doszło bez jej winy w rozumieniu art. 86 § 1 p.p.s.a. Zwrócić przy tym należy uwagę, że wprawdzie strona skarżąca nadesłała odpis z Krajowego Rejestru Sądowego, pozwalający zweryfikować osoby uprawnione do reprezentacji tej spółki, po upływie terminu, to jednakże zdaniem Sądu niedołączenie odpisu KRSu nie jest brakiem uniemożliwiającym nadanie wnioskowi (jak również skardze) prawidłowego biegu. Wskazać bowiem należy, że Krajowy Rejestr Sądowy – w myśl art. 8 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 1203 ze zm.) – jest jawny, a każdy ma prawo dostępu do danych zawartych w Rejestrze za pośrednictwem Centralnej Informacji. Każdy ma prawo otrzymać, również drogą elektroniczną, poświadczone odpisy, wyciągi, zaświadczenia i informacje z Rejestru. Rejestr ten jest dostępny także w Internecie (https://ems.ms.gov.pl/krs/danepodmiotu) i zawiera dane pozwalające zweryfikować to, kto jest uprawniony do reprezentacji danego podmiotu. Mając na uwadze powyższe, Sąd działając na podstawie art. 86 ( 1 w związku z art. 87 ( 1, ( 2 i ( 4 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.