II SA/Gl 900/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski, Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Matan (spr.), Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka, Protokolant specjalista Anna Trzuskowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badanie lekarskie oddala skargę. Starosta C. decyzją z dnia [...] ., nr [...] skierował M.M., posiadającej uprawnienia do kierowania w zakresie prawa jazdy kategorii B, na badania lekarskie do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w celu ustalenia istnienia lub braku istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Decyzja ta zapadła w następującym stanie faktycznym. W dniu [...]. do Starostwa Powiatowego w C. wpłynęło pismo z [...]. z informacją o zastrzeżeniach co do stanu zdrowia M.M.. Pismem z dnia [...]r. M.M. została wezwana do złożenia wyjaśnień w sprawie posiadanych przez nią uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi. W dniu [...]., w obecności pełnomocnika oświadczyła ona, że leczy się psychiatrycznie. Na dowód tego faktu, przedłożyła zaświadczenie z dnia [...]. wystawione przez lekarza psychiatrę. Jak wynika z zaświadczenia, występują u niej [...]. W dniu [...]. zawiadomiono stronę o wszczęciu postępowania w przedmiocie skierowania na badania lekarskie przeprowadzane w celu ustalenia istnienia lub braku istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. W ramach czynności wyjaśniających organ uzyskał informację z [...], potwierdzającą, iż M.M. trzykrotnie była pacjentką ww. szpitala. Starosta [...] decyzją z dnia [...]., nr [...] skierował M.M. na badania lekarskie do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w celu ustalenia istnienia lub braku istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Decyzja ta została utrzymana w całości w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozstrzygnięciem z dnia [...]., nr [...]. W wyniku skargi M.M. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia [...]. uchylił decyzję Kolegium oraz poprzedzająca ją decyzję Starosty [...] z dnia [...]r., wskazując na naruszenia prawa procesowego oraz uchybienia w postępowaniu dowodowym. Organ I instancji przy udziale Prokuratury Rejonowej w C. przeprowadził uzupełniające postępowanie dowodowe, w którym m.in. ustalono, że M.M. w okresie od [...] roku, a także po dacie przedłożenia zaświadczenia lekarza [...] z dnia [...]., przebywała [...]w [...]. z rozpoznaniem [...]. Ponadto organ uzyskał oświadczenie lekarz medycyny, który wydał zaświadczenie lekarskie [...] z dnia [...]., zgodnie z którym wystawił je nie mając wiedzy o [...]. W związku z tym nie kierował jej na dalsze badania. W odwołaniu z dnia [...]r., pełnomocnicy strony uznają za niewłaściwe zastosowanie art. 99 ust 1 pkt. 2 lit. b ustawy o kierujących pojazdami i uznanie, iż zachodzą uzasadnione i poważne wątpliwości co do stanu zdrowia ich mocodawczyni. Zarzucają, że ze zgromadzonego materiału dowodowego nie wynika jakiekolwiek pogorszenie się stanu zdrowia M.M.. Ponadto wskazują na naruszenie art. 107 § 3 k.p.a poprzez brak wskazania faktów, które uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł, przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Zdaniem pełnomocników strony, pisemne wyjaśnienia uprawnionego lekarza co do stanu jego wiedzy o chorobie psychicznej M.M. i w związku z tym braku skierowania jej na badania, nic nie wnoszą do sprawy. Za niedopuszczalne pełnomocnicy strony uznają posługiwanie się protokołem z przesłuchania M.M. z dnia [...]r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. decyzją z dnia [...]