II SA/Gl 89/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek, po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uprawnień do kierowania pojazdami p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. decyzją z dnia [...] r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] r. nr [...] o skierowaniu G. L. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy, przeprowadzone w formie egzaminu państwowego. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, rozstrzygnięcie organu drugiej instancji zostało wysłane do G. L. na adres ul. [...], [...], a przesyłkę odebrał w dniu 4 września 2015 r. dorosły domownik. Pismem z dnia 17 grudnia 2015 r. ( złożonym osobiście w organie w dniu 21 grudnia 2015 r.) G. L. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem organu odwoławczego, ze skargą na decyzję tego organu z dnia [...] r., wnioskując jednocześnie o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Prawomocnym postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że wobec doręczenia skarżącemu zaskarżonej decyzji w dniu 4 września 2015 r. ostateczny termin do wniesienia przez niego skargi upłynął z dniem 5 października 2015 r. Skarga została wniesiona w dniu 17 grudnia 2015 r., a zatem po upływie ustawowego terminu, którego Sąd nie przywrócił wydając w tym zakresie postanowienie z dnia 22 kwietnia 2016 r. W świetle wskazanych okoliczności Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 powyższej ustawy.