II SA/Gl 894/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Broda po rozpoznaniu w dniu 28 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie uprawnień do kierowania pojazdami w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] r., nr [...] orzekającą o cofnięciu W. Z. uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie kategorii B, z powodu stwierdzenia na podstawie orzeczenia lekarskiego istnienia w tym zakresie przeciwwskazań zdrowotnych. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach W. Z. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek odrębnym pismem z dnia 18 października 2016 r. skarżący wskazał, że nie może odzyskać prawa jazdy na skutek "ewidentnie błędnych orzeczeń lekarskich", zaznaczył, że mieszka ok. 10 km od najbliższego miasta i musi poruszać się komunikacją publiczną, taksówkami lub prosić o transport znajomych. Następnie, w piśmie z dnia 21 października 2016 r. dodatkowo wyjaśnił, że ma 74 lata i aby pozostawać w dobrym stanie zdrowia musi być pod okresową kontrolą lekarzy specjalistów, których siedziby znajdują się w znacznej odległości (10-35 km) od jego miejsca zamieszkania. Wobec tego korzystanie z samochodu jest mu niezbędne. Skarżący wskazał, że jednym ze schorzeń, z uwagi na które wymaga kontroli lekarskiej jest jaskra. Widzi on bowiem na jedno oko jedynie w 30 %. Zaakcentował, że wizyty kontrolne ma w Klinice Okulistyczne w B. Skarżący zwrócił także uwagę, że nie może korzystać z komunikacji publicznej z uwagi na problemy natury urologicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej Ppsa, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 Ppsa, sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z przedstawionej regulacji prawnej wynika, że przesłankami wstrzymania wykonania decyzji są wyrządzenie znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków, przy czym to skarżący w swym wniosku winien wykazać istnienie takich okoliczności. W rozpatrywanej sprawie skarżący wskazuje na niezbędność uprawnień do kierowania pojazdem z uwagi na konieczność korzystania z samochodu celem okresowych kontroli lekarskich związanych z problemami zdrowotnymi, w tym m.in. chorobą oczu. Skarżący akcentuje przy tym swój podeszły wiek i problemy natury urologicznej uniemożliwiające mu korzystanie z komunikacji publicznej. Dokonując oceny przedstawionych przez skarżącego okoliczności Sąd uznał, że brak jest przesłanek do uwzględnienia jego wniosku. Na wstępie zauważyć wymaga, że skarżący początkowo (w piśmie z dnia 18 października 2016 r.) wskazuje jedynie na utrudnienia w wykonaniu takich czynności jak dojazd do najbliższego miasta, co nie stanowi wystarczającej przesłanki dla uwzględnienia jego żądania. Sam bowiem skarżący wyjaśnia, że korzysta z komunikacji publicznej oraz pomocy znajomych. Przy czym w kolejnym piśmie (z dnia 21 października 2016 r.) skarżący zaznacza, że z uwagi na problemy natury urologicznej korzystanie z komunikacji publicznej jest wykluczone. Tym samym w pewnym stopniu przeczący swoim dotychczasowym wyjaśnieniom. Abstrahując jednak od tej okoliczności Sąd stwierdził, że choć niewątpliwie dokonywanie czynności, w ramach których skarżący dotychczas korzystał z samochodu, może być utrudnione to jednakże skarżący nie wskazał, by z tego powodu były one niemożliwe do realizacji. Kluczowe znaczenie w ocenie przesłanek z art. 63 § 1 Ppsa, ma w niniejszej sprawie jednak charakter rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonej decyzji. Celem decyzji o cofnięciu uprawnień z powodu przeciwwskazań zdrowotnych jest bowiem wyeliminowanie kierowcy pojazdu jako uczestnika ruchu drogowego, który może stworzyć potencjalne zagrożenie w ruchu. Przywołaną przez skarżącego okoliczność konieczności korzystania z uprawnień do kierowania pojazdami z uwagi na poddawanie się okresowym badaniom lekarskim, Sąd oceniał zatem nie tylko w stosunku do jego osoby, lecz również innych uczestników ruchu drogowego. W tym też kontekście Sąd nie mógł pominąć wskazanego przez skarżącego faktu problemów związanych z widzeniem. Nie może ulegać wątpliwości, że zmysł ten ma kluczowe znaczenie przy kierowaniu pojazdami i fakt 70 % ograniczenia pola widzenia na jedno oka powoduje mniejszą sprawność skarżącego w tym zakresie. Jednocześnie nie sposób uznać, że w sprawie zachodzi przesłanka powstania trudnych do odwrócenia skutków, skoro przedstawienie przez skarżącego, przed upływem roku od momentu pozbawienia go uprawnień, orzeczenia o braku przeciwwskazań do kierowania pojazdami umożliwi przywrócenie mu posiadanych uprawnień. Wymaga także podkreślić, że co do zasady o przesłankach z art. 61 § 3 Ppsa nie może przesądzać zarzut wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa, gdyż na obecnym etapie postępowania sąd administracyjny nie może badać jej legalności. Kwestia zgodności z prawem zaskarżonej decyzji rozstrzygnięta zostanie przez Sąd w orzeczeniu kończącym postępowanie sądowe. Z tych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 Ppsa, orzeczono, jak w sentencji postanowienia.