II SA/Gl 885/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, Sędziowie Sędzia WSA Piotr Broda, Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski (spr.), Protokolant Agnieszka Jurczak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2017 r. sprawy ze skargi J. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uprawnień do kierowania pojazdami oddala skargę. Działając na wniosek Komendanta Miejskiego Policji w T. Prezydent Miasta T. wszczął postępowanie w sprawie a następnie decyzją z dnia [...] r. nr [...] skierował na badania lekarskie w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami w zakresie kategorii prawa jazdy A,B,C,D,BE,CE i DE J. P. zam. w T. przy ul. [...]. Podstawą skierowania wniosku przez organ Policji była informacja, że w stosunku do strony orzeczono stopień niepełnosprawności. Zgodnie z tym orzeczeniem, z dnia [...] r., strona wymaga stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwość samodzielnej egzystencji. Organ Policji poinformował również, iż w trakcie przesłuchania J. P. wykazywał znaczne problemy z poruszaniem się oraz problemy z utrzymaniem równowagi, składną wymowy oraz ze słuchem. Odwołanie od tej decyzji złożył J. P. Wskazał, że w jego w ocenie przyczyną skierowania jest to, że został zatrzymany w czasie odklejania naklejki z numerem rejestracyjnym w swoim samochodzie (w celu naklejenia nowej). Niezależnie od tego podniósł, iż wniosek o jego ukaranie został skierowany do sądu rejonowego. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało skarżoną decyzję w mocy. Podniosło, że zgodnie z treścią art. 75 ust. 1 pkt 5 oraz art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami ( Dz. U. z 2017 r. poz. 978 ze zm.) starosta (prezydent miasta na prawach powiatu) wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy lub osoby posiadającej pozwolenia na kierowanie tramwajem na badanie lekarskie, jeżeli istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do stanu zdrowia. Przywołana regulacja prawna nie precyzuje, jakie zastrzeżenia są wystarczające do skierowania danej osoby na badania lekarskie. Mowa w nich jedynie o tym, że muszą być one "uzasadnione" i "poważne" oraz, że informacja o nich musi być wiarygodna. Są to zatem stwierdzenia dość ogólne, pozostawiające właściwemu organowi administracji możliwość dokonania oceny, czy w konkretnym wypadku zastrzeżenia są właśnie tego rodzaju, pamiętając o tym, że celem powołanych regulacji jest zapewnienie maksymalnego bezpieczeństwa w ruchu drogowym. W rozpatrywanej sprawie, zdaniem organu odwoławczego, wystąpiła przesłanka skierowania J. P. na ww. badanie. Wszczynając postępowanie w sprawie skierowania na badania lekarskie, Prezydent Miasta T. oparł się na wniosku i ustaleniach poczynionych przez funkcjonariuszy Komendy Miejskiej Policji w T., którzy [...] r. nałożyli na Pana J. P. mandat w związku z popełnieniem wykroczenia z art. 97 Kodeksu wykroczeń w zw. z art. 26 ust. 3 pkt 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Podczas przeprowadzania czynności wyjaśniających w opisywanej sprawie, jak wynika ze sporządzonej notatki urzędowej, syn Pana J. P. – A. P. - potwierdził okoliczności wskazujące na potrzebę skierowania swojego ojca na badania lekarskie w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, ze względu na zły stan zdrowia. Ponadto, jak wskazali funkcjonariusze, podczas składania wyjaśnień Pan J. P. miał problemy z poruszaniem się, utrzymaniem równowagi, składną wymową oraz słuchem. Skargę na tę decyzję do tutejszego Sądu złożył J. P. Domagając się zmiany zaskarżonej decyzji w całości poprzez uchylenie decyzji Starosty [...] z dnia [...] r. w przedmiocie skierowania J. P. na badania lekarskie w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami w zakresie kategorii A, B, C, D, BE, CE, DE i przekazanie temu organowi sprawy do ponownego rozpatrzenia, ewentualnie uchylenia zaskarżonej decyzji w całości jako niezgodnej z przepisami prawa i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia właściwemu organowi zarzucił Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu naruszenie art. 75 ust. 1 pkt 5 oraz art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami, poprzez utrzymanie w mocy decyzji Prezydenta Miasta T. z dnia [...] r. w przedmiocie skierowania J. P. na badania lekarskie w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami w zakresie kategorii A, B, C, D, BE, CE, DE, pomimo braku jakichkolwiek przesłanek do podjęcia przedmiotowej decyzji. W uzasadnieniu podniósł, że brak jest jakichkolwiek przesłanek do skierowania go na badania lekarskie. Odpowiadając na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie podtrzymując swe dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Z brzmienia zaś art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), zwanej dalej "p.p.s.a." wynika, że w przypadku, gdy sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Przy tym z mocy art. 134 § 1 p.p.s.a. tejże kontroli legalności sad dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami powołaną podstawą prawną. W świetle art. 75 ust. 1 pkt 5 oraz art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami ( Dz. U. z 2017 r. poz. 978 ze zm.) starosta (prezydent miasta na prawach powiatu) wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy lub osoby posiadającej pozwolenia na kierowanie tramwajem na badanie lekarskie, jeżeli istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do stanu zdrowia. W rozstrzyganej sprawie konieczne jest zatem ustalenie, czy Prezydent Miasta T. prawidłowo ocenił zebrany w sprawie materiał dowodowy uznając, iż istnieją wątpliwości co do stanu zdrowia J. P. Kluczowym dowodem w sprawie, w ocenie składu orzekającego, jest zaświadczenie o stanie zdrowia J. P. wydane dnia [...] r. Wynika z niego, iż skarżący: - przebył incydent [...] ([...]) w [...] r., - cierpi na [...], - jest w stanie po [...], - przebył [...] w [...] r., - cierpi na [...], - cierpi na [...] - cierpi na [...], - cierpi na [...]. Niezależnie od tego z zaświadczenia lekarskiego wynika, iż skarżący znajduje się w grupie ryzyka ponownego [...]. Jak wynika również z informacji uzyskanych od Policji, J. P. ma problemy z poruszaniem się, wysławianiem a także zachowaniem równowagi. Biorąc pod uwagę powyższe Sąd nie ma żadnych wątpliwości, że w sprawie zostały spełnione przesłanki przewidziane w art. 75 ust. 1 pkt 5 oraz art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami, a Prezydent Miasta T. miał obowiązek skierować J. P. na badania lekarskie w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami wskazanych kategorii. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpatrując w takim zakresie sprawę Sąd nie dopatrzył się naruszeń skutkujących koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy na mocy art. 151 p.p.s.a. Sąd oddalił skargę.