II SA/Gl 90/12

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dozoru pojazdu w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: zwolnić skarżącego od kosztów sądowych za wyjątkiem uiszczonej części wpisu od skargi, tj. kwoty 100 (stu) zł. Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy M. G. zwrócił się o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych, argumentując, że było go stać na uiszczenie części wpisu od skargi, tj. kwoty 100 zł, natomiast w chwili obecnej nie jest w stanie ponieść innych kosztów postępowania. Z treści nadesłanego formularza wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z niepracującą żoną oraz studiującym synem. W skład ich majątku wchodzi wynajmowany lokal mieszkalny o pow. 110 m2, nieruchomość o pow. 1280 m2 znajdująca się w użytkowaniu wieczystym, na której prowadzona jest działalność gospodarcza. Małżonka strony jest właścicielką nieruchomości rolnej o pow. 1,94 ha. W chwili obecnej skarżący nie uzyskuje żadnego dochodu z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej. M. G. zaznaczył, że na bieżące utrzymanie środki czerpał dotychczas ze posiadanych oszczędności i wyzbywania się składników majątku. Na wezwanie referendarza sądowego skarżący nadesłał szereg dokumentów obrazujących jego sytuację materialną, w tym. mi.n. oświadczenie o wypowiedzeniu umowy najmu zajmowanego lokalu mieszkalnego, faktury za energię elektryczną, usługi ochrony mienia oraz usługi telekomunikacyjne, a także wyciąg z rachunku bankowego. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. Poz. 270. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Analiza sytuacji materialnej skarżącego prowadzi do wniosku, że złożony przezeń wniosek zasługuje na uwzględnienie. Biorąc bowiem pod uwagę wartość przedmiotu sporu - w rozpoznawanej sprawie określoną na kwotę 5024 zł, z drugiej zaś stan majątkowy strony, należało przyjąć, że spełnione zostały przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy. O trudnej sytuacji materialnej strony świadczy stan jego rachunku bankowego, z którego wynika, że rzeczywiście działalność gospodarcza przynosi obecnie minimalne zyski (sprowadza się w zasadzie do jednej, cyklicznej wpłaty o wartości 130 zł miesięcznie. Pośrednim dowodem, świadczącym o trudnościach w pokrywaniu bieżących zobowiązań jest z kolei informacja o zadłużeniu karty kredytowej. Bezspornym jest również, że wnioskodawca posiada nieuregulowane wierzytelności względem właściciela lokalu mieszkalnego (w kwocie 4.585, 62 zł), czego konsekwencją jest wypowiedzenie umowy najmu lokalu mieszkalnego, zajmowanego przez skarżącego i jego rodzinę. W tej sytuacji nawet konieczność uiszczenia wpisu od skargi w pełnej wysokości - a zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wpis ten wyniósłby 201 zł mogłaby stanowić dla strony zbyt duże obciążenie. Pod uwagę wzięto również fakt, że skarżący podjął próbę samodzielnego zdobycia środków na pokrycie części wpisu od skargi, co zresztą uczynił. Oceny stanu majątkowego strony nie zmienia przy tym fakt, że jego małżonka jest właścicielką nieruchomości rolnej o pow. 1,94 ha zwłaszcza, że szybkie zbycie lub obciążenie tego składnika majątku może nastręczać znaczące trudności. Dodatkowo wskazać przyjdzie, że strona nie otrzymała należnych jej od organu należności za dozór nad powierzonym jej mieniem, ponosząc zarazem z tego tytułu wydatki, co niewątpliwie niekorzystnie odbiło się na jej kondycji materialnej. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.