II SA/Gl 908/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Bonifacy Bronkowski po rozpoznaniu w dniu 30 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. w C. na zarządzenie pokontrolne [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zaprzestania wykorzystywania odpadów do rekultywacji środowiska postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] r. [...] Sp. z o.o. w C. wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na zarządzenie pokontrolne [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zaprzestania wykorzystywania odpadów do rekultywacji środowiska. Sąd przekazał przedmiotową skargę organowi w dniu [...]r., celem nadania jej biegu stosownie do wymogu zawartego w treści art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przed wniesieniem skargi skarżąca Spółka wystąpiła z zażaleniem skierowanym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego C. za pośrednictwem [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w K., w którym domagała się uchylenia zaskarżonego zarządzenia. Pismo to wpłynęło do organu w dniu [...]r. (vide: prezentata wpływu). [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska w K. przekazał przedmiotowe zażalenie według właściwości Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w C. pismem z dnia [...] r. Zażalenie to zostało następnie przekazane przez Kolegium postanowieniem z dnia [...]r. nr [...] Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska jako organowi właściwemu. Główny Inspektor Ochrony Środowiska przesłał zażalenie [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Ochrony Środowiska w K. w dniu [...]r. (data nadania w urzędzie pocztowym), wskazując jednocześnie, iż powinno ono zostać potraktowane jako wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, o którym to środku zaskarżenia strona nie została wcześniej przez organ I Instancji należycie pouczona. W konsekwencji [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska w K. potraktował przedmiotowe "zażalenie" jako wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i ustosunkował się do niego w piśmie z dnia [...] r., które zostało doręczone skarżącej Spółce w dniu [...]r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., można wnieść po uprzednim wezwaniu właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie natomiast z treścią art. 53 § 2 ustawy p.p.s.a w wyżej wymienionych przypadkach skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (por. uchwałę NSA z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. II OPS 2/07, ONSAiWSA 2007/3/60). Zdaniem Sądu zarządzenie pokontrolne z dnia [...]r. stanowi inne niż określone w art. 3 pkt 1-3 ustawy p.p.s.a. akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Przed wniesieniem skargi na tego rodzaju akt winien więc zostać wyczerpany środek zaskarżenia o jakim mowa w art. 52 § 3 p.p.s.a. Zarządzenie pokontrolne zostało wydane w dniu [...]r. Pismo skarżącej Spółki (nazwane zażaleniem) z dnia [...]r., które wpłynęło do [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w K. w dniu [...]r., należało zatem potraktować jako wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wobec braku odpowiedzi organu na powyższe wezwanie w terminie 60 dni, termin do złożenia skargi do sądu administracyjnego wynosił zgodnie z art. 53 § 2 p.p.s.a. sześćdziesiąt dni i upłynął bezskutecznie w dniu [...]r. Udzielenie odpowiedzi na wezwanie po tym terminie, co w rozpatrywanej sprawie nastąpiło pismem z dnia [...]r., doręczonym skarżącej w dniu [...]r., nie otwierało bowiem ponownego terminu trzydziestodniowego do wniesienia skargi. Tymczasem skarga została wniesiona bezpośrednio do Sądu w dniu [...]r. (data wpływu do Sądu), w związku z czym przekazano ją organowi w dniu [...]r. Skargę należy zatem uznać za wniesioną z uchybieniem terminu do jej złożenia. Wskazać trzeba, iż w okresie przejściowym od dnia 1 stycznia 2004 r. do 31 grudnia 2005 r., stosownie do art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), w sytuacji wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego w terminie wskazanym w art. 53 § 1 p.p.s.a. była ona prawnie skuteczna. Sąd ten był jednakże obowiązany do jej przekazania organowi celem nadania skardze dalszego biegu. Po tej dacie, tj. od dnia 1 stycznia 2006 r. ustawa wymaga, aby skargi wnoszone były za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Natomiast wpływ skargi bezpośrednio do sądu skutkuje koniecznością przekazania jej właściwemu organowi, a za datę wniesienia skargi uważa się dzień nadania tej skargi przez sąd do organu administracyjnego. Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. Na marginesie wskazać przyjdzie, iż gdyby zażalenie z dnia [...] r. nie stanowiło wezwania do usunięcia naruszenia prawa, to wówczas skarga podlegałaby odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia. Z uwagi na fakt, iż brak pouczenia o służącym stronie środku zaskarżenia nie może powodować ujemnych skutków dla strony (w przedmiotowej sprawie upływu terminu do złożenia skargi do sądu administracyjnego), podnieść należy, iż kwestia braku pouczenia może stanowić podstawę do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego stosownie do art. 86 ustawy p.p.s.a. Wniosek taki skarżąca powinna złożyć przy tym w terminie 7 dni od doręczenia jej odpisu niniejszego postanowienia.