II SA/Gl 890/17

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 26 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji orzekającej o zatrzymaniu prawa jazdy w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego z urzędu. postanawia: 1) zwolnić skarżącego od kosztów sądowych; 2) ustanowić dla skarżącego radcę prawnego z urzędu Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie fachowego pełnomocnika (radcy prawnego) z urzędu. W druku podał, że samotnie prowadzi gospodarstwo domowe, poza parterowym budynkiem mieszkalnym, w którym zamieszkuje nie posiada żadnego majątku, zaś jego jedynym źródłem utrzymania się jest świadczenie emerytalne w wysokości 1400 zł netto miesięcznie. Skarżący zadeklarował, że bieżący dochód w całości pochłaniają koszty utrzymania się, pośród których poczesne miejsce zajmują wydatki na lekarstwa. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje: Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Należy przy tym wyraźnie podkreślić, że skorzystanie z tej formy prawa pomocy zostało przewidziane dla osób, które znajdują się w wyjątkowo trudnym położeniu materialnym a z przedstawionych okoliczności wynika, że nawet przy najdalej idących wysiłkach nie są w stanie samodzielnie wygospodarować środków na ten cel. Mając na uwadze treść powołanego wyżej przepisu oraz okoliczności zaistniałe w niniejszej sprawie uznano, że sytuacja materialna i osobista skarżącego pozwala na uwzględnienie złożonego wniosku w całości. Skarżący jest osobą w podeszłym wieku, utrzymującą się wyłącznie ze świadczenia emerytalnego. W tym zakresie nie znaleziono przesłanek pozwalających zakwestionować wiarygodność oświadczeń strony w tej kwestii. W oparciu o akta administracyjne ustalono, że wnioskodawca rzeczywiście cierpi na rozliczne schorzenia o przewlekłym charakterze co dostatecznie uprawdopodabnia deklarowane koszty leczenia. Orzekając o przyznaniu prawa pomocy w zakresie ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu uwzględniono charakter schorzeń skarżącego, które sprawiają, że ewentualna pomoc fachowego pełnomocnika może się dla skarżącego okazać nieodzowna. Zważywszy na powyższe, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i § 2 pkt 7 tej ustawy postanowiono jak w sentencji orzeczenia.