II SA/Gl 883/16
PostanowienieWSA w Gliwicach2016-10-12
Skład orzekający: sędzia Andrzej Matan
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ pierwszej instancji, który wydał decyzję, może wnieść skargę do sądu administracyjnego na decyzję organu drugiej instancji uchylającą tę decyzję?Ratio decidendi
Organ pierwszej instancji, który wydał decyzję, nie może wnieść skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu drugiej instancji uchylającą jego decyzję. Taka skarga jest niedopuszczalna, ponieważ organ administracyjny nie może jednocześnie występować w roli władczego rozstrzygającego i strony kwestionującej własne rozstrzygnięcie. Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 PPSA.Stan faktyczny
Spółka "A" w S. Spółka Akcyjna wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., która uchyliła decyzję wydaną przez Prezesa Zarządu tej samej spółki (jako organu pierwszej instancji) i umorzyła postępowanie pierwszej instancji. Organ odwoławczy wniósł o odrzucenie skargi, argumentując, że skarżący podmiot działa jako organ pierwszej instancji i nie może być jednocześnie stroną postępowania.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę jako niedopuszczalną.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Matan po rozpoznaniu w dniu 12 października 2016r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" w S. Spółki Akcyjnej na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zmiany zezwolenia na prowadzenie działalności opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych p o s t a n a w i a odrzucić skargę.
Pismem z dnia 8 sierpnia 2016 r. "A" w S. Spółka Akcyjna wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zmiany zezwolenia na prowadzenie działalności opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej odrzucenie, a w przypadku nieuwzględnienia tego wniosku, o jej oddalenie, wskazując, że strona skarżąca nie posiada interesu prawnego, a przede wszystkim działa jako organ pierwszej instancji i nie może być jednocześnie stroną tego postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) uprawnienie do wniesienia skargi przysługuje każdemu, kto ma w tym interes prawny, a ponadto prokuratorowi, Rzecznikowi Praw Obywatelskich, Rzecznikowi Praw Dziecka oraz organizacji społecznej w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym (§ 1). Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (§ 2).
W rozpatrywanej sprawie "A" w S. Spółka Akcyjna wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] uchylającą decyzję Prezesa Zarządu "A" w S. Spółki Akcyjnej z dnia [...] r., nr [...]
w przedmiocie zmiany decyzji Prezydenta Miasta S. nr [...] z dnia [...] r. zmienionej decyzją Prezydenta Miasta S. nr [...] z dnia [...] r. w całości i umarzającą postępowanie I instancji całości.
Wskazać należy, iż według art. 28 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.) pojęcia strony nie można odnieść do podmiotu występującego w sprawie w charakterze organu administracyjnego, dopuszczenie zaś możliwości wniesienia skargi przez organ administracji publicznej, który orzekał w sprawie, nadawałoby temu organowi dwojakie uprawnienia. Z jednej strony uprawnienia władcze w zakresie rozstrzygnięcia, z drugiej zaś - uprawnienia strony, która kwestionuje poprzez skargę takie rozstrzygnięcie (por. postanowienie NSA z dnia 19 października 2000 r., sygn. II SA/Gd 2159/00, LEX 446440). Odnosi się to także do organu I instancji, któremu żaden przepis nie przyznaje uprawnienia do przekształcenia się w określonej fazie postępowania z organu podejmującego władcze rozstrzygnięcia w podmiot kwestionujący takie rozstrzygnięcia w drodze skargi (por. postanowienie NSA z dnia 2 marca 2006 r., sygn. akt II GSK 387/05, LEX nr 197511, zob. także uchwałę SN z dnia 27 lipca 1993 r., sygn. akt III AZP 8/93, publ. OSNPC 1994 r., nr 1, poz. 3).
Należy w tym miejscu zauważyć, że również w orzecznictwie zgodnie przyjmuje się, że w sytuacji, gdy skarga została złożona w sprawie przez organ pierwszej instancji, jest ona niedopuszczalna (zob. postanowienie NSA z dnia 24 stycznia 1997 r., sygn. akt IV SA 802/95, publ. ONSA 1997 r., nr 4, poz. 179).
Mając na względzie powyższe, skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło