II SA/Gl 899/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Rafał Wolnik po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. C. na decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zwrotu nieruchomości postanawia: odrzucić skargę. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 31 października 2007 r. skarżący E. C. wezwany został do uiszczenia należnego od skargi wpisu sądowego w kwocie [...] zł. Dla usunięcia braku wskazany został, w pouczeniu zamieszczonym w wezwaniu, 7-dniowy termin od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to jak wynika z akt sprawy doręczono skarżącemu w dniu 14 listopada 2007 r. W terminie wyznaczonym, który upływał bezskutecznie w dniu 21 listopada 2007 r. (tj. w środę) skarżący nie uiścił żądanego od niego wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Z powołanej regulacji wynika, że opłacenie skargi w terminie i w kwocie wskazanej przez Sąd stanowi istotny jej element, którego brak uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu. Zgodnie bowiem z art. 220 § 3 ustawy skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlegają odrzuceniu przez Sąd. Ponieważ w rozpoznawanej sprawie skarżący będąc prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie [...] zł, tj. w wysokości określonej w § 2 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), nie zastosował się do powyższego – jego skargę należało, stosując w/w przepis art. 220 § 3 ustawy, odrzucić.