II SA/Gl 910/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zgłoszenia eksploatacji przydomowej oczyszczalni ścieków w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu postanawia: 1) zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, 2) ustanowić dla skarżącego adwokata z urzędu Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy H.Z. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. W treści formularza wskazał, że jest emerytem o złym stanie zdrowia i mieszka z synem – A. Z. (z zawodu pracownikiem budowlanym), który nie jest obecnie nigdzie zatrudniony a sezon budowlany, ze względu na sytuację gospodarcza nie pozwolił mu na znalezienie stałego zajęcia i uzyskanie dochodów. Skarżący wraz z potomkiem samodzielnie remontuje dom, w którym wspólnie mieszkają, a ich jedynym źródłem utrzymania się jest świadczenie emerytalne H. Z. uzyskiwane w kwocie 1080 zł miesięcznie. W skład ich majątku, poza wspomnianym domem o pow. 105 m2 oraz działką rolną o pow. 17 arów nie wchodzą jakiekolwiek oszczędności pieniężne, papiery wartościowe ani tez przedmioty o wartości przekraczającej 3.000 euro. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U.z 2012 r. poz. 270 – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Oznacza to więc, że co do zasady na przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym mogą liczyć te osoby, których sytuacja materialna jest bardzo ciężka i nie maja żądnej możliwości zdobycia jakichkolwiek środków pozwalających na samodzielne poniesienie kosztów sądowych. Pamiętać zarazem należy, że przedmiotem badania przy analizie wniosku o przyznanie prawa pomocy jest całokształt okoliczności związanych z sytuacją materialną wnioskodawcy. Z informacji zawartych w druku formularza oraz tych, które zostały przez skarżącego nadesłane w sprawie o sygn. akt II SA/Gl 475/13 wynika, że jedynym dochodem H. i A. Z. jest świadczenie emerytalne H. Z. uzyskiwane w kwocie 1080 zł netto miesięcznie. Kwota ta podlega pomniejszeniu o wydatki na media (dostawy wody, energii elektrycznej, odbiór śmieci) w łącznej kwocie około 150 zł, Mając na uwadze, że wskazane zasoby pieniężne muszą służyć zaspokojeniu potrzeb egzystencjalnych dwóch osób uznano, że są one zbyt szczupłe aby zapewnić skarżącemu zarówno możliwość poniesienia dalszych kosztów sądowych (w tym wpisu od skargi kasacyjnej) jak i opłacenia usług fachowego pełnomocnika. Jego udział w niniejszym postępowaniu jest jak najbardziej zasady, gdyż wyrokiem z dnia 9 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę H. Z., a ewentualne zaskarżenie tego rozstrzygnięcia jest możliwe wyłącznie przy udziale fachowego pełnomocnika. Stąd też odmowa przyznania prawa pomocy mogłaby oznaczać dla skarżącego zamknięcie drogi do weryfikacji wspomnianego orzeczenia przez sąd drugiej instancji. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.