II SA/Gl 91/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. C. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę w kwestii przyznania adwokatowi wynagrodzenia tytułem nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu p o s t a n a w i a: przyznać adwokatowi T. M. wynagrodzenie w kwocie 147,60 zł (sto czterdzieści siedem złotych i sześćdziesiąt groszy), w tym podatek VAT w kwocie 27,60 zł (słownie: dwadzieścia siedem złotych i sześćdziesiąt groszy), tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, płatne z budżetu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach). Postanowieniem z dnia 13 lipca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach ustanowił dla K. C. adwokata z urzędu. Okręgowa Rada Adwokacka w K. w wykonaniu powołanego postanowienia wyznaczyła pełnomocnikiem z urzędu adwokata T. M. Wyznaczony pełnomocnik, w dniu 28 lipca 2011 r. złożył w Sądzie opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 20 maja 2011 r. sygn. akt II SA/Gl 91/11 składając jednocześnie oświadczenie, o którym mowa w § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady te zawarte zostały w powołanym wyżej rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r., które w § 2 ust. 1 przewiduje, iż sąd zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, bierze pod uwagę jego niezbędny nakład pracy, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Podstawę zasądzenia powyższej opłaty stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5 rozporządzenia. Opłata ta nie może być jednak wyższa niż sześciokrotna stawka minimalna ani przekraczać wartości przedmiotu sprawy (§ 2 ust. 2 rozporządzenia). Nadto, zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia, przedmiotowa opłata zostaje przez sąd podwyższona o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynagrodzenie pełnomocnika wynosi połowę stawki minimalnej określonej w pkt. 1, nie mniej niż 120 zł. W związku z powyższym, wobec sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, Sąd działając na podstawie art. 250 p.p.s.a. przyznał adwokatowi wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w wysokości 120,00 zł, podwyższone o 23% stawkę podatku VAT, tj. o kwotę 27,60 zł, a zatem łącznie 147,60 zł.