II SA/Gl 886/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodnicząca Sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. D. na postanowienie Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania w sprawie wstrzymania robót budowlanych w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Zaskarżonym postanowieniem Prezes Wyższego Urzędu Górniczego w K. stwierdził niedopuszczalność odwołania wniesionego przez W. D. od pism Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego w K. z dnia [...]r., znak [...],[...] oraz z dnia [...] r., znak [...] w sprawie wstrzymania robót budowlanych. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania "decyzji urzędów górniczych I i II instancji, które zezwalały na realizację inwestycji budowy kopalni "A"...", ponieważ " mogą wywołać trudne do odwrócenia zmiany i stwarzają zagrożenie dla życia, zdrowia, środowiska oraz mienia w znacznych rozmiarach". Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 20 stycznia 2012 r. pełnomocnik R. D. – W. D. została wezwana do dokładnego oznaczenia przedmiotu powyższego wniosku poprzez podanie dat oraz numerów decyzji, których wniosek dotyczy. Wezwanie to pozostało jednak bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpoznając wniosek, zważył: W świetle art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej w skrócie Ppsa, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie aktu w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 Ppsa). Sąd w niniejszej sprawie wychodząc naprzeciw stronie w pierwszej kolejności rozpatrzył powyższe przesłanki w odniesieniu do zaskarżonego postanowienia. Biorąc zatem pod uwagę, że wskazana w art. 61 § 3 Ppsa szkoda lub trudne do odwrócenia skutki mają być rezultatem wykonania podjętego w sprawie rozstrzygnięcia uznać należy, że wstrzymaniu wykonania mogą podlegać wyłącznie akty, które nadają się do wykonania. Tymczasem przedmiot skargi w rozpatrywanej sprawie stanowi postanowienie stwierdzające niedopuszczalność odwołania. Postanowienie to ogranicza się wobec tego jedynie do stwierdzenia braku możliwości rozpoznania złożonego odwołania. Na jego podstawie żadna ze stron nie nabywa uprawnień i obowiązków, a samo postanowienie nie nadaje się do wykonania. Wobec powyższego, jako nie podlegające wykonaniu, postanowienie o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania, nie nadaje się do zastosowania instytucji wstrzymania wykonania. Wymaga przy tym podkreślić, że na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania nie może być badana kwestia legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia, będzie ona bowiem stanowić przedmiot postępowania sądowego w sprawie. Z tego względu też rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania nie może prowadzić w istocie do rozstrzygnięcia sprawy. Jednocześnie Sąd doszedł do przekonania, że w granicach niniejszej sprawy nie został wydany akt lub podjęta czynność, która pociągałaby za sobą niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Brak jest zatem podstaw do pozytywnego rozpoznania wniosku skarżącego także w odniesieniu do innego aktu niż zaskarżony. W świetle wskazanych okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 Ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.