II SA/Gl 907/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik (spr.), po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg A. F. i D. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącej A. F. o przyznanie kosztów tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu p o s t a n a w i a: przyznać adwokatowi G. I. wynagrodzenie w kwocie 295,20 zł (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy), w tym kwotę 55,20 zł (słownie: pięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy) podatku VAT, płatne z budżetu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach). W rozpoznawanej sprawie postanowieniem z dnia 22 grudnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zwolnił skarżącą A. F. z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych oraz ustanowił dla skarżącej adwokata z urzędu. W dalszej kolejności Okręgowa Rada Adwokacka w K. wyznaczyła na pełnomocnika z urzędu adwokata G. I. Ustanowiony pełnomocnik na rozprawie w dniu 3 marca 2011 r. podtrzymał osobistą skargę skarżącej, precyzując jednocześnie jej zarzuty, a ponadto wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że nie zostały one opłacone w całości ani w części. W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Z kolei § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.), dalej zwanym rozporządzeniem, stanowi, że sąd zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Podstawę zasądzenia powyższej opłaty stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach od 3 do 5 rozporządzenia. Opłata ta nie może być jednak wyższa niż sześciokrotna stawka minimalna, ani też przekraczać wartości przedmiotu sprawy (§ 2 ust. 2 rozporządzenia). Stosownie natomiast do § 19 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach od 3 do 5 rozporządzenia oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Nadto, zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia, przedmiotowa opłata zostaje przez sąd podwyższona o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Pojęcie opłaty określa § 1 pkt 1 rozporządzenia, z którego wynika, iż obejmuje ono opłaty za czynności adwokatów przed organami wymiaru sprawiedliwości. Stawka podatku od towarów i usług wynosi zaś 23% (art. 19 ust. 5 ustawy z dnia 26 listopada 2010 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z realizacją ustawy budżetowej - Dz. U. Nr 238, poz. 1578). Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w innej sprawie niż wymienione w ust. 1 pkt 1 lit. a - b powołanego przepisu (a taka ma miejsce w niniejszej sprawie), wynosi 240,00 zł. W związku z powyższym Sąd na mocy art. 250 p.p.s.a. oraz z § 19 i § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia zasądził na rzecz pełnomocnika A. F. wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w wysokości 240,00 zł, podwyższone o stawkę podatku VAT, tj. o kwotę 55,20 zł. Na marginesie dodać należy, iż do niezbędnych i udokumentowanych wydatków o jakich mowa w powołanych przepisach Sąd nie zaliczył kwoty 17 zł, uiszczonej tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa udzielonego przez A. F. w dniu [...] r. adwokatowi G. I. Choć świetle art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (Dz.U. 2006 r., Nr 225, poz.1635) złożenie dokumentu stwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa lub prokury albo jego odpisu, wypisu lub kopii - w sprawie z zakresu administracji publicznej lub w postępowaniu sądowym podlega opłacie skarbowej, to w myśl art. 244 § 2 p.p.s.a. ustanowienie adwokata w ramach prawa pomocy jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa. W konsekwencji skoro udzielenie odrębnego pełnomocnictwa procesowego w sytuacji przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu jest zbędne, to tym samym opłacenie opłaty skarbowej tytułem udzielonego pełnomocnictwa nie stanowi niezbędnych wydatków.