II SA/Gl 888/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Leszek Kiermaszek (spr.) po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.S. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odpadów postanawia odrzucić skargę. Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ppsa, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W sprawach skarg z zakresu ochrony środowiska i przyrody ( do tej kategorii aktów administracyjnych zalicza się zaskarżona decyzja ) pobiera się wpis stały, który stosownie do § 2 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ) wynosi 200 zł. Takiej opłacie sądowej podlegała skarga w niniejszej sprawie. Tymczasem strona wnosząca skargę, reprezentowana przez adwokata, w ustawowym terminie do jej wniesienia, nie uiściła opłaty sądowej ( wpisu stałego ). Naklejenie na skardze przez pełnomocnika skarżącego opłaty w znakach o nominale [...] zł. w świetle art. 219 § 2 ppsa jest bezskuteczne ( stosownie do treści tego przepisu opłatę sądową uiszcza się wyłącznie gotówką w kasie sądu lub na rachunek bankowy właściwego sądu). Przepis art. 221 ppsa stanowi, że pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. W tym stanie rzeczy skarga jako nieopłacona podlega odrzuceniu bez wezwania do uiszczenia wpisu. Należy zauważyć, że obowiązku uiszczenia wpisu stałego dopiero po wezwaniu przez przewodniczącego strona skarżąca nie może upatrywać w regulacji zawartej w § 2 ust. 2 cytowanego rozporządzenia, gdyż przepis ten uznany został przez Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 7 marca 2006 r. sygn. akt Sk 11/05 (OTK-A 2006/3/27) za niezgodny z art. 221 ppsa i art. 2 Konstytucji RP i z dniem 17 marca 2006 r. po opublikowaniu w Dz.U. Nr 45. poz. 322 utracił moc. Kierując się powyższymi względami Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 221 w związku z art. 220 § 3 ppsa.