. nr [...] utrzymało kwestionowane rozstrzygnięcie w całości w mocy, podzielając stanowisko organu I instancji. W uzasadnieniu Kolegium podkreśliło, że materiał dowodowy zgromadzony w sprawie wskazuje na istnienie uzasadnionych zastrzeżeń co do stanu zdrowia M.M.. Informacja o jej stanie zdrowia jest wiarygodna, (ostatecznie została potwierdzona) bowiem pochodzi ona z protokołu przesłuchania strony w charakterze świadka, w sprawie sygn[...] prowadzonej przez Prokuraturę Rejonową w C.. Wedle protokołu M.M. zeznała, iż leczyła się w [...]w L. w latach [...]w związku z rozpoznaną u niej [...]. Kluczowym w sprawie jest również fakt, (potwierdzony przez Prokuraturę Rejonową w C. - pismo z dnia [...].) że przebywała ona w [...]z rozpoznaniem [...] w miesiącu [...]., a więc po dacie wystawienia zaświadczenia z dnia [...]r. Ponadto lekarz, w swym piśmie z dnia [...]. oświadczył, że wydając to zaświadczenie nie wiedział o [...], wobec powyższego nie kierował jej na dalsze badania. Uznać zatem należy, że powyższe zaświadczenie wydane zostało w wyniku zatajenia przez M.M. [...] i nie może ono stanowić dowodu braku przeciwwskazać do kierowania pojazdami. Tym bardziej, że po dniu [...]. strona dalej przebywała w [...] z rozpoznaniem schizofrenii paranoidalnej. Kolegium zwraca uwagę, że nawet jeśli zaświadczenie z dnia [...]. uznamy za prawidłowe i świadczące o braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, to fakt że w miesiącu M.M. przebywała w [...] z rozpoznaniem [...], daje podstawę do wydania decyzji o skierowaniu na badania. świadczące o pogarszającym się stanie zdrowia strony. W skardze z dnia strona, reprezentowana przez pełnomocnika, podnosi zarzuty: 1/ naruszenie przepisów art. 104 k.p.a. w zw. z art. 75 ust 1 pkt 5 w zw. z art. 99 ust 1 pkt 2 lit b ustawy z dnia 5 stycznia 2011 o kierujących pojazdami poprzez niewłaściwe jego zastosowanie i uznanie, iż zachodzą uzasadnione i poważne wątpliwości co do stanu zdrowia M.M. uzasadniające skierowanie jej na dodatkowe badania lekarskie, podczas gdy ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w żaden sposób nie wynika, by stan zdrowia uzasadniał skierowanie jej na takie badania. Nie wynika ze prawidłowo zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego także jakiekolwiek pogorszenie się stanu zdrowia M.M.  2/ naruszenie przepisów art. 86 k.p.a. w zw. z art. 7,8 ,77§1,79 k.p.a. w zw. z art. 80 i 84 k.p.a. poprzez brak wyczerpującego zebrania i rozważenia całego materiału dowodowego oraz przeprowadzenie dowodu z pisemnych wyjaśnień lekarza uprawnionego bez zagwarantowania udziału stronie i jej pełnomocnikowi, a także faktyczne prowadzenie postępowania dowodowego przez biorącą udział w wydaniu poprzedniej decyzji Naczelnik E.K.M. co narusza zasadę wyrażoną w art. 8 kodeksu postępowania administracyjnego, a także wykorzystanie zeznań strony z postępowania karnego, która odmówiła ich składania w toku postępowania administracyjnego. Pełnomocnik skarżącej wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ja decyzji Starosty [...] w całości oraz umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego, ewentualnie o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji oraz zasądzenie skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu zarzutów podnoszonych