II SA/Gl 91/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Kiermaszek, po rozpoznaniu w dniu 15 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. C. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a 1.uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 18 sierpnia 2011 r., sygn. akt II SA/Gl 91/11; 2.przyznać adwokatowi T. M. tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu wynagrodzenie w kwocie 221,40 zł (dwieście dwadzieścia jeden złotych czterdzieści groszy), w tym kwotę 41,40 zł (czterdzieści jeden złotych czterdzieści groszy) podatku VAT, płatną z budżetu Państwa (Kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach). 1 U Z A S A D N I E N I E Postanowieniem z dnia 18 sierpnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach przyznał adwokatowi T. M. wynagrodzenie za zastępstwo prawne wykonane w ramach pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu w kwocie 147,60 zł. W ustawowym terminie ww. adwokat wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. W jego uzasadnieniu wskazał, iż za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, w sytuacji gdy sprawy nie prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji przysługuje wynagrodzenie w wysokości 75 %, a nie jak błędnie przyjął Sąd 50 % stawki, o której mowa § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej P.p.s.a. stanowi, że jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby rozpoznać sprawę na nowo. Taka sytuacja zachodzi w rozpoznawanej sprawie. Za oczywiście uzasadnione należy bowiem uznać reprezentowane w zażaleniu stanowisko, zgodnie z którym z uwagi na fakt, że sprawy nie prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji, wynagrodzenie pełnomocnika ustalone na podstawie art. 250 ustawy P.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b ) rozporządzenia. powinno wynieść kwotę 180 zł powiększoną o 23% podatku od towarów i usług, tj. o kwotę 41,40 zł, łącznie kwotę 221,40 zł. W świetle powyższego Sąd uwzględnił zażalenie pełnomocnika i działając w oparciu o powołany art. 195 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.