II SA/Gl 913/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kubik po rozpoznaniu w dniu 6 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania w sprawie rozbiórki obiektu budowlanego w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Zaskarżonym postanowieniem [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...]r. nr [...] podejmujące zawieszone postępowanie w sprawie rozbiórki obiektu budowlanego, tj. tuczarni położonej w T. na działce nr [1] km. 1. Powyższe postanowienie zostało zaskarżone przez A. W. reprezentowanego przez pełnomocnika będącego radcą prawnym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Pismem z dnia [...]r. pełnomocnik skarżącego wystąpił z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia do czasu rozpatrzenia skargi przez Sąd, wykonanie bowiem zaskarżonego postanowienia spowoduje, że skarga stanie się bezprzedmiotowa. Jednocześnie podniósł, że wykonanie postanowienia spowoduje trudne do odwrócenia skutki oraz wyrządzi znaczne szkody w majątku skarżącego. W przypadku bowiem uwzględnienia skargi przez Sąd, skarżący nie będzie już mógł korzystać z budynku, którego dotyczy postępowanie legalizacyjne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia w oparciu o cytowany przepis prawny jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (vide: postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004). Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest zatem wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Wnioskujący musi dokładanie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie sądu (vide: postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/2005). W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego nie przedstawił żadnych argumentów uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, w szczególności nie wskazał, na czym polegałaby ewentualna znaczna szkoda lub nieodwracalne skutki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Uprawdopodobnienie zaś okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji spoczywa na stronie skarżącej (vide: postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/2004). Nadto wskazać należy, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, przewidzianej w art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania, a takiej cechy nie ma postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania. Zaskarżone postanowienie ma charakter czynności procesowej i nie nakłada na skarżącego żadnych obowiązków podlegających wykonaniu w sposób dobrowolny, czy też przymusowy. Dalsze skutki niniejszego postępowania mogące hipotetycznie wystąpić, nie mogą mieć wpływu na rozpoznanie wniosku. Podjęcie zawieszonego postępowania nie kreuje bowiem nowej sytuacji skarżącego w sferze jego obowiązków. Należy ponadto zauważyć, że związki przyczynowe pomiędzy podjęciem zawieszonego postępowania, a ewentualnymi skutkami, są nazbyt daleko idące i w żadnym razie nie mogą stanowić podstawy do uwzględnienia wniosku skarżącego. Z tych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzeczono, jak w sentencji postanowienia.