w skardze pełnomocnik podkreśla, że sam fakt leczenia się nie świadczy o zmniejszeniu się sprawności kierującego pojazdem. W tym zakresie organ i instancji nie dokonał żadnych nowych ustaleń, opierając się na ustaleniach dotyczących roku [...] i to w sposób niezgodny z prawem, w oparciu o wadliwie uzyskane zeznania strony, jak również w oparciu o oświadczenie co do stanu wiedzy lekarza co do ewentualnej choroby. Lekarza nie zapytano, czy w toku badania skarżącej zauważył u niej istotne odchylenia od prawidłowego stanu zdrowia zgodnie z ustępem 3 § 4 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004r. Istotne jest bowiem stwierdzenie odchylenia od prawidłowego stanu zdrowia w toku badania przeprowadzanego przez lekarza uprawnionego nie zaś sam fakt posiadania jakiegoś schorzenia. Wskazuje na wyrok WSA w Gdańsku z dnia 3 lipca 2014r.. III SA/Gd 346/14, zgodnie z którym przesłanka uzasadnionych zastrzeżeń co do stanu zdrowia musi być interpretowana zgodnie z celem ustawy, którym jest zapobieganie zagrożeniom w ruchu drogowym spowodowanym przez osoby, których stan zdrowia uniemożliwia sprawne prowadzenie pojazdów. Uzasadnione zastrzeżenia co do stanu zdrowia dotyczyć powinny tego rodzaju aspektów stanu zdrowia osoby, które mogłyby mieć wpływ na zdolność do bezpiecznego prowadzenia pojazdu. Jednocześnie wskazał, iż opinia sądowo- psychiatryczna, wydana na potrzeby prowadzonego przez prokuratora postępowania karnego, zawierająca ocenę stanu zdrowia psychicznego kierowcy, u którego rozpoznano zespół zależności spowodowany przyjmowaniem różnych substancji odurzających, nie daje podstaw do skierowania na na badania lekarskie. Tym samym samo stwierdzenie leczenia nie jest wystarczającą przesłanką do skierowania na badania. W dalszej części skargi pełnomocnik przywołuje także inne wyroki sądów administracyjnych zawierających podobne stanowisko. Podkreśla się zwłaszcza to, że nie wystarczą same wątpliwości, iż kierujący ze względu na stan zdrowia nie gwarantuje bezpiecznego prowadzenia pojazdu. Okoliczności ustalone przez organ muszą z dużą dozą prawdopodobieństwa wskazywać, że w stosunku do kierującego mogą występować przeciwwskazania zdrowotne co do jego dalszego udziału w ruchu w takim charakterze i przeciwwskazania te powinny zostać zweryfikowane podczas badania lekarskiego. Pełnomocnik zwraca uwagę na to, że WSA w Gliwicach w sprawie II SA/GI 1216/14 podkreślił , iż nie podziela poglądu Starosty [...]i Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. co do istnienia uzasadnionych zastrzeżeń co do stanu zdrowia skarżącej, albowiem z samego faktu przebywania w [...]i informacji z [...]. nie wynikają jakiekolwiek zastrzeżenia co do stanu zdrowia M.M., mogące powodować niezdolność do prowadzenia pojazdów. Z powołanych w uzasadnieniu decyzji informacji uzyskanych przez Prokuraturę ze Szpitala także taka okoliczność nie wynika. Poza tym skarżąca nie była sprawcą kolizji drogowej, nie uczestniczyła w jakimkolwiek wypadku drogowym, zaś uprawnienia do prowadzenia pojazdów uzyskała w [...]r., a więc ma blisko[...] letni staż jako kierowca. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w zakresie wynikającym z treści przepisów art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 1066 z późn. zm.) w zw. z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm., dalej powoływanej jako p.p.s.a.), Sąd stwierdził, iż wniesiona w sprawie skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Oceniając legalność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu o instancji o skierowaniu na badania lekarskie należy w pierwszej kolejności wskazać, że podstawę materialnoprawną rozstrzygnięć organów stanowiły przepisy 75 ust. 1 pkt. 5 oraz art. 99 ust. 1 pkt. 2 lit. b ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami ( t.j. Dz. U. z 2016r., poz. 627, dalej: ustawa). Zgodnie z art. 75 ust. 1 pkt. 5 ustawy, badaniu lekarskiemu przeprowadzanemu w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, podlega osoba posiadająca prawo jazdy lub pozwolenie na kierowanie tramwajem, jeżeli istnieją uzasadnione i poważne zastrzeżenia co do stanu jej zdrowia. W myśl art. 99 ust. 1 pkt. 2 lit. b ustawy, decyzję o skierowaniu kierowcy na badanie lekarskie, jeżeli istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do stanu zdrowia wydaje właściwy starosta. Organ I instancji, w ślad za nim organ odwoławczy, w okolicznościach faktycznych sprawy uznały, że zachodzi przesłanka w postaci uzasadnionych zastrzeżeń co do stanu zdrowia skarżącej i orzekły o skierowaniu jej na badania lekarskie. Tezę o istnieniu takich zastrzeżeń wywodzą z dowodu w postaci zaświadczenia lekarskiego z dnia [...]., wystawionego przez lekarza specjalistę z zakresu psychiatrii, stwierdzającego "[...]" (zaświadczenie w aktach administracyjnych k. 95). Jak wynika z tego zaświadczenia, skarżąca jest objęta [...] Fakt [...]i związany z tym pobyt w [...]w a latach [...]potwierdziła skarżąca m.in. w trakcie zeznań składanych na Komisariacie Policji I w C. w dniu [...]r. (k. 99). Organy zakładają a priori, iż choroba ta ma wpływ na zdolność skarżącej do bezpiecznego kierowania pojazdami. Zdaniem skarżącej, jej stan zdrowia nie ma wpływu na tą zdolność, bowiem nie powoduje zmniejszenie sprawności w zakresie kierowania pojazdami. Na potwierdzenie swojego stanowiska wskazuje na orzeczenie lekarskie nr [...] z [...]r., wystawione przez lekarza uprawnionego do badań lekarskich osób kierujących pojazdami. Z zaświadczenia wynika brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi oraz na stanowisku kierowcy, do których wymagane jest posiadanie prawa jazdy kat. B. W ocenie Sądu, organy orzekające w sprawie zasadnie uznały, iż została spełniona przesłanka określona w art. 75 ust. ust. 1 pkt. 5 w zw. z art. 99 ust. 1 pkt. 2 lit. b ustawy z następujących względów. Przesłanka istnienia "uzasadnionych zastrzeżeń co do stanu zdrowia", jako podstawa skierowaniu kierowcy na badania lekarskie, była wielokrotnie przedmiotem interpretacji tak doktryny, jak i sądów administracyjnych, przy czym istnieje zgodność co podstawowych konkluzji. Wyraża je m.in. NSA w wyroku z dnia 7 września 2016r., I OSK 1051/16 (Centralna Baza Orzecznictwa Sądów Administracyjnych): "Przesłanka istnienia "uzasadnionych zastrzeżeń co do stanu zdrowia" z art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy z 2011 r. o kierujących pojazdami powinna być oceniana zgodnie z celem ustawy, którym jest zapobieganie zagrożeniom w ruchu drogowym, spowodowanym przez osoby, których stan zdrowia uniemożliwia sprawne prowadzenie pojazdów. Zatem zastrzeżenia co do stanu zdrowia kierowcy powinny dotyczyć tego rodzaju aspektów zdrowia, które mogłyby mieć wpływ na zdolność do bezpiecznego prowadzenia pojazdów. Sformułowanie "zastrzeżenia uzasadnione" oznacza, że są one oparte na słusznych i usprawiedliwionych podstawach. Wydanie decyzji