II SA/Gl 898/07

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. Z. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia wykonania rozbiórki obiektu budowlanego w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z wpisu od zażalenia na postanowienie Sądu o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 31 grudnia 2007 r. referendarz sądowy zwolnił skarżącą z wpisu od skargi i oddalił jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w pozostałym zakresie. W motywach tego rozstrzygnięcia wskazano, że skarżąca mieszkając wraz z synem dysponuje stosunkowo niewielkim dochodem, co uzasadniało zwolnienie jej z wpisu od skargi. Nie mniej jednak pod uwagę wzięto również fakt, iż syn skarżącej otrzymał propozycję zatrudnienia, co pozwalało domniemywać, że uzyskiwany w ten sposób dochód w sposób znaczący poprawi jej przyszłą sytuację materialna. Skarżąca, w zażaleniu na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 22 lutego 2008 r. o odmowie wstrzymania zaskarżonego postanowienia zawarła wniosek o zwolnienie z wpisu od zażalenia. Następnie, na skutek wezwania Sadu złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu. Okoliczności przez nią podniesione pokrywały się z tymi, które wskazała w swoim poprzednim wniosku. Skarżąca, na wezwanie referendarza sądowego przesłała kserokopię "odcinka" renty oraz zaświadczenie z Powiatowego Urzędu Pracy w W. z którego wynika, iż jej syn jest osobą bezrobotną, pozbawioną prawa do zasiłku. Rozpoznając przedmiotowy wniosek zważono co następuje: Wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z wpisu od zażalenia na postanowienie Sądu nie zasługiwał na uwzględnienie. Obowiązujące przepisy statuują zasadę odpłatności postępowania - art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.). Odstępstwem w tym zakresie jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). W poprzednim postanowieniu referendarza sądowego wskazano, że przedmiotem badania przy rozpoznawaniu wniosku o przyznanie prawa pomocy jest całokształt okoliczności związanych z sytuacją materialną wnioskodawcy. Oznacza to, że analizie poddawane są nie tylko jego dochody, lecz również potencjalne możliwości zarobkowe członków rodziny, którzy mogą partycypować w kosztach utrzymania i w ten sposób umożliwić wygospodarowanie środków na pokrycie wydatków związanych z postępowaniem sądowym. Skarżąca uzyskuje co prawda świadczenie rentowe w niewielkiej wysokości, nie mniej jednak jej syn, bez podania wyraźnych powodów nie podjął zatrudnienia. Z przedstawionego poprzednio zaświadczenia z urzędu pracy wynikało bowiem, że M. Z. dostał skierowanie do pracy w przedsiębiorstwie należącym do J. S. Z obecnie przedłożonego dokumentu wynika natomiast, że nadal jest osobą bezrobotną. Wnioskodawczyni nie powołała się na żadne okoliczności, z powodu których jej potomek nie uzyskuje dochodu i nie wspiera jej finansowo. Z oświadczenia zawartego w druku formularza PPF wynika z kolei, że M. Z. utrzymuje się z robót dorywczych co pozwala stwierdzić, że uzyskuje on jakieś dochody, chociaż skarżąca uchyliła się od wskazania ich wysokości. Taki stan rzeczy sprawia zaś, że niepodobna stwierdzić, iż skarżącej nie stać na uiszczenie wpisu od zażalenia w kwocie [...] zł. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.