II SA/Gl 899/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka, Sędzia WSA Włodzimierz Kubik, Protokolant Barbara Urban, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 marca 2010 r. sprawy ze skargi A. K. i R. K. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie kary pieniężnej za wykonywanie przez przedsiębiorcę transportu drogowego z naruszeniem przepisów ustawy oddala skargę. Naczelnik Urzędu Celnego w K. w związku ze stwierdzonym naruszeniem przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 roku o transporcie drogowym (tekst aktualny: Dz. U. z 2007 roku, nr 125, poz. 874 z zm.) – w wyniku przeprowadzonego postępowania administracyjnego – nałożył na przedsiębiorców A. K. i R. Krasińską, prowadzących działalność gospodarczą w ramach spółki cywilnej pod nazwą: "A" pieniężne w łącznej kwocie [...]zł. Decyzja ta została doręczona do siedziby Spółki w M. przy ul. [...] w dniu [...] roku, a jej odbiór potwierdził A. K. Pismem z dnia [...] roku – nadanym [...]roku w Urzędzie Pocztowym w M. (jako pocztowa przesyłka polecona) A. K. (tylko jego podpis widnieje pod tym pismem) złożył odwołanie od decyzji o nałożeniu kar pieniężnych. Do odwołania zostało dołączone oświadczenie A. K. z dnia [...] roku w którym zawarł on informację, że "odwołanie było wysłane terminowo jednakże na skutek starych danych zostało zaadresowane "[...]" oraz kserokopie dwóch stron koperty listowej przesyłki poleconej numer ([...]zaadresowanej do Naczelnika Urzędu Celnego w K. pod adres "[...]" – nadanej [...]roku w Urzędzie Pocztowym K. i zwróconej "A" ul. [...],[...]M." przez Urząd Pocztowy K. [...]roku. Dyrektor Izby Celnej w K. postanowieniem z dnia [...] roku stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...]roku. Termin do złożenia odwołania od decyzji organu I instancji, doręczonej [...]roku, upłynął w dniu[...]roku. A. K., jako wspólnik spółki cywilnej odwołanie od przedmiotowej decyzji nadał w Urzędzie Pocztowym w M. w dniu [...] roku, a więc po terminie. A. K. nie wnosił przy tym o przywrócenie uchybionego terminu stwierdzając, że "odwołanie było wysłane terminowo". Natomiast z przedstawionych kserokopii kopert nie wynika, że zawierały one odwołanie od decyzji I instancji. Nadto z akt postępowania wynika, że A. K. począwszy od [...]roku, prowadził korespondencje z organem I instancji podając prawidłowy adres "K. ul. [...]". W takiej sytuacji obowiązkiem organu odwoławczego było stwierdzenie na podstawie art. 134 kpa uchybienia terminu do złożenia odwołania. W skardze do sądu administracyjnego podpisanej przez A. K., a uzupełnionej na żądanie Sądu z dnia [...] r. podpisem R. K., zarzucono błędne ustalenie przez organ odwoławczy uchybienia terminu do złożenia odwołania, a także zasady praworządności prawdy obiektywnej i pogłębiania zaufania obywateli do Państwa. Podtrzymano także twierdzenia co do złożenia odwołania w terminie oraz podkreślono, że decyzja organu I instancji została doręczono tylko jednej stronie (A.K.), chociaż w postępowaniu występowały dwie strony. Organ odwoławczy naruszył także art. 65 § 1 i § 2 kpa zwracając odwołanie listonoszowi zamiast przekazać je organowi I instancji. Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Ustawa o transporcie drogowym z 6 września 2001 roku określa między innymi odpowiedzialność za naruszenie obowiązków lub warunków przewozu drogowego przedsiębiorców. Za przedsiębiorców uznaje się także wspólników spółki cywilnej w zakresie wykonywanej przez nich działalności gospodarczej. Spółka cywilna działająca na podstawie art. 860-875 kc nie ma osobowości prawnej, jest spółką osobową, co oznacza, że podmiotami praw i obowiązków w stosunkach w których występuje spółka są wspólnicy. Tylko wówczas, gdy wyraźny przepis prawa dopuszcza możliwość nałożenia na spółkę cywilną, niebędącą osobą prawną obowiązków lub przyznania uprawnień, ma ona w takiej sprawie zdolność prawną i może być stroną postępowania administracyjnego (np. ustawa z 11.03.2004 roku o podatku od towarów i usług czy ustawa z 23 stycznia 2004 roku o podatku akcyzowym). Sytuacja taka nie występuje w sprawie dotyczącej nałożenia kar pieniężnych za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym. Oznacza to, że stronami postępowania w niniejszej sprawie byli dwaj niezależni przedsiębiorcy A. K. i R. K. , którzy prowadzili działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej. Ta ostatnia okoliczność nie zmienia obowiązku organów administracyjnych doręczenia zapadłych rozstrzygnięć czy też zawiadomień o czynnościach każdemu ze wspólników odrębnie. Każdemu z nich służy też samodzielne prawo do złożenia przewidzianych przepisami środków odwoławczych. R. K. ani osobiście, ani przez pełnomocnika nie złożyła odwołania od decyzji I instancji. Odwołanie noszące datę sporządzenia "[...]roku" zostało złożone jedynie przez A. K., o czym świadczy tylko jego podpis figurujący pod tym odwołaniem. W związku z tym zaskarżone postanowienie z [...] roku wydane na podstawie art. 134 kpa w ogóle nie dotyczy jej interesu prawnego i dlatego skarga R.K. została oddalona na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 z zm., dalej ppsa). Skarżącemu decyzję organu I instancji doręczono w dniu [...]roku, co potwierdził na dowodzie doręczenia tej decyzji i w odwołaniu. Zgodnie z art. 129 § 1 kpa odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję. W myśl § 2 tegoż artykułu odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Oznacza to, że w niniejszej sprawie termin do wniesienia odwołania minął w dniu [...]roku. Po tej dacie, a więc w dniu [...] roku, złożone odwołanie było odwołaniem złożonym po terminie, co obligowało organ odwoławczy do stwierdzenia złożenia tego odwołania z uchybieniem terminu – art. 134 kpa. Istotnie zgodnie z art. 65 § 1 kpa jeżeli podanie wniesiono do organu niewłaściwego, organ ten zobowiązany jest do jego przekazania organowi właściwemu, a podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem przepisanego terminu uważa się za wniesione z zachowaniem terminu (§ 2). Jednakże twierdzenia A. K., podniesione dopiero w skardze, a związane ze skierowaniem odwołania w dniu [...]roku do niewłaściwego organu i niedopełnienia przez ten organ obowiązków z art. 65 kpa nie znalazły potwierdzenia w postępowaniu wyjaśniającym. Z pisma Dyrektora Oddziału Rejonowego w K. (k. 99) z dnia [...]roku wynika, że przesyłka polecona nr [...] nadana pod adres Naczelnik Urzędu Celnego [...] [...]K. została skierowana na zwrot do nadawcy w dniu jej nadejścia do Urzędu Pocztowego to jest [...] roku z adnotacją "adresat wyprowadził się". Przesyłka nie została wydana na rejon doręczeń. Powyższe oznacza, że organ odwoławczy nie naruszył art. 65 kpa, bowiem omawianej przesyłki w ogóle nie otrzymał. Z akt sprawy wynika także, że skarżącemu znany był nowy, prawidłowy adres organu I instancji. Świadczą o tym koperty znajdujące się w aktach, pochodzące od skarżącego z dat [...]i [...] roku oraz [...] roku. Niezależnie od przyczyn, które spowodowały niewłaściwie skierowanie odwołania należy stwierdzić, że skarżący po zwrocie tego odwołania przez Urząd Pocztowy, składając powtórnie odwołanie nie wniósł o przywrócenie uchybionego terminu. Stwierdził, że odwołanie to jest w terminie. W związku z tym organ odwoławczy był zobowiązany do wydania zaskarżonego postanowienia. Postanowienie to odpowiada prawu i dlatego na podstawie art. 151 ppsa także skarga A.K., podlegała oddaleniu.