II SA/Gl 911/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk (spr.), po rozpoznaniu w dniu 20 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości K. L. wniósł m.in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając przedmiotowy wniosek wskazywał, że choćby częściowe uiszczenie nałożonej opłaty z uwagi na jej wysokość, to jest ponad 15.000 zł, spowoduje powstanie istotnego uszczerbku w utrzymaniu skarżącego i jego rodziny. Skarżący deklarował także przedstawienie na żądanie sądu informacji o swoich dochodach i stanie majątkowym. Odpowiadając na wezwanie Sądu w piśmie procesowym z dnia [...]r. skarżący wskazywał, że zapłata tak wysokiej kwoty mogłaby spowodować realną szkodę w postaci utraty jego płynności finansowej, Skarżący jest jedynym żywicielem rodziny, jego żona jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Skarżący prowadzi warsztat rzemieślniczy obróbki drewna opodatkowany podatkiem ryczałtowym. Spłata ewentualnych rat kredytowych kredytu, który skarżący musiałby zaciągnąć z przeznaczeniem na spłatę zobowiązania wobec gminy spowodowałaby zachwianie nie tylko w jego budżecie domowym ale też w prowadzonej działalności, ponieważ zamiast przeznaczać część zarobionych pieniędzy na zakup materiałów czy opłacenie mediów, podatków i innych świadczeń, skarżący zmuszony byłby spłacać zaciągnięty kredyt. Do pisma skarżący dołączył zaświadczenie z Powiatowego Urzędu Pracy B. oraz zeznanie o wysokości uzyskanego przychodu, wysokości dokonanych odliczeń i należność ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych za rok [...] r. oraz informację o przychodach podatnika z działalności prowadzonej na własne nazwisko oraz najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) Sąd może wstrzymać na wniosek strony skarżącej wykonanie aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględnienie wniosku o udzielenie tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została któraś z przesłanek, określonych w powołanym powyżej przepisie ustawy. Akt, którego wykonanie ma być wstrzymane, powinien kwalifikować się do wykonania, a uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej. Decyzja ustalająca jednorazową opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku z uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest aktem, który podlega wykonaniu. Decyzja ta bowiem, nakładająca na skarżącego określone obowiązki, może być zrealizowana- w braku dobrowolnego jej wykonania - w drodze egzekucji administracyjnej. W ocenie Sądu już sama wysokości nałożonej opłaty - 15.498 zł uzasadnia przyjęcie, że jej uiszczenie przez skarżącego, stwarza realne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w jego majątku. Wykonanie zaskarżonej decyzji miałoby realny i znaczący wpływ nie tylko na sytuację ekonomiczną samego skarżącego, ale również dla jego najbliższej rodziny, gdyż jest on jedynym żywicielem rodziny. Na marginesie warto nadmienić, iż rozpoznając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, sąd nie dokonuje oceny zawartości skargi. Ta bowiem kwestia będzie przedmiotem rozważania dopiero w trakcie merytorycznego rozpoznania skargi. Mając na uwadze powołaną wyżej argumentację i działając na zasadzie art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia