II SA/Gl 913/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Rafał Wolnik po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. N. na decyzję Wojewody z dnia [...] r, nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] r. skarżący Z. N. wniósł, za pośrednictwem organu, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] r, nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta G. z dnia [...] r., zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na wykonanie robót budowlanych związanych z termodermizacją budynków mieszkalnych przy ulicy [...] w G. W treści powyższej skargi zawarto także wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Odpis skargi wraz z wnioskiem przesłano uczestnikom postępowania celem ustosunkowania się do jego treści. Pismem z dnia [...] r. uczestniczka postępowania Spółdzielnia Mieszkaniowa [...] ustosunkowując się do wniosku wniosła o jego oddalenie z uwagi na fakt, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje, jej zdaniem, kolejne bezpodstawne przesunięcie terminu wykonania termoizolacji budynków oraz dalszy wzrost kosztów jej wykonania, co narazi mieszkańców w/w budynków na konieczność pokrywania dodatkowych nieuzasadnionych kosztów. Pozostali uczestnicy do dnia wydania niniejszego postanowienia nie ustosunkowali się do wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zaistnieją szczególne okoliczności uzasadniające takie orzeczenie, tj. gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględnienie wniosku o udzielenie tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zatem uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została któraś z powołanych powyżej przesłanek. W przedmiotowej sprawie Sąd stwierdza jednak, iż złożony przez skarżącego wniosek nie zawiera żadnych informacji bądź argumentów, odnoszących się do przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji mogących uprawdopodobnić, iż wykonanie decyzji istotnie zrodzi niebezpieczeństwo wywołania po jego stronie znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. A zatem określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie zostały przez stronę skarżącą w żaden sposób wykazane bądź uprawdopodobnione, w szczególności nie podała ona w czym upatruje się niebezpieczeństwa wyrządzenia wskazaną decyzją znacznej szkody bądź trudnych do odwrócenia skutków. Do takich okoliczności nie można bowiem zaliczać przeświadczenia o ewentualnej wadliwości wskazanych rozstrzygnięć, te bowiem zarzuty będą badane przez Sąd dopiero przy rozpoznawaniu skargi co do meritum. Także biorąc pod rozwagę okoliczności nie powołane przez stronę skarżącą, a rozważane przez tut. Sąd z urzędu, nie da się wskazać ewentualnych zagrożeń uzasadniających dopuszczalność wstrzymania zaskarżonej decyzji. Nawet bowiem hipotetyczna konieczność, w razie uchylenia pozwolenia na budowę, demontażu wykonanych robót budowlanych obciążałaby finansowo jedynie inwestora, nie wiążąc się z żadną szkodą po stronie skarżącego. Techniczna możliwość dokonania ewentualnej rozbiórki uniemożliwia też uznanie, że wykonanie decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Wobec powyższego, z braku ustawowych przesłanek, wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji należało oddalić w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. .