na podstawie tego przepisu nie musi być poprzedzone wykazaniem pewności istnienia przeciwwskazań zdrowotnych kierowcy do prowadzenia pojazdami. Nie jest zatem konieczne udowodnienie przez organ istnienia takich przeciwwskazań, lecz wystarcza wysokie prawdopodobieństwo istnienia takich przeciwwskazań." Nie budzi większych wątpliwości, że w przypadku choroby, jaka dotyka skarżącą ([...]), zastrzeżenia co do jej stanu zdrowia dotyczą tego rodzaju aspektów zdrowia, które mogłyby mieć wpływ na zdolność do bezpiecznego prowadzenia pojazdów. Oczywiście, jej aktualny stan zdrowia może być tego rodzaju, że choroba nie ma wpływu na ową zdolność. Jednakowoż w sytuacji, kiedy choroba ta została stwierdzona u określonej osoby i osoba ta jest poddana cały czas leczeniu, aktualny stan zdrowia powinien zostać ocenionych przez lekarza psychiatrę. To dopiero daje pewność braku zastrzeżeń wynikających ze stanu zdrowia kierowcy. W innym przypadku cały czas pozostaje wysokie prawdopodobieństwo uzasadnionych zastrzeżeń co do stanu jego zdrowia. Zastrzeżenia co do stanu zdrowia skarżącej mają charakter uzasadniony przede wszystkim z tego względu, że jej chorobę potwierdza zaświadczenie lekarza – specjalisty [...]r. oraz fakt przebywania na leczeniu w związku z tą chorobą w [...] w latach [...], w tym także w [...]r., potwierdzony przez nią samą. Uzyskane przez M.M. pozytywne orzeczenie lekarza uprawnionego do badań kierowców z dnia [...]r. oceny tej nie zmienia, bowiem wbrew wymogom wynikającym z przepisów prawa lekarz nie miał wiedzy o chorobie i leczeniu [...] (oświadczenie lekarza z dnia [...]r. k.). Trzeba w tym miejscu zauważyć, że tryb i zakres badań kierowców prowadzonych przez uprawnionych lekarzy, obowiązujący w czasie prowadzenia badania i sporządzania ww. orzeczenia, był uregulowany w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004 r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami ( Dz.U. z 2013 r., poz. 133 ). Zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia, w ramach badania lekarskiego uprawniony lekarz ocenia u osoby badanej ogólny stan zdrowia, a w szczególności stan układu krążenia, układu oddechowego, układu nerwowego, sprawność narządu ruchu i stan psychiczny. W wyniku badania lekarskiego uprawniony lekarz stwierdza u osoby badanej istnienie lub brak chorób układu nerwowego, zaburzeń psychicznych, przyjmowania leków, mogących mieć wpływ na zdolność do prowadzenia pojazdu oraz innych poważnych zaburzeń stanu zdrowia istotnych dla oceny zdolności do prowadzenia pojazdu. Jeżeli uprawniony lekarz stwierdzi istotne odchylenia od prawidłowego stanu zdrowia, zleca osobie badanej odpowiednie badania pomocnicze i konsultacje specjalistyczne ( § 4 ust. 3) . Jak wynika z załącznika nr 9 do rozporządzenia zawierającego "Kartę badania lekarskiego osoby ubiegającej się o uprawnienia do kierowania pojazdami i kierowców" w ramach ustaleń dotyczących ogólnego stanu zdrowia, prowadzonych w ramach wywiadu lekarskiego, lekarz powinien uzyskać od osoby badanej informacje dotyczące m.in. chorób psychicznych, przyjmowanych leków, w tym leków psychotropowych ( poz. 6, 15 i 16 c części III A -Badanie ogólne stanu zdrowia. Badanie przedmiotowe (wywiad lekarski), załącznika nr 9 do rozporządzenia). Uzyskane w ten sposób informacje mogą stanowić podstawę, dla lekarza prowadzącego badania, do skierowania kierowcy na dodatkowe badania i konsultacje. Stosownie do § 4 ust. 3 rozporządzenia, w przypadku zastrzeżeń co do stanu zdrowia kandydata na kierowcę i kierowcy, uprawniony lekarz wyznacza datę ponownego badania wynikającą z oceny stanu zdrowia osoby badanej. Odnosząc te regulacje do przypadku skarżącej należy przyjąć, że lekarz uprawniony do badania kierowców, po uzyskaniu od niej informacji o chorobie oraz używanych lekach i wyznaczeniu daty ponownego badania, byłby zobowiązany (nie tylko uprawniony) do skierowania jej na konsultacje do specjalisty z zakresu psychiatrii i dopiero po uzyskaniu jego opinii mógłby wydać orzeczenie lekarskie. W oświadczeniu z dnia [...]r. lekarz wyraźnie stwierdza: "jak nie posiadałem wiedzy na temat leczenia to nie kierowałem na badania", co potwierdza przyjęty tok rozumowania. Tym samy, ze względu na wprowadzenie w błąd przez Skarżącą lekarza prowadzącego badanie, za niewiarygodny uznać trzeba dowód w postaci orzeczenia lejarskiego z dnia [...]r., który miałby potwierdzać brak przeciwskazań zdrowotnych do prowadzenia pojazdów. Wobec powyższych ustaleń nie znajdują uzasadnienia zarzuty podnoszone w skardze głównie z tego względu, że zachodzą uzasadnione i poważne zastrzeżenia co do stanu zdrowia M.M., co w świetle art. 75 ust. 1 pkt. 5 w zw. z art. 99 ust. 1 pkt. 2 lit. b ustawy o kierujących pojazdami. Uzasadnia skierowanie na kontrolne badania lekarskie. Sąd nie stwierdził także naruszenia art. 86 k.p.a. w zw. z art. 7,8 ,77§1, 79 k.p.a. w zw. z art. 80 i 84 k.p.a. Materiał sprawy został zebrany w sposób wyczerpujący, właściwie rozważony, zaś do pisemnych wyjaśnień lekarza uprawnionego do badania kierowców strona mogła odnieść się w trakcie postępowania. Poza tym, decyzję pierwszoinstancyjną wydał Starosta, zaś to, że w prowadzeniu postępowania brała udział E. K.M., nie narusza zasady zaufania. W ocenie Sądu nie miało to wpływu na wynik sprawy. Jeśli chodzi o wykorzystanie zeznań strony złożonych w trakcie postępowania karnego, to wyjaśnić trzeba, że dowodem w postępowaniu administracyjnym może być wszystko to, co przyczynia się do wyjaśnienia sprawy i nie jest sprzeczne z prawem (art. 75 § 1 k.p.a.), w tym również zeznania złożone w innych postępowaniach. Co do oceny prawnej i wskazań co do dalszego postępowania, sformułowanych przez WSA w Gliwicach w wyroku z dnia 27 lutego 2015 r., sygn. akt II SA/GI 1216/14 to Sąd stwierdził w uzasadnieniu co następuje: "W postępowaniu ponownym organ winien mieć na uwadze stanowisko Sądu co do naruszeń prawa procesowego, odnieść się do zaświadczenia lekarskiego z dnia [...]roku w kontekście wydanych decyzji, a w przypadku wydania w postępowaniu ponownym decyzji tożsamych z decyzjami w niniejszej sprawie, wskazać na istnienie uzasadnionych zastrzeżeń co do stanu zdrowia skarżącej.". Uznać trzeba, iż organy orzekające w sprawie dostosowały się do tej oceny oraz wskazań. Wyjaśniły sprawę orzeczenia lekarskiego z dnia [...]r., wystawionego przez lekarza uprawnionego do badania kierowców, ale nie dysponującego wiedzą o chorobie i leczeniu M.M. Oceniły także moc dowodową tego dokumentu, zwłaszcza w kontekście oświadczenia lekarza sporządzającego orzeczenie oraz informacji uzyskanych od organów Prokuratury o przebywaniu skarżącej w [...]r. Poczynione ustalenia uzasadniają przyjęcie tezy o istotnych zastrzeżeniach co do stanu zdrowia skarżącej i skierowaniu jej na badania lekarskie. W tym stanie rzeczy skarga, jako nieuzasadniona, podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a..