II SA/Gl 907/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Rafał Wolnik po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. i R. Z. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zezwolenia na dokończenie budowy w kwestii wniosku skarżących o przywrócenie terminu do wniesienia skargi p o s t a n a w i a : przywrócić termin do wniesienia skargi. Pismem z dnia [...] r. skarżący K. i R. Z. wnieśli, za pośrednictwem organu, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zezwolenia na dokończenie budowy. Jednocześnie skarżący złożyli wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku wskazali, iż zaskarżone postanowienie zawierało błędne pouczenie o możliwości wniesienia od niego zażalenia do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, zaś strona nie może ponosić negatywnych skutków błędnego pouczenia. Dodali, iż wyrokiem z dnia 13 grudnia 2006 r., sygn. akt II SA/Gl 582/06 tut. Sąd stwierdził nieważność zaskarżonego przez nich postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...] utrzymującego w mocy zaskarżone przez nich postanowienie będące przedmiotem niniejszego postępowania i orzekł, że nie podlega ono wykonaniu w całości. Wobec powyższego zdaniem skarżących zaskarżone przez nich postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego rozstrzygało sprawę merytorycznie a zatem przysługiwała na nie skarga bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Postanowieniem tut. Sądu z dnia 12 marca 2007 r., sygn, akt II SA/Gl 56/07 odrzucono skargę skarżących wskazując, iż zaskarżone postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie jest postanowieniem, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), a zatem nie podlega ono zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Od powyższego postanowienia pismem z dnia [...] r. skarżący wnieśli skargę kasacyjna. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 12 września 2007 r., sygn. akt II OSK 1009/07 uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę tut. Sądowi do ponownego rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Przepis art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewiduje, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym, sąd na jej wniosek może postanowić o przywróceniu terminu. Zgodnie z art. 87 § 1 i § 2 tej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodobniając w piśmie okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonej w postanowieniu z dnia 12 września 2007 r., sygn. akt II OSK 1009/07 postanowienie w przedmiocie zezwolenia na dokończenie budowy, o którym mowa w art. 4 ust. 6 prawa budowlanego rozstrzyga sprawę co do istoty, a wobec tego przysługuje na takie postanowienie skarga do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 2 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skoro postanowienie to jest wydane w postępowaniu administracyjnym, do którego mają zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, należy przyjąć, iż wymóg wyczerpania środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi nie ma zastosowania, ponieważ skarżącym nie służyły środki zaskarżenia. Oznacza to, że postanowienie w przedmiocie zezwolenia na dokończenie budowy organ powinien doręczyć stronie z pouczeniem, że strona może wnieść skargę na to postanowienie do sądu administracyjnego, w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia. Ponownie rozpoznając wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach stwierdził, że okoliczności naprowadzone przez skarżących K. i R. Z. w piśmie z dnia [...] r. dostatecznie uprawdopodobniają, iż do uchybienia terminu dla dokonania powyższej czynności doszło bez winy skarżących w rozumieniu przepisu art. 86 § 1 w/w ustawy. Zważyć bowiem przyjdzie, iż z akt sprawy wynika, że skarżący nie zostali prawidłowo pouczeni, iż od zaskarżonego postanowienia służy stronom możliwość wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, a zostali pouczeni o tym, iż od postanowienia służy zażalenie do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Takie błędne pouczenie spowodowało wniesienie skargi do sądu administracyjnego z opóźnieniem. Ponadto skarżący złożyli swój wniosek w terminie przewidzianym w art. 87 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi a wraz z nim dokonali czynności, której nie dokonali w terminie. Całokształt tych rozważań skłania do konkluzji, iż wniosek skarżących K. i R. Z. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi zasługuje na uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł więc jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 86 § 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.