II SA/Gl 916/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. Z. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania p o s t a n a w i a: przyznać adwokatowi A. M. tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu wynagrodzenie w kwocie 309,80 zł ( trzystu dziewięciu złotych osiemdziesięciu groszy), w tym kwotę 52,80 zł podatku VAT oraz 17 zł stanowiące równowartość opłaty skarbowej za udzielenie pełnomocnictwa, płatną z budżetu Państwa (Kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach); Postanowieniem z dnia 17 grudnia 2009 r. Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach ustanowił dla skarżącej Z. Z. fachowego pełnomocnika procesowego w osobie adwokata z urzędu. Ustanowiony dla skarżącej pełnomocnik z urzędu adwokat A. M. pismem z dnia [...]r. poparł skargę i wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] r., a ponadto zwrócił się o zasądzenie kosztów postępowania. Na rozprawie w dniu [...]r. pełnomocnik procesowy ponawiając wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej jednocześnie oświadczył, że nie zostały one opłacone w całości ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady te zawarte zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.), które w § 2 ust. 1 przewiduje, iż sąd zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, bierze pod uwagę jego niezbędny nakład pracy, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Podstawę zasądzenia powyższej opłaty stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5 rozporządzenia. Opłata ta nie może być jednak wyższa niż sześciokrotna stawka minimalna ani przekraczać wartości przedmiotu sprawy (§ 2 ust. 2 rozporządzenia). Nadto, zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia, przedmiotowa opłata zostaje przez sąd podwyższona o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawach, w innej sprawie niż wymienione w ust. 1 pkt 1 lit. a - b powołanego przepisu, wynosi 240,00 zł. W związku z powyższym, Sąd działając na podstawie art. 250 p.p.s.a. przyznał adwokatowi wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w wysokości 240,00 zł, podwyższone o 22% stawkę podatku VAT, tj. o kwotę 52,80 zł. Ponadto, mając na względzie, iż przywołany przepis przewiduje zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków orzeczono o zwrocie 17 zł tytułem uiszczonych opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.