II SA/Gl 914/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Bonifacy Bronkowski po rozpoznaniu w dniu 8 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. utrzymało w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Starosty [...] z dnia [...] r., nr [...] o skierowaniu S. R. na badania psychologiczne przeprowadzone w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami kategorii B. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższą decyzję S. R. reprezentowany przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wykonanie decyzji grozi spowodowaniem nieodwracalnych skutków i może doprowadzić do znacznych utrudnień w wykonywaniu przez skarżącego pracy zawodowej i bezpośrednio przełożyć się na jego sytuację materialną i rodzinną. Skarżący nie jest bowiem w stanie korzystać z pomocy innego kierowcy do wykonywania ciążących na nim obowiązków pracowniczych, zaś prawo jazdy jest mu niezbędne by zdobywać środki na utrzymanie siebie i rodziny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Rozpoznając wniosek skarżącego w zakresie przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego nie wskazał bowiem okoliczności, których wystąpienie przemawiałoby za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, w szczególności nie wskazał, na czym polegałaby ewentualna znaczna szkoda lub nieodwracalne skutki, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Tymczasem uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/2004). Przede wszystkim zwrócić należy uwagę, że skierowanie na badanie psychologiczne nie oznacza automatycznie pozbawienia prawa jazdy, ma jedynie na celu wyjaśnienie wątpliwości co do stanu psychicznego osób, które uporczywie naruszają przepisy prawa o ruchu drogowym. Nie bez znaczenia pozostaje fakt, że zaskarżona decyzja jest wynikiem przekroczenia przez skarżącego liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Wykonanie tej decyzji nie rodzi zdaniem Sądu niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącemu, czy też jego bliskim znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Ewentualną konsekwencją poddania się badaniom jest – w razie stwierdzenia na podstawie orzeczenia lekarskiego istnienia przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem - decyzja o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami, wydawana przez starostę na podstawie art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (tj.: Dz. U. z 2015 r., poz. 155 ze zm.). Jednakże sprawa w tym przedmiocie podlega załatwieniu w odrębnym postępowaniu, od którego będą przysługiwały środki zaskarżenia na zasadach ogólnych. W związku z powyższym wniosek skarżącego podlegał oddaleniu przy uwzględnieniu treści art